Page 146 [146]
OCR
122 partim antiquitati, partim apostolico nomini deferentes. Et, hercle, parum aequum erat, res tantas ab illis requirere, de quibus ex praeceptore suo ne verbum quidem unquam audissent. Idem si eveniat in Chrysostomo “), Basilio ‘), Hieronymo, tum sat habent adscribere: zon tenetur. Et illi quidem confutarunt ethnicos “*) philosophos ac Judaeos, suapte natura pertinacissimos “), sed vita magis ac miraculis quam syllogismis, tum eos quorum nemo fuerit idoneus, vel unicum Scoti Quodlibetum ®) ingenio consequi. Nunc quis ethnicus, quis haereticus non continuo cedat tot tenuissimis subtilitatibus, nisi tam crassus, ut non assequatur, aut tam impudens, ut exibilet, aut iisdem instructus laqueis, ut jam par sit pugna, perinde quasi magum cum mago *) committas, aut si gladio fortunato pugnet aliquis cum 44) Dio Cocceianus, Prusae in urbe Bithyniae natus (50—117), eloquentiae laude clarus Chrysostomus appellatur, cuius 80 orationes aetatem tulerunt. 45) Sanctus Basilius, natus Caesareae in urbe Cappadociae, cuius postea Episcopus fuit (330—379), clarissimis maioribus, Ecclesiae graecae adnumeratus, arte contionandi et Theologiae peritia non minus inclaruit quam contentionibus cum Arianis habitis. Laudantur eius Homiliae, Liturgiae, Regulae breviores, monachis (quibus favebat) scriptae. 46) “Eĝvy iam dicuntur in Act. Apost. XIII. 46, qui extra ecclesiam vel synagogam sunt. 47) In Enarr. Psalm, guare frem. (V. p.208 E) „Hebraeos gentem rebellem ac durae cervicis” appellat. 48) i. e. de quo in utramque disseritur partem, ex eo dictum quia guod libet defenditur. 49) Noli legere magnum cum magno, nam hic de maleficarum sive magicarum artium peritis vel incantatoribus cogitandum, de quibus somniare vetat in Adn. ad Evang. Matth. II. 7 (VI. p. 15).
