Page 509 [509]
eee
Eire i kee 407
Vivit. He. Optares tibi talem vitam? Sp. Bona verba, nifi pro ho¬
mine velim effe canis. He. Fateris igitur precipuas voluptates ab
animo proficifci velut à fonte ? Sp. Apparet. He. Tanta enim animi
vis eft, ut fæpe doloris cxterni fenfum adimat: nonnunguam quod
per fe eft amarum, reddat jucandum. Sp. Tfhuc quotidie videmus
in amantibus, quibus dulce elt pervigilium, & hibernis noétibus ex¬
cubare ad amic& fores. He. Jam illad reputa, fi tantam vim habet
amor humanus, qui nobis cum tauris & canibus eft communis quan¬
to plus valeat amor ille cæœleftis à Chrifti fpiritu profe&us : cujus tanta
vis eft, ut mortem quoque, ‘quà nihil terribilius, reddat amabilem *.
Sp. Quid alii fentiant intus, nefcio; certè carent m ultis voluptatibus,
qui adherent vera pietati. He. Quibus? Sp Non ditefcunt, non
aflequuntur honores, non convivantur, non faltant, non can unt, non
olent unguenta, non. rident, non ludunt. Av. De divitiis & hono¬
ribus nulla erat hic facienda mentio, quæ non adferunt vitam jucun¬
dam, fed folicitam potius & anxiam : de cæteris agamus, quæ cum
primis venantur, quibus ftudio eft fuaviter vivere. Nonne quotidie
vides ebrios, fatuos,- & infanos, ridentes ac faltantes ? Sp. Video.
He. Num putas illos fuaviter vivere ? Sp. Hoftibus contingat illa
fuavitas. He. Quam ob rem? Sp. Quia non adeft fána mens. Ee,
Tu igitur malles jejunus incumbere libro, quam ad eum modum de¬
leari? Sp. Plané mallem vel agrum fodere. He. Nam inter de¬
mentem ac temulentum nihil intereft, nifj quod huic infania mede¬
tur fomnus, illi vix medicorum cura fuccurrit. Naturà fatuus nihil
differt ab animante bruto, preter formam corporis ; ſed leviùs miſeri
funt, quos natura genuit brutos, quam qui belluinis cupiditatibus ob=
brutuerunt. Sp. Fateor. He. Jam num tibi fobrii videntur aut fani,
qui propter præftigias umbrafque voluptatum, & veras animi volup¬
tates negligunt, & veros fibi cruciatus accerfunt? Sp. Non viden¬
tur. He. Non ſant illi quidem temulenti vino, fed amore, fed ira,
fed avaritia, fed ambitione, alii{que pravis cupidititabus: qua longè
perniciofior eft ebrietas, quam qua vino contrabitur. Syrus ille in
comocdia * pofteaquam edormiverat villum quod biberat, fobria lo¬
quitur: atanimus vitiosà cupiditate ebrius, quàm gravatè redit ad fefe!
quot annis urget mentem amor, ira, odium, libido, luxus, & ambi¬
tio! quàm multos videmus ab adolefcentia ad decrepitam ufque æta¬
tem, ab ambitionis, avaritiæ, libidinis, luxûfque temulentià nyn¬
quam expergifci ac refipifcere! Sf. Titiufmodi novi nimium multos.
fe. Largitus es, falſa bona non effe in bonis ducenda. Sp. Nec repot¬
co. He. Nec et vera voluptas, nifi que ex veris bonis nafcitur. Sp.
Fateor. He. Non fant igitur vera bona, que vulgus hominum per
fas nefafque venatur. Sp. Non arbitror. He. Si vera effent bona, non
K-k coa¬
I1 Innumera rej exempla à martyrit us 2 Ex Terent. in 4d:bh, AT
data funt,
\