Page 122 [122]
OCR
98 Hic, quicquid undecunque potest corradere, id totum ventriculo donat 3), paulo post fortiter esuriturus. Hic somno et otio nihil putat felicius. Sunt qui alienis obeundis negotiis sedulo tumultuantur, sua negligunt. Est qui versuris, atque aere alieno divitem se esse putat, mox decocturus *), Alius nihil arbitratur felicius, quam si ipse pauper haeredem locupletet. Hic ob exiguum, idque incertum lucellum, per omnia maria volitat, undis ac ventis vitam committens, nulla pecunia reparabilem. Ille mavult bello divitias quaerere, quam tutum otium exigere domi. Sunt qui captandis orbis senibus putant quam commodissime ad opes perveniri 5). Neque desunt, qui idem malint deamandis beatis ë) aniculis aucupari. Quorum utrique tum demum egregiam de se voluptatem Diis spectatoribus praebent, cum ab iis ipsis, quos captant, arte deluduntur 7). Est omnium stultissimum ac sordidissimum negotiatorum genus, quippe qui rem omnium sordidissimam tractent, idque sordidissi3). Hor. Ep. I, 15) 732. 4) De eo qui patrimonio per luxum absumpto ad inopiam redigitur, Cic. Phil. IL 18, 44. Sy Hor: Set: IT 523 6) Iuv. Sat. I. 39. 7) Hor. Sat. H. 5, 55 et 84.
