OCR Output

amam

MERDARDUS 446

litatem appellate Eundem ad modum Deuteronomii cap. XXVI. Et
refpexit bumilitaten, © laborem, atque anguffian. An non hic ræ¬
grelyooty appellat affictionen ? Le. Unde igitur iftis in mentem inci¬
dit, ut Aumilitatem in cantico interpretentur azizzi modeffiam. Hi.
Nihil aliud video caufe, nifi quod malti theologi neglexerint & lin¬
guarum peritiam, & Latini fermonis ftudium, una cùm prifcis eccle¬
fiæ doctoribus, qui fne hifce præfidiis ad plenum intelligi non queant:
preterea quéd difficillimum fit revellere, fi quid penitus infederit ani¬
mo. Porro videas quofdam tantum fcholafticis placitis tribuere, ut
malint ad ea detorquere Scripturam, quàm ad Scripture regulam *
opiniones humanas corrigere. Le. At ifthuc abfurdius eft, quàm quod
narrant de regula Lefbia ?. Hi. Beda monachus, non admodum gra¬
vis $au€tor, quoties ab alienis recedit veftigiis, ex occafione ditæ
humilitatis meminit de fuperbia. At Theophylattus * {criptor Grae¬
cus, qui fua fere ex probatiflimis Grecia {eriptoribus haufit, negat
hic rarrelvwow accipi poffe pro virtute. Le. Ad iftud probandum quid
opus elt auctoritate, cùm ipfe fenfus communis refpuat eam inter¬
pretationem? Hi: Re&è dixifti. Nam cùm modeflia fit quodam¬
modo colophon ac tutatrix omnium virtutum ; zmmade/ffia elt, fi quis
am de fe preedicet. Fatemur quidem, in fan&iflima Virgine virtu¬
tem hanc fuif 1am & incomparabilem (Chriftum femper exci¬

nv

le, fum
pio) fed hoc ipfo ob modeftiam laudabilior eft, quòd eam ipfa non lau¬
dat, fed agnofcens fue conditionis humilitatem, myfterii magnitudi»
nem adfcribit mifericordia divine. Maria, inquiunt, per modeftiam
meruit 5 fieri mater Dei. Donemus hoc aliqua ex parte verum efe:
Verùm quæ tandem modeftiæ fpecies eft. puellam hoc de fe prædica¬
i ; ae 8 E
re? Le. Quin & ipfe cantici tenor declarat, illam de ſua indignitate
. 4 . e . D . D
logui; eoque fi orditur: Magnificat anima mea Dominum. At que
ul: Y nagus £ 7 ae J
dicit, Merui fieri mater Dei per modeftiam, fe magnificat, non Do¬

minum. Mox fubjicitur: Bece enim in koc beatam me dicent omnes
generationes. Ecce fignificat rem fubitam & inexpeCtatam. Non

expe&at autem fummum honorem, qui fe nullo honore dignum judi¬
cat. Nec felicitas dicitur, fi contingat quòd meritis debebatur, Flac¬
cus

1 E ergo Scriptura regula nobis:
at fi dicatur plurimos regula male
uti: uno verbo regeram; nihil effe in
rerum natura, quo male uti non pofint
homines. Male his, qui bonis male

2 Quoniam hæc erat plumbea, ut
Videre eft in auétoris Adagiis, & fic
Per vim poterat adaptari cuivis ædifi¬
cationis fpeciei, quod non æque mag¬
num malum, ac detorquere & pervertere
regulam auream Scripturæ per pravita¬
fem, yi vulgo fit,

3 Pro tempore quo vixit, graviffi¬
mus meretur nominari, at non pauca
fcripfit, & ‘wenerabilis eft ejus ufualis
titulus,

4 Acridæ Archiepifcopus, in Bulga¬
ria, feculo nono, qui plurima feripfit
quoque. È

5 Modus eft loquendi vulgatus, qui
olim non tam alte fonabat, quam
nunc, attamén nullo modo quovis `
tempore mihi in hoc cafu arridet lo¬
cutio,