Page 509 [509]
OCR
eee Eire i kee 407 Vivit. He. Optares tibi talem vitam? Sp. Bona verba, nifi pro homine velim effe canis. He. Fateris igitur precipuas voluptates ab animo proficifci velut à fonte ? Sp. Apparet. He. Tanta enim animi vis eft, ut fæpe doloris cxterni fenfum adimat: nonnunguam quod per fe eft amarum, reddat jucandum. Sp. Tfhuc quotidie videmus in amantibus, quibus dulce elt pervigilium, & hibernis noétibus excubare ad amic& fores. He. Jam illad reputa, fi tantam vim habet amor humanus, qui nobis cum tauris & canibus eft communis quanto plus valeat amor ille cæœleftis à Chrifti fpiritu profe&us : cujus tanta vis eft, ut mortem quoque, ‘quà nihil terribilius, reddat amabilem *. Sp. Quid alii fentiant intus, nefcio; certè carent m ultis voluptatibus, qui adherent vera pietati. He. Quibus? Sp Non ditefcunt, non aflequuntur honores, non convivantur, non faltant, non can unt, non olent unguenta, non. rident, non ludunt. Av. De divitiis & honoribus nulla erat hic facienda mentio, quæ non adferunt vitam jucundam, fed folicitam potius & anxiam : de cæteris agamus, quæ cum primis venantur, quibus ftudio eft fuaviter vivere. Nonne quotidie vides ebrios, fatuos,- & infanos, ridentes ac faltantes ? Sp. Video. He. Num putas illos fuaviter vivere ? Sp. Hoftibus contingat illa fuavitas. He. Quam ob rem? Sp. Quia non adeft fána mens. Ee, Tu igitur malles jejunus incumbere libro, quam ad eum modum deleari? Sp. Plané mallem vel agrum fodere. He. Nam inter dementem ac temulentum nihil intereft, nifj quod huic infania medetur fomnus, illi vix medicorum cura fuccurrit. Naturà fatuus nihil differt ab animante bruto, preter formam corporis ; ſed leviùs miſeri funt, quos natura genuit brutos, quam qui belluinis cupiditatibus ob= brutuerunt. Sp. Fateor. He. Jam num tibi fobrii videntur aut fani, qui propter præftigias umbrafque voluptatum, & veras animi voluptates negligunt, & veros fibi cruciatus accerfunt? Sp. Non videntur. He. Non ſant illi quidem temulenti vino, fed amore, fed ira, fed avaritia, fed ambitione, alii{que pravis cupidititabus: qua longè perniciofior eft ebrietas, quam qua vino contrabitur. Syrus ille in comocdia * pofteaquam edormiverat villum quod biberat, fobria loquitur: atanimus vitiosà cupiditate ebrius, quàm gravatè redit ad fefe! quot annis urget mentem amor, ira, odium, libido, luxus, & ambitio! quàm multos videmus ab adolefcentia ad decrepitam ufque ætatem, ab ambitionis, avaritiæ, libidinis, luxûfque temulentià nynquam expergifci ac refipifcere! Sf. Titiufmodi novi nimium multos. fe. Largitus es, falſa bona non effe in bonis ducenda. Sp. Nec repotco. He. Nec et vera voluptas, nifi que ex veris bonis nafcitur. Sp. Fateor. He. Non fant igitur vera bona, que vulgus hominum per fas nefafque venatur. Sp. Non arbitror. He. Si vera effent bona, non K-k coa I1 Innumera rej exempla à martyrit us 2 Ex Terent. in 4d:bh, AT data funt, \
