Page 510 [510]
OCR
498 bo. Del CRU Real US. contingerent nih bonis; & beatos redderent quibus obveniunt. Quid autem voluptas? num vera videtur que non ex veris bonis, fed ex falfis bonorum umbris nafcitar! Sp. Nequaquam. He. At voluptas eflicit ut fuaviter vivamus. Sp. Maxime. He. Nullus icitur vere vivit fuaviter, nifi qui piè vivit, hoc eft, qui veris fruitur bonis fola autem pictas reddit hominem beatum, quæ Deum fummi boni fontem homini {ola conciliat. Sp. Propemodum afientior. He. Nunc mihi vide quot paf: agis abfintà voluptate, qui vulgo videntur præter voluptates. nibil fequi. Frimum, animus illorum impurus ef, & cupiditatum fermento vitiatus, ut etiamfi quid incidat dulce, protinus amarefcat 1emadmodum fonte vitató non poteft non effe liquorini non eft vera voluptas, nifi que fano percipitur nihil vindicta jucundius : fed ea voluptas vertitur 1e morbus animum reliquerit, Sp. Nontefratates ille fumuntur ex falfis bonis: unde € prefticias. Quid porro diceres, fi videres hobus delufam, vefci, bibere, faltare, ridere, plaun nihil earum rerum verè adeflet, quas fe videre credit? Sp. uidem & infanum dicerem, & miferum. Ze. Simili fpectaculo iple nonnunquam interfui. Sacerdos erat, qui callebat artem præftigiatoriam. Sp. Eam non didicerat è Literis Sacris. He. Imo, € facerrimis, hoc eft, execratiffimis. Hunc aliquot aulice foemine frequenter appellabant, ut acciperentur ab eo convivio, fordes & parfimoniam opprobrantes : annuit, invitavit. Venerunt jejune, quo libentiùs epularentur, Accubuerant; nikil aberat, ut videbatur, lautitiarum: expiérunt fefe affatim; peratto convivio, egerunt convivatori gratias, ac difceflerunt fuam queque domum. At mox coepit oblatrare Romachus ; demirantur quid efet hoc monftri, ftatim à prandio tam fplendido efarire ac fitire 7. Res tandem erupit, & in rifum abiit 3. Sp. Et merito: praititerat domilenticula placare flomachum, quàm inanibas fpe&ris deliciari. He. At mihi videtur multo magis elle ridiculum, vulgus hominum pro veris bonis inanes bonorum umbras ample&ti ; & his præftigiis deleĉtari, quæ non exeunt in rifum, fed in luétus fempiternos. Sp. Quo propiùs intueor, hoc mihi videre minus abfurdaloqui. Me. Age, largiamur, ut interim in nomen voluptatis veniant 4, que re vera non funt: appellarefne mulfum dulce, cui longe plus effet admixtum aloës. quàm mellis? Sp. Non di OD cerem, q Mallem dixiffet, ingratus palato. efe credant, & ivifle ad nocturnos dee 2 Mira funt hec Hedoni, vixque monum & fagarum cetus. credibilia niñ funt forfan unguenta 3 Congrue, res fiquidem merebatur, feria. res eft, quam uædam, philtra, vel potiones, quiq oP 2 5 qo da quarundam delirane bus homines per fomnum repentinum fe fic epulatos effe perfuadeantur, quemadmodum inventi funt quidim, qui per fimilia fefe mages factos mM, non tam ISIS Opinio. voluptates vocentur,
