OCR
Bus ad lyrä. jé EHTE réfve in decem menfibus gignuntursti fi erunvoyor Aees(id eft afiniad lyram)exharedes funto. dyous Aupas appellat indociles bonarum artium, atque intractabiles. Diuus Hieronymus ad Marcellam, Quos ego quam poſſem meo iure contemnere, (afino quippe lyra ſuperflue canit) tamen ne nos fuperbiæ, ve facere folent,arguant. Et idem aduerſus Vigilantium, Quanquam ſtulré faciam, magiſtro cun&torum magiſtros quærere, & ci modum imponere qui loqui/nefcit,& tacere non poteſt. Verum clt illud apud Grçcos ptroucrbium,oyos Mgss.Lucianus de iis qui mercede feruiunt a zo% pgr pan Augg xa) dvoid clt, Quid enim commercii(quod dici foler)afino cum lyra? Idem aduerfus indoctum, A ows Avgas ugue iurdy rà dra.id el, Sed afinus lyram audis, auriculas mouens. Vnde& hoc pacto ef fertur adagiG,dyes 7a dra ruyay,id eft, Afinus auriculas mouens. Rurfum ad hunc modu Mov Tis Chere joy. 6 SY 70 Ore erulyer.id eff, Afino quidam narrabàt fabulam, at ille auriculas moucbat. In cos , qui quum mil intelligañt, tamen perinde quafi nihil non intelligant, ita nutibus alludunr, aut arvident dicétibus.Eft autem afino naturale,fubinde mouere auriculas, veluti fignificanti (eiam intelligere , quum nihil etiam audierit, Aliquando referunt ad afinum non aufeultantem lyram fed ipfum canere conantem, Lucianus , Kod ubrisa deserti dida > KÈ kless GY Fey 3v0s aro ueitay pactid elt, Maxime fi quando catit cupítque feftiuus ac lepidus videri,afinus(ve aiunt) 1pfe lyfa canens.Idem in Pfeudologilta zoro M TOTO Ashov droy xi Yaeifer aioe Woy daby.id eft,Iuxta hoc ifum quod vulgo dici folet, afinum confpiciens cithara canere tentantem, Citatur & hic verficulus, Oyos Ness ugura) caharfos ts. id eft, Afinus lyram aufeultauit,& porcus tubam. Redè torquebitur in cos qui indecore tentant artificium cujus funtimperiti,& 4 quonatura abhorrent, Feftiuiter inuertiradagium Stratonicus apud Atheneum libro Dipnofophi ftarum 8.Erat Cleon quifpiam cui nomen inditum boui: is quum {cité caneret voce » cetetum lyra non perinde Vrererur, Stratonicus vbi canétem audifler,Olim,inguit,afinus, ad lyra di&us eft:nunc vero bos adilyram: Sus tubam audiuit. 36 guid eft, Tubam ſus audiuit.In cos quadrabit,qui res quidem egresias audiunt,vertim cas neque intelliguutneque mirantur. Autin cos quiiisque audiunt, neque gaudent, neque commouentur. Egui tubarum clangore concitatur ad bellum:fuem abigat citius, quam animet ad pugna. Extat apud Suidam huiufmodi fenanus, Ovos Avgas irgu kol ohmos ús. ideft, Afinus lyram, fus audiit {ftolidus tubam. Nihil graculo cum fidibus. 37 Nihil eraculo cum fidibus. id eft ə Nihil ftolidis & imperitis cum bonis literis. Nam graculus auis eft inepte mole{ æque gatrulitatis,atque ob{trepera,adeo yea voce qua fonat,nomé inditum putent,authore Quinul.r, Inftic. lib, Tum fui generi conuentusamat , quo mutto garritu ftrepitus fiat odiofior. Porro cithara filentium poftulat, & auresattentas. A. Gel lius Nod. Atticarfi extrema lucub ratione,fanè qua cleganter hoc adagium torquet in, quofdàm pinguiore ingenio homines ftolidàque loquacitate praditos , prophanos,xustcous, id efta mufarum facris alienos, gui politiores literas clegatiorémque do&rinam yel ridere poflunt:yel etiam contem nete,intelligere nequaquam poflunt. quos ea demum iuuant quæ ipfi feilicet didicerunt,fordida,muta, indoëta. Eli pari importunitate & aliene do@rine obturbane, & fua infcitiam pailim vendivant &inculcant, neminem præ fe non contemnentes. Hoc igitur hominîi genus Gellius à fuis commentar s, quibus nihil fieri poteſt neque terfius,neque eruditius,quafi fuite quodam abigens, Vetus eft inquit adagium, Nihil graculo cum fidibus. EAN 65 ds Nihil cum amaracino fui. 38 Atque ci continenter fimile quoddam fubne&it, Nihil cum amaracino fui.Hoc eft {tolidis vel Optima putét difplicéntq;. Amaracus herbe genus, Siculorum lingua a Cinyræ Cyprii regis eiufdem nominis filio di@tum,quem in hanc herbam conuerfum fuifle, fabulis proditum eft, Cxterim Seruius in primum Æncidos,fcribit Amaraácum puctum fuifle, regis ynouétarium,qui cafu lapfus dum ferret yiguenta maiorem confufione odorem creauit:vnde & Optima vaguéta,amaracina dici ceeperint. hunc pofteain herbam amaracum fuiſſe couerfum, Eadem dicitur & fanfucum, & aliis atque aliis nominibus 3 VE author eft Diofcorides in 3-lib.atque gratiflimi cffe odoris, at~ que totam odoratam.Plinius libro 13.cap.1, inter vngučta nobilia & amaracini facit métionem, refertque quédam in Coo fuiffe laudatiflimum, poftea eodem in loco pralatum melind, deinde docet variis vnguentis admifceri fanfucum , quemadmodum & telino.quin ctiam ex fimplicis amaraci fucco nobiHfimum vnguencum confici. Idem lib.2r.cap.22.fcribiņin Cypro fanfucum laudatifimum & odoratifimum nafci,ciufque varia oftendit remedia,arque ex co oleum quoque fieri,quod CENT. INI lai amaracinum feu fanfucinü vocetur. Ouum igitur huiufmodi fir amaracinum,contra fue nihil immundius, nihil fordiuat amantius(quamobrem dixit Vergilius, Immuündi meminere fues. Præterea Flaccus, -vel amica luto fus. Et, -lutulenta ruit fus.) ñihil profeãò minus conuenit roftro {uillo,quam delitia vhe guentarie,quippe cui id demum dulce olet quod cænum olet; Maximė quod inter ynguenta peculiari quadam natura proprictare amaracinum inimicum eft fuilfo generi, ita vr illis veneni inftar fit: fi quidem credimus Lucretio , cuius in fexto Lz bro hi funt verfus, a Denique amaracinum fugitat fus,& timet omne Voguentum:nam fetigeris fubus acre venenum ef, Sucmolim Ægyptii belluam víqueadco fpurcam ducebane, vt fiquis vel tranftens contigiffet, continud properaret ad fumen,fe pariter ac veltem abluturus.Subulcos etiam indigenas adeo inuifos haberi,vt nec in templa recipiantur , nec ad matrimoniti aut affinitates admitrantur,author Herodotus lib.4, 3 Ad hoc adagiŭ allufifke videtur M. Tullius qui air, Illi alaba- Alabafttag dtrus vnguenti plena putet. Id eft, optima pro peflimis difpli- vnguenti cent, Simile quiddam dici poflet de {carabeo , cui ynguentum putet illi. pro ftercore eft, oletum pro vnguéto. id quod vulgo quoque Scarabeo vn= dici folere propemodum innuit Plutarchus in commétario in guentum pro quo Stoicorum dogmata cum poetari dictis componit, htysy- fiercores To 0 HAY Fa 51 70 Hvesy danaro di Suoady Sudney.id elt, Áit ſcarabeós vnguentum fugere, graueolentia feGari, Quid cani & balneo? 39 Ti xgivay xt} x04 biXardo, id'eft, Quid commune cani cum balneo?Hocequidem adagium co libentius refero guod mihi refticat nouatq,; memoriam pariter ac defiderium Rodolphi Agricole Frifti,quem ego virů totius tum Germaniæ, cum Îra- Rodo!phas bæ publico famméque honore nomin ius, que genuerit: Agricola: huius, que literis optimis inftituerit. Nihil enim vnquam hoc cifalpinus orbis produxit omnibus literatiis dotibus ab folutius : abfit inuidia di&o.Nulla erat honelta dife plina,in qua virille non poterat cum fummis artificibus cont ndere. Inter Grecos greciflimus, inter Latinos latinifimus In carmine Maroné alterum dixiffes; in oratione Politianum quenda lepore referebat,maieftare fuperabar, Oratio,vel extemporalis, adeo pura,adeo germana,vt non Frifium quempiam,fed vrbis Romane vernacula loqui eorerideres.Bloquentie taabfolute paté adiunxerat eruditioné, Philofophia myſteria omnia penetrauerat.Nulla pars mufices quam non exa&iffimè callezet. Extremo vitæ tempore ad literas Hebraicas ac Scriptura din nam tora animé appulerar. Atque hac conantem fatorum inuidia vir tertis eripuit,nondii annos nati quadraginta , ficut accipio Extãt paucula queda illius monimenta,epiftole quæpia,carmina item varii generis, Axiochus Platonis Latinus fa- . ctus, Ifocrates ad Demonicū verlus:tű vna atque altera oratio habita in publico {eholafticora Ferrarienfium cetunam illic & didicit, & publicé docuit.Latitabant apud nefcio quos commétarii dialectices:nuper in publicum prodierunt, fed mutili: Vertetat & Luciani dialogos aliquot : fed (vt ipfe erat gloria: hegligens, & pletique mortales rem alienam fane quàm indi~ ligenter curare folent)nondum in lucem emerfernnt, Q vans quam hecipfa que extàr,tametfi ne edita quidé ab ipfo, piæclariffima hominis eruditione pra fe ferunt, Vertim ne videar homo Germanus immodico patriæ {tudio cecutire , Hermo? lai Barbari Veneti de eo epitaphium fabferiba, e im profcéto,& de quo dubites vtro fit d gnius, ipfône qui ſcripfie an hoc quem eo exornauit.Fft autem huiufmodi, Tnuida clauferunt hoc marmore fata Rodolphum Agricolam,Frifii fpémque decufque foli. Scilicet hoc vino meruit Germania laudis Quicquid haber Latium, Græcia quicquid habet: uæfo quid noftroRodolp} potuit amplius aut omnino magni onium tam {plendidum, tam plenum,idque redditum non vivo, fediam vita ¢ fun&o : nequis ab amore magis qué profedi caulari poflit:Deinde né a Germano, nequid patria comunis {tudi i cleuet teftimonii pondus:denique ab co viro qui nd fola Ita- ermolas liam fuam, verumetiam omne feculé hoc noftrum illuftrarit: Barbars cuius tanta eft apud omneis eruditos authoritas , vtimpuden- la ciffimii firab co diflentire. td infignisin reftituendis litens veic litas, vt aura literis omnibus alienifiimus, aut certe ineratil fimus habeaturapud quem Hermolai memoria non fit facrofancta. His itaque tam plenis tamque abfolutis viri laudibus equidé fatcor me peculiarius etiam atque impenfius favere, quod mihi admodum adhuc puero cantigit vti piaceptore huius difcipulo Alexandro Hegio VVelphalo, quiludum ali- Alexander quando celebrem oppidi Dauentrienfis moder a. in quo nos olim admodum pucri, v triufque linguæ prima didicimus raf”: preelement; (vt paucis dicam)preceptoris fai fimillimus 4 in- ceptor, culpatæ vite, quam do@Qrine né criuialis: in quo ynuillad vel Momus ipfe calumniari fortafle potuiffct,quod fama plus 2quo negligens,nullam pofteritatis haberct rationcm Proinde f iij è