244 Epistora ERrasmt,
eloquentiam, Anglis lautas menfas & formam, &
ceteris item ejufmodi quædam , que quifque in fe
di&a, vel agnofcar non illibenter, veli certe cum rify
audiat. Ad hec , cum juxta argumenti fufcepri
rationem, per omnia mortalium genera volvar, & in
taxandis fingulorum vitiis verfer, quefo quid ufquam
aut di&u fædum occurrit aut virulentum? Ubi
flagitiorum fentinam aperio? ubi fecretam illam vitæ
humanæ moveo camarinam? Quis nefcit, quam
multa dici potuerint in malos ponulices, in improbos
epifcopos & facerdotes, in viticfos principes, breviter,
in quemvis ordinem, fi ad Juvenalis exemplum, non
puduiffec ea mandare litteris, quæ mulros non pudet
facere? Tantum feſtiva quedam & ridicula magis
quam fœda recenfuimus, fed ira recenfuimus ut obitet
& maximis de rebus nonnunguam admoneamus,
quod illos fcire magnopere referat. Scio Tibi non eſſe
vacuum ad hujufinodi nugas defcendere, fed tamen fi
quando dabiturotium, fac attentiùs excutiasridiculos
illos Morta jocos , nimirum comperies non paulo
magis quadrare ad Evangeliftarum & Apoftolorum
dogmata, quàm quorundam fplendidas, ficuti putant,
& magnis dignas magiftris difputationes. Atque ipfe
quoque in tuis litteris non diffireris pleraque vera efle,
que illic referuntur. Verum exiftimas non expedifle,
auriculas teneras mordaci radere vero. Si putas,nullo
pa&o liberè loquendum effe, nec unquam promendam
eſſe veritatem , nifi cùm non offendit; cur medici
pharmacis ‘medentur amaris , è iego mimeo inter
jaudatiflima ponunt remedia? Quod fi illi faciunt,
corporum mèdentes vitiis, quanto magis par eft nos
idem facere in fanandis animorum morbis? Obfecra,
inquit Paulus, argue, increpa opportune, importune.
Apoftolus vult omnibus modis infe@anda elle vitia