OCR
135 ostenderet totius triadis simulacrum, ut nemo mathematicorum in pulvere *) posset evidentius depingere. Atque in hac oratione éeoroydrarog ille totos octo menses ita desudarat, ut hodie quoque magis caecutiat quam talpae *%), nimirum tota luminum acie ad ingenii cuspidem ”) avocata. Verum haud poenitet hominem caecitatis, ac parvo quoque putat emptam eam gloriam. Auditus est a nobis alius quidam octogenarius, adeo theologus, ut in hoc Scotum ipsum renatum putes. Is explicaturus mysterium nominis Jesu, mira subtilitate demonstravit in ipsis litteris latere, quicquid de illo dici possit. Etenim quod tribus duntaxat inflectitur casibus, id manifestum esse simulacrum divini ternionis. Deinde quod prima vox Fesus desinat in s, secunda Fesum in m, tertia Fesu in #, in hoc &ĝfyTov subesse mysterium : nempe tribus litterulis indicantibus, eum esse summum, medium, et ultimum. Restabat mysterium his quoque retrusius, mathematica ratione. Jesus sic in duas aequales diffidit portiones, ut scilicet penthemimeres *) in medio resideret. Deinde docuit eam litteram apud Hebraeos esse, ©, quam illi Syz appellent; porro syn Scotorum , opinor lingua *), peccatum sonat: atque hinc. palam declarari, Jesum esse, qui peccata tolleret mundi. Hoc tam novum exordium sic inhiantes admirati sunt 25) Cogitandum de pulvere (vitreo), in quo mathematici veteres formas suas discribere solebant. 26) Ci Ad. I. 3, 55 (P. 133 F). 27) Vocis usus, qualis nusquam apud veteres, 28) A pentametro versu ad vocabulum V elementis constans translatum indicat litteram s. 29) Britannorum sin.,