OCR
72 carmen veluti doctissimum admiretur, is continuo videbitur insanire. Verum si quis non sensu tantum, sed animi judicio fallatur, idque praeter usitatum morem ac perpetuo, is demum insaniae censebitur affinis esse, veluti si quis, quoties asinum audierit rudentem, arbitretur sese miros symphoniscos “) audire, aut si quis pauperculus, infimo loco natus, Croesum Lydorum regem ™) esse se credat. Sed hoc insaniae genus, si, quemadmodum fere fit, vergat ad voluptatem, non mediocrem delectationem adfert, tum iis qui eo ‘tenentur, tum illis, quibus est hoc animadversum, nec tamen eodem insaniunt. Nam haec insaniae species multo latius patet, quam vulgus hominum intelligit. Sed vicissim insanus insanum ridet, ac mutuam sibi voluptatem invicem ministrant. Neque raro fieri videbitis, ut major insanus vehementius rideat minorem "). 14) Nec Latinum nec Graecum vocabulum est. 15) Ad. I. 6, 74> (P. 251 D). 16) Hor. Sat. II. 3, 326. CAPUT «xxx TX, Verum hoc quisque felicior, quo pluribus desipit modis, Stultitia judice, modo in eo genere insaniae maneat, quod nobis est peculiare, quod quidem usque adeo late patet, ut haud sciam, an ex universa mortalium summa quempiam liceat reperire, qui omnibus horis sapiat !), quique non aliquo insaniae ge1) Nemo mortalium omnibus horis sapit. Plin. H. N. VII. 41. Cl. Ad. I. 3, 20- Œ. 532 B)