jé EHTE
réfve in decem menfibus gignuntursti fi erunvoyor Aees(id eft
afiniad lyram)exharedes funto. dyous Aupas appellat indociles
bonarum artium, atque intractabiles. Diuus Hieronymus ad
Marcellam, Quos ego quam poſſem meo iure contemnere,
(afino quippe lyra ſuperflue canit) tamen ne nos fuperbiæ, ve
facere folent,arguant. Et idem aduerſus Vigilantium, Quan¬
quam ſtulré faciam, magiſtro cun&torum magiſtros quærere,
& ci modum imponere qui loqui/nefcit,& tacere non poteſt.
Verum clt illud apud Grçcos ptroucrbium,oyos Mgss.Lucianus
de iis qui mercede feruiunt a zo% pgr pan Augg xa) dvoid clt,
Quid enim commercii(quod dici foler)afino cum lyra? Idem
aduerfus indoctum, A ows Avgas ugue iurdy rà dra.id el, Sed
afinus lyram audis, auriculas mouens. Vnde& hoc pacto ef
fertur adagiG,dyes 7a dra ruyay,id eft, Afinus auriculas mouens.
Rurfum ad hunc modu Mov Tis Chere joy. 6 SY 70 Ore erulyer.id
eff, Afino quidam narrabàt fabulam, at ille auriculas mouc¬
bat. In cos , qui quum mil intelligañt, tamen perinde quafi
nihil non intelligant, ita nutibus alludunr, aut arvident dicé¬
tibus.Eft autem afino naturale,fubinde mouere auriculas, ve¬
luti fignificanti (eiam intelligere , quum nihil etiam audierit,
Aliquando referunt ad afinum non aufeultantem lyram fed
ipfum canere conantem, Lucianus , Kod ubrisa deserti dida > KÈ
kless GY Fey 3v0s aro ueitay pactid elt, Maxime fi quando ca¬
tit cupítque feftiuus ac lepidus videri,afinus(ve aiunt) 1pfe ly¬
fa canens.Idem in Pfeudologilta zoro M TOTO Ashov droy xi Ya¬
eifer aioe Woy daby.id eft,Iuxta hoc ifum quod vulgo dici fo¬
let, afinum confpiciens cithara canere tentantem, Citatur &
hic verficulus,
Oyos Ness ugura) caharfos ts. id eft,
Afinus lyram aufeultauit,& porcus tubam.
Redè torquebitur in cos qui indecore tentant artificium cu¬
jus funtimperiti,& 4 quonatura abhorrent, Feftiuiter inuer¬
tiradagium Stratonicus apud Atheneum libro Dipnofophi
ftarum 8.Erat Cleon quifpiam cui nomen inditum boui: is
quum {cité caneret voce » cetetum lyra non perinde Vrererur,
Stratonicus vbi canétem audifler,Olim,inguit,afinus, ad lyra
di&us eft:nunc vero bos adilyram:
Sus tubam audiuit. 36
guid eft, Tubam ſus audiuit.In cos quadra¬
bit,qui res quidem egresias audiunt,vertim cas neque intelli¬
guutneque mirantur. Autin cos quiiisque audiunt, neque
gaudent, neque commouentur. Egui tubarum clangore con¬
citatur ad bellum:fuem abigat citius, quam animet ad pugna.
Extat apud Suidam huiufmodi fenanus,
Ovos Avgas irgu kol ohmos ús. ideft,
Afinus lyram, fus audiit {ftolidus tubam.
Nihil graculo cum fidibus. 37
Nihil eraculo cum fidibus. id eft ə Nihil ftolidis & imperitis
cum bonis literis. Nam graculus auis eft inepte mole{ æque
gatrulitatis,atque ob{trepera,adeo yea voce qua fonat,nomé
inditum putent,authore Quinul.r, Inftic. lib, Tum fui generi
conuentusamat , quo mutto garritu ftrepitus fiat odiofior.
Porro cithara filentium poftulat, & auresattentas. A. Gel lius
Nod. Atticarfi extrema lucub ratione,fanè qua cleganter hoc
adagium torquet in, quofdàm pinguiore ingenio homines
ftolidàque loquacitate praditos , prophanos,xustcous, id efta
mufarum facris alienos, gui politiores literas clegatiorémque
do&rinam yel ridere poflunt:yel etiam contem nete,intellige¬
re nequaquam poflunt. quos ea demum iuuant quæ ipfi feili¬
cet didicerunt,fordida,muta, indoëta. Eli pari importunitate &
aliene do@rine obturbane, & fua infcitiam pailim vendivant
&inculcant, neminem præ fe non contemnentes. Hoc igitur
hominîi genus Gellius à fuis commentar s, quibus nihil fieri
poteſt neque terfius,neque eruditius,quafi fuite quodam abi¬
gens, Vetus eft inquit adagium, Nihil graculo cum fidibus.
Nihil cum amaracino fui. 38
Atque ci continenter fimile quoddam fubne&it, Nihil cum
amaracino fui.Hoc eft {tolidis vel Optima putét difplicéntq;.
Amaracus herbe genus, Siculorum lingua a Cinyræ Cyprii re¬
gis eiufdem nominis filio di@tum,quem in hanc herbam con¬
uerfum fuifle, fabulis proditum eft, Cxterim Seruius in pri¬
mum Æncidos,fcribit Amaraácum puctum fuifle, regis ynoué¬
tarium,qui cafu lapfus dum ferret yiguenta maiorem confu¬
fione odorem creauit:vnde & Optima vaguéta,amaracina dici
ceeperint. hunc pofteain herbam amaracum fuiſſe couerfum,
Eadem dicitur & fanfucum, & aliis atque aliis nominibus 3 VE
author eft Diofcorides in 3-lib.atque gratiflimi cffe odoris, at~
que totam odoratam.Plinius libro 13.cap.1, inter vngučta no¬
bilia & amaracini facit métionem, refertque quédam in Coo
fuiffe laudatiflimum, poftea eodem in loco pralatum melind,
deinde docet variis vnguentis admifceri fanfucum , quemad¬
modum & telino.quin ctiam ex fimplicis amaraci fucco nobi¬
Hfimum vnguencum confici. Idem lib.2r.cap.22.fcribiņin Cy¬
pro fanfucum laudatifimum & odoratifimum nafci,ciufque
varia oftendit remedia,arque ex co oleum quoque fieri,quod
CENT. INI lai
amaracinum feu fanfucinü vocetur. Ouum igitur huiufmo¬
di fir amaracinum,contra fue nihil immundius, nihil fordiuat
amantius(quamobrem dixit Vergilius,
Immuündi meminere fues. Præterea Flaccus,
-vel amica luto fus. Et, -lutulenta ruit fus.)
ñihil profeãò minus conuenit roftro {uillo,quam delitia vhe
guentarie,quippe cui id demum dulce olet quod cænum olet;
Maximė quod inter ynguenta peculiari quadam natura pro¬
prictare amaracinum inimicum eft fuilfo generi, ita vr illis ve¬
neni inftar fit: fi quidem credimus Lucretio , cuius in fexto Lz
bro hi funt verfus, a
Denique amaracinum fugitat fus,& timet omne
Voguentum:nam fetigeris fubus acre venenum ef,
Sucmolim Ægyptii belluam víqueadco fpurcam ducebane,
vt fiquis vel tranftens contigiffet, continud properaret ad fu¬
men,fe pariter ac veltem abluturus.Subulcos etiam indigenas
adeo inuifos haberi,vt nec in templa recipiantur , nec ad ma¬
trimoniti aut affinitates admitrantur,author Herodotus lib.4, 3
Ad hoc adagiŭ allufifke videtur M. Tullius qui air, Illi alaba- Alabafttag
dtrus vnguenti plena putet. Id eft, optima pro peflimis difpli- vnguenti
cent, Simile quiddam dici poflet de {carabeo , cui ynguentum putet illi.
pro ftercore eft, oletum pro vnguéto. id quod vulgo quoque Scarabeo vn=
dici folere propemodum innuit Plutarchus in commétario in guentum pro
quo Stoicorum dogmata cum poetari dictis componit, htysy- fiercores
To 0 HAY Fa 51 70 Hvesy danaro di Suoady Sudney.id elt, Áit
ſcarabeós vnguentum fugere, graueolentia feGari,
Quid cani & balneo? 39
Ti xgivay xt} x04 biXardo, id'eft, Quid commune cani cum
balneo?Hocequidem adagium co libentius refero guod mihi
refticat nouatq,; memoriam pariter ac defiderium Rodolphi
Agricole Frifti,quem ego virů totius tum Germaniæ, cum Îra- Rodo!phas
bæ publico famméque honore nomin ius, que genuerit: Agricola:
huius, que literis optimis inftituerit. Nihil enim vnquam hoc
cifalpinus orbis produxit omnibus literatiis dotibus ab folu¬
tius : abfit inuidia di&o.Nulla erat honelta dife plina,in qua
virille non poterat cum fummis artificibus cont ndere. Inter
Grecos greciflimus, inter Latinos latinifimus In carmine
Maroné alterum dixiffes; in oratione Politianum quenda le¬
pore referebat,maieftare fuperabar, Oratio,vel extemporalis,
adeo pura,adeo germana,vt non Frifium quempiam,fed vrbis
Romane vernacula loqui eorerideres.Bloquentie taabfolute
paté adiunxerat eruditioné, Philofophia myſteria omnia pe¬
netrauerat.Nulla pars mufices quam non exa&iffimè callezet.
Extremo vitæ tempore ad literas Hebraicas ac Scriptura din
nam tora animé appulerar. Atque hac conantem fatorum in¬
uidia vir tertis eripuit,nondii annos nati quadraginta , ficut
accipio Extãt paucula queda illius monimenta,epiftole quæ¬
pia,carmina item varii generis, Axiochus Platonis Latinus fa- .
ctus, Ifocrates ad Demonicū verlus:tű vna atque altera oratio
habita in publico {eholafticora Ferrarienfium cetunam illic
& didicit, & publicé docuit.Latitabant apud nefcio quos com¬
métarii dialectices:nuper in publicum prodierunt, fed mutili:
Vertetat & Luciani dialogos aliquot : fed (vt ipfe erat gloria:
hegligens, & pletique mortales rem alienam fane quàm indi~
ligenter curare folent)nondum in lucem emerfernnt, Q vans
quam hecipfa que extàr,tametfi ne edita quidé ab ipfo, piæ¬
clariffima hominis eruditione pra fe ferunt, Vertim ne videar
homo Germanus immodico patriæ {tudio cecutire , Hermo?
lai Barbari Veneti de eo epitaphium fabferiba, e im
profcéto,& de quo dubites vtro fit d gnius, ipfône qui ſcripfie
an hoc quem eo exornauit.Fft autem huiufmodi,
Tnuida clauferunt hoc marmore fata Rodolphum
Agricolam,Frifii fpémque decufque foli.
Scilicet hoc vino meruit Germania laudis
Quicquid haber Latium, Græcia quicquid habet:
uæfo quid noftroRodolp} potuit amplius aut omnino
magni onium tam {plendi¬
dum, tam plenum,idque redditum non vivo, fediam vita ¢
fun&o : nequis ab amore magis qué profedi caula¬
ri poflit:Deinde né a Germano, nequid patria comunis {tudi i
cleuet teftimonii pondus:denique ab co viro qui nd fola Ita- ermolas
liam fuam, verumetiam omne feculé hoc noftrum illuftrarit: Barbars
cuius tanta eft apud omneis eruditos authoritas , vtimpuden- la
ciffimii firab co diflentire. td infignisin reftituendis litens veic
litas, vt aura literis omnibus alienifiimus, aut certe ineratil
fimus habeaturapud quem Hermolai memoria non fit facro¬
fancta. His itaque tam plenis tamque abfolutis viri laudibus
equidé fatcor me peculiarius etiam atque impenfius favere,
quod mihi admodum adhuc puero cantigit vti piaceptore
huius difcipulo Alexandro Hegio VVelphalo, quiludum ali- Alexander
quando celebrem oppidi Dauentrienfis moder a. in quo
nos olim admodum pucri, v triufque linguæ prima didicimus raf”: pre¬
element; (vt paucis dicam)preceptoris fai fimillimus 4 in- ceptor,
culpatæ vite, quam do@Qrine né criuialis: in quo ynuillad vel
Momus ipfe calumniari fortafle potuiffct,quod fama plus 2¬
quo negligens,nullam pofteritatis haberct rationcm Proinde
f iij