Page 106 [106]
OCR
82 piam furibus amici, decidit ut nonnullos etiam male divitiis onustos pergeret exonerare. Alius perfracto carcere fugit. Alius irato medico ?) a febre revaluit. Alii potum venenum, alvo soluta, remedio, non exitio fuit, idque non admodum laeta uxore, quae operam et impensam luserit è). Alius everso plaustro, equos incolumes domum abegit. Alius oppressus ruina vixit. Alius a marito deprehensus elusit. Nullus pro depulsa stultitia gratias agit. Adeo suavis quaedam res est nihil sapere, ut omnia potius deprecentur mortales, quam Moriam. Sed quid ego hoc superstitionum pelagus ingredior? Non mihi si linguae centum sint, oraque centum, Ferrea vox, omneis fatuorum evolvere formas, Omnes stultitiae percurrere nomina possim *). Usque adeo omnis omnium Christianorum vita istiusmodi delirationibus undique scatet: quas ipsas tamen Sacrifici non gravatim et admittunt et alunt, non ignari quantum hinc lucelli soleat accrescere. Inter haec, si quis odiosus sapiens exoriatur, succinatque id, quod res est, zon male peribis, si bene vixeris: peccata redimis, si nummulo addideris odium malefactorum, tum lacrymas, vigilias, precationes, jejunia, ac totam vitae rationem commutaris: Divus hic tibi favebit, si vitam illius aemulaberis. Haec, inquam, 2) Quaestus enim sui causa morbum diuturniorem maluerat. Ipse Aesculapius propter auri sacram famem fulmine ictus periisse dicitur apud Plat. de Rep. 408 C. 3) Mutuatus est hanc narratiunculam ab Ausonio in Epigr. 10. 4) Ex Verg. Aen. VI. 625—627, nisi quod fatuorum evolvere pro scelerum comprendere et omnes stultitiae pro omnia poenarum scripsit.
