Page 57 [57]
OCR
33 in amicorum vitiis tam cernunt acutum, guam aut aquila, aut serpens Epidaurius 7), At ipsi in propriis vitiis quam lippiunt, et quam non vident manticam in tergo 8) pendentem. Itaque cum ea sit hominum natura, ut nullum ingenium reperiatur non magnis obnoxium vitiis. Adde tantam annorum ac studiorum dissimilitudinem , tot lapsus, tot errata , tot casus vitae mortalis, quo pacto vel horam constabit inter Argos 9) istos amicitiae jucunditas, nisi accesserit ea, quam mire Graeci dea Y) appellant, hanc seu stultitiam, seu morum facilitatem vertas licebit. Quid autem? an non Cupido ille omnis necessitudinis auctor et parens, prorsum oculis captus est, cui quemadmodum rà gy Kare sarà téDavra: !), itidem inter vos quoque effcit, ut suum cuique pulchrum videatur, ut cascus cascam Ÿ), perinde ut pupus pupam deamet. Haec passim ct fiunt et ridentur, sed tamen haec ridicula jucundam vitae glutinant copulantque societatem. 7) Hor. Sat. 1, 3, 27; Cf. Ad. I, 9, 96 (P. 3660). 8) Cf. Cat. 22, 18, Pers. IV. 24, Phaedr. IV. 9 (10). 9) ‘O ravértys. Plura Ov. Met. I. 624. 10) ÿv &vosay oùoay Uroxopitievoi narotpev dg eUdberzv (Plat. Rep. III. 401 E). 11) Theocr, VI. 19. 12) ac, L 2, 62 (P. 94 D). CAPLET XX, Porro quod de amicitia dictum est, id multo magis de conjugio sentiendum, quod quidem nihil est
