OCR
Dier e Luropeco 245 & Tu nullum vis hulcus attingi ? prafertim cùm id ea moderatione fiat , ut ne poflit quidem quifquam Jedi, nifi qui ftudio leferit feipftum.s Quod fi ulla eft” ratio, citra ullius offenfam, medendi viciishominum, hee una, ni fallor, eft omnium maximeé accommoda, cùm neque nomen cujufquam editur , deinde cùm temperatur ab iis à quorum commemoratione quoque bonorum abhorrent aures. Erenim quemadmodum intragoediis , queedam atrociora funt, quam utoculis f{peGatorum conveniat exhiberi, & narràfle fufficiat: ita in hominum moribus quadam obfceniora funt, quàm ut verecundè poflint narrari. Poftremò cùm illa ipla quæ narrantur fub ridicula perfona, per lufum & jocum efferuntur , ut omnem offenfam fermonis hilaritas excludat : an non videmus, quantum aliquoties apud feveros etiam tyrannos valeat jocus commodus , & in tempore diétus? Quefo Te, que preces, que feria oratio potuiflet regis illius animum tam facilè placare, quam militis jocus ¢ Imo, inquit, nifi Jagena nos deftituiflet, longè atrociora fueramus in te dicturi. Arrifit Rex& ignovit. Nec fine caufa tam diligenter de rifu præcipiunt duo fummi rhetores M. Tullius & Quintilianus. Tantam vim habet lepos & jucunditas fermonis , ut etiam in nos apte tortis di&teriis deletemur; id quod de C. Cæfare litteris elt proditum. Proinde fi fateris vera que fcripfi, fi feſtiva magis quàm obfccena ; quæ ratio commodior excogitari poterat medicandi communibus hominum malis? Primùm ipfa voluptas ille&at ad legendum, & illeGum remoratur, Namin cæteris, alias res alii venantur. Woluptas ex æquo blanditur omnibus, niſi ſi quis ftupidior eft, quam ur litteratæ voluptatis ſenſu tangi polit. Porro qui illic ofenduntur, ubi nullius editur nomen, ii mihi videntur haud multùm | OCs