OCR Output

ZA

coagulum.Aut,Avzvs gie: 7 xanoy avylosid eft,Ipfle reperit nia¬
li fontem.Sic Æfchylus in Perfis,

Nud xandy tohe any ator Herta PINIS: ideft,

Nunc malifons efkrepertus,vr videtur,omnibus.

Verſus eſt Trochaicus.Sunt enim & perniciofi fontés, quorû
aqua guftata mortem autinfaniam adferat: quos præftiterar
non reperille.

ANIMAD. HENR. STEP.

V.Verfus]Sunt enim & perniciofi fontes quorum Gc. Lales repe¬
ziri fontes conftat:fed cò tamen refpexifle poetam non credi¬
derim : fed huc potius.quod , vt femel fons eft repertus, nun¬
quam poftea deelt aqua, fed alia poft aliam ſemper fuit: ita
etiam hæc res futura fit canquam fons malorum.id eft,alia ex
aliis mala hinc naſcitura: vel fore xaxgv &vnneson yt fæpe dicit.
Solent etiam wyylò pro abundantia de re qualibet dicere: vn¬
de & amy} Auxploy pallim legitur. Sic 8 anyès Syoy dixit BE
chines in orattone al auegapeo 6. Quineriam fontem ma¬
lorum pro prima caufa, ex qua mala noua, tanquam noui ex
fonte riui,fubinde manant,exponere poflumus. Quemadmo¬
dum & radix malorum dicitur auaritia quòd ex ea, tanquam
ex radice, infinita mala , alia ex aliis fuppullulent. Qui vero
malorum metropolin ceam appellauit itidem primam & præ¬
cipuam caufam malorum fignificare voluit. quo etiam modo
Latinè Caput vfurpatur, Denique cur ad perniciofos fontes
referre hoc Æfchyli diétum necefle fit,non intelligo:quum a¬
liiadfint non tam longé petiti explicationis modi.

Capragladium. :

Eodem ferme pertinet? uxyay ideft, Capra gladium.

{ubaudi,reperit.In cos dicitur ui ipfi reperiunt quo pereant.
Oxtum eft autem adagium PRA quodam euentu.
Olim quum Corinthij Junoni Acrææ (nam idilli cognomen);
rem diuinam facere pararent, huius Iunonis Ítatuam aiunt à
Medea pofitam fuiffe: atque ii qui ad prebendam hoftiam e¬
rant condućti,defoffo {ub terra cultro, oblitos fefe affimula¬
rent,capra pedibus excalpens,eum eruit, prodiditque: iraque
mactata eft.Quidam fic efferunt patcemiam, aif Avion zw wer
xew id eft Capra culerum prebés. Quidam hoc pacto,sis lv
péage id) eft,Ouis cultrum.

Cornix fcorpium. 58

His cofine eft & illud, Kopayy zy oxgeatoy.id eft,Cornix fcor~
pium.fubaudi, rapuir. Quadrat in hos qui parant cos ledere,
vnde tatundem malifint viciffim accepturi. Quemadmodum
cornix correpto fcorpio , arcuata illius cauda vulnus accepit
letale, periitque. Extat fuper hac re Gracum epigramma Ar¬
chix,quod non grauabor adfcribere.

Eyaore auphaivoyn Hé\dTeess Figl vado
Sxgeatoy ex yatus cid Joesvræ rgegé”
Oy pagas besuoy. 6 d\ &ikavrosir sdas
Ou Pegs axée ako th: Bethe,
Kat gons guv Xurorev id? ooy true tx’ Xo,
Ex xeyou tijov adres tdtxr0 usesy¬
Scorpius ¢ terva prorepferat,idque vidente

Coruo,qui celo victitatin liquido.
Corripuit vifum,fugitque.fed hic, vchumum ales

Contigerat,telo mox ferit atque necat.

Ecce tibi,quod in hunc auis infidiofa parabat,

Inde ſibi acciuit ipſa necem miſera.

Atqueidin rebus humanis frequenter vfuwenire folet vt qui
cepiffe videatur,ipfe captus fir: Quemadmodum & Horat.

Grecia capta ferum vidtorem cepir.

Calidumprandium comedifti. 59

Hucalludere videtur & Plautinumillud, Calidum hodie
prandium prandifti.id elt,Fecifti quod tibi magno malo fit fu¬
turum. Ab iis fumprum qui fe noxijs acletiferis ingurgitant
cibis,poftea yenttis tormina fenfuri.

Irritare crabrones. 60
Tas ogwuirs cecigay,id elt, Irritare crabrones. Ad hanc fen¬
tentiam referendum eft & illud, quod eft apud Plauti in Am¬
phitryone, Irritare crabrones. Id di&tum eftà poeta in mulie¬
tum ingenium:quibus iratis fi repugnes,magis prouoces, ne¬
ue fine tuo malo difcedas.Eft autem crabro infe&i genus af
es is, perrinacifimum acule6que peftilentiffimo. Siqui¬
dem refert Plinius Naturalis hiftorie libro 11.cap. 21. crabro¬
num iĉtus haud temere fine febri efle, Addítque, traditi à qui¬
bufdam, ter nouenis huius animantis punctis interfici homi¬
nem.Ariftoreles lib.De partibus animalium nono, preter alia
que de crabronibus comemoratillud quoque tradit, Quum
in apum genere quædam aculeis cateant, yt fuci, & reges, vel
px quoque nonnulla fine aculeis inueniantur: nulli crabro¬
nes reperiuntu rnő armati aculeo.Quanquam de duce, num
aculeatus fit,nônihiladdubitar. Vtitur hoc adagio diuus Hie¬
ronymus in quadamepift. Eandem fententiam fic idem extu¬
lit Plautus, murata allegoria,
Bacchæ bacchanti fi velis aduerfarier,
Ex infania infaniorem facies;feriet fepius,

id eft,

Sin obfequaris,yna te foltias plusa.
Nam mos erat yti Bacchanalia celebrantes obuios thyrfis fee
rirent. Ariſtophanes in Lyfiſtrata , nam hoe titulo inferiptam
competi, A
Hy ph ns Gyare oyy PN Ay pew Coca
Nift fi quis yti vefparium,fraudet me,{timulérque,
Allufit huc,opinor, qui {cripfic epitaphium Archilochi pacta
maledici,
Hota dis aeiogper|oy 6 d'oratgopsicor rad
Kinoys wulo opines ¿peto pous. id eft,
Ne fors crabrones qui huic infedere fepulchro,
Irtites,tacitum carpe yiatoriter. _
Xenophon lib. 4. indicat ynde natum fit: nimirum ab iis qui
ftudét eximere vefpas ab antris{uis.5 9 J” yoy pma] moros
apixus Eouwey Bovrsyree, tay Wy exStovTes Ts oSiinos roby
Teer ae wR by wafopMous.id eft, Et ego,inguit, video ctiant
cos quicunque crabrones excipere yolunt, fi quidem cuolan¬
tes conentur venati,a multis feriri crabronibus.
Leonem ftimulas. 6r
Confimilé ÿim haberquod à Diogeniano refertur,ry Atoyra
vides id eft, Leonem pungis, feu vellicas. De iis qui potentemi
ac ferocem in fuum ipfius exitium prouocant arque extimu¬
lant.Notior eft metaphora quam vt fit explicanda,
Malum bene conditum ne moueris. 62
Idem pollet & illud uj suey xaxgy a xe2voy, id eft , Ne mo+
ueris malum bene conditum,fiue quiefcés.In eos qui {ua ftul¬
titia fibi turbas excitant: aut qui mala iam tempore fepulta
refufcitat renouantque. Prouerbium retuliffe videtur Theog¬
nis hoc verfu,
Tho Rani 8 70 xtuu9y aranci uQvoy Erdoy aueyoy.
Nam petfepe malum preltat domi habere repoftum.
Huic fimillimum eft illud,
-fopitos fufcitat ignes.

Octipedem excitas. 63

Cratinusin Thrattis apud Suidam, urbane ayeyeleas.id eft,

OGipedem excitas,nimirum fcorpium:cui pedes funt oéto,ac

plerunque fub faxis abditus cubat. quem nonnifi tuo pericu¬
jo fufcites propter venenum quod in cauda geſtar,

Mouere Camarinam. 64

Kiyety zl Keuxoiyle,id eft, Mouere Camarinam, ef fibi ipfî
malum accerfere.Lucianus de Apophrade,sp&s ds xuewov ld oct
avrov riw Kaugaivavèzvid eft, Vides quanto fatius tibi fuerit,
Camarinam immotam finere. Vnde natum fit adagium , Ser¬
ulus grammaticus explicat, Virgilianum illum locum enarras
in tertio Encidos ,

-& fatis nunquam concefla moueri

Apparet Camarina procul,

Camarina, inquir, palus eltiuxta oppidum ciufdem nominis,
que quum olim ficcata,peftilentiam creafler, confuluerunt o¬
raculum an penitus eam deficcare praftaret. Vetuit Deus Cas
marinam mouen.Arilliexicéarunt, non obtemperantes ora¬
culo:& ceflauir quidem peltilentia, fed per eam ingreffis ho¬
ftibus pœnas dederunc negleĝi oraculi. Eadem ferme com
memorat & Suidas,illud infuper addens,quibufdam Camari
nam cfle fruticem, cuius ramos fiquis commoueat quatiatque
tetrum quendam odorem edere, Verùm mihi fuperior fenten¬
tia magis videtur ad verifimilitudinem accedere. Meminit
huiusadagii Stephanus quoque verfa heroico , effértque ad
hunc modum,

Mi xiva KauapivavnivnTos ra dueivoy:

Ne moueas Camarinam,etenim non tangere preftat.
Aitautem , Camarinam, oppidum & eiufdem nominis palu¬
dem eflein Sicilia. Meminit & Silius lib.r4.Maroné imitans,

Ercui non licitum fatis Camarina moueri

id eft,

Anagyrum commoues.

Superiori neutiquam diffimile viderur illud apud Gre¬
cos celebratum, &yæyvess xvas, 1d eft, Anagyrum commio¬
ues.In eos qui fibiipfis malorum: authores effent, quique in
fuam ipforum perniciem quempiam irritarent. Vnde du&a fit
paræmia variè narratur ab authoribus. Alii ad fruticis natu¬
ram referunt, cuius meminit in tertio lib. Diofcorides, quem
quidam magyrum,quidam anagyrum appellent : nonnulli a¬
copon : medicamentis quidem cficacem verùm odoré maio¬
reminmodum graui:maxime fimanu teratur. cuius fructus
guftatus vchementem vomitum promouet . Vnde vel ab o¬
doris moleftia,que carpentem confequitur, adagium ductum
videri potelt ( quandoquidem & acopi vocabulum indidem
apparet repettum)vel à concitandi vomitus efficacia. Meminis
hutus & Plintus libro vicefimofeptimo, cap. 4. Sunt qui di
cant Anagyrum locum effe in Attica, qui ad tribum pertinear
Erectheidem, authore Stephano, vbi frutex quidam grauiffi¬
mi odoris plurimus proveniat:yt Anagyrum pro frutice non
fecus accipiamus quam Anticyram pro elleboro. Rutfuma¬
lii Anagytum genium quendam exiltimant qui propter vio¬