OCR
46 stratus, religio, consilia, judicia, nec aliud omnino est vita humana, quam stultitiae lusus quidam. CAPUT ASSi: Jam vero ut de artibus dicam, quid tandem mortalium ingenia ad excogitandas prodendasque posteris tot egregias, ut putant, disciplinas excitavit, nisi gloriae sitis !)? Tantis vigiliis, tantis sudoribus, famam, nescio quam, qua nihil esse potest inanius, redimendam putarunt homines vere stultissimi. Sed interim Stultitiae tot jam egregia vitae commoda debetis quodque est longe dulcissimum, aliena fruimini insania. 1) Apud Iuv. X. 140: Tanto maior famae sitis est quam virtutis, quem locum praeclarum, inde a versu 133 de laude bellica praecipue agentem, ante oculos habuisse videtur Erasmus. CAPUT: XXIX. Ergo posteaquam mihi fortitudinis et industriae laudem vindicavi, quid si prudentiae quoque vindicem? Sed dixerit aliquis eadem opera ignem aquae misceas, licebit !). Verum hoc quoque successurum arbitror, si vos modo quod antehac fecistis, auribus atque animis favebitis. Principio si rerum usu constat prudentia, in utrum magis competet eius cognominis honos, in sapientem, qui partim ob pudorem, partim ob animi timiditatem nihil aggreditur, an in stulL) Ad. IV.:4, 94 (P. 1025 D),