OCR
444 COUT CT OA STINE énfinuate*. Rurfum ad Phil. ii. 3. vi THWEWOPOOTWH curr gasvol DTELEX ON TAG EXUTOY> id eft, per animi modeffiam, unufquifque alium Je preflaniiorem exiffimet. Le. Docuitti TABEWOPPITLYNY ufurpari in utramque partem, cùm apud Latinos modeffia non ufurpetur nifi in laudem. Verum potefne docere rawelvocw accipi pro modeftia ? Hi, Nihil abfurdi, fi quis-ad iftum modum ufurpet. Nam & animo tris buere fubmifiionem aut demiflionem pro modettia, nihil vetat, Caterèm, an in Divinis Literis ‘ta pofitum reperiatur, nefcio. Le. Vide num apud divum Jacobum ita fit ufurpatum, Glorietur autem frater bumilis in exaltatione fua, dives autem in humilitate Jua. Hi. Ifo quidem loco ett tawewdoe1, non Tamemwppocim. Quod fi contendas hic humilitatem accipi pro modeflia, confequens eft, ut exaltationem accipiamus pro /uperbia; ac protinus gemina exiftet abfurditas: nam ut modettus non eft, qui de fua modeflia gloriatur eat dele tabs arrogans eft, qui de fua fuperbia gloriatur, Le. Quid igitur fibi vult apoftolus? Æ. Commendat æqualitatem inter Chriftianos. Pauper dicitur humilis ob fortunam abje&tiorem : dives dicitur fublimis, utique juxta mundum, ob fortunæ fplendorem. Hic dives fe demittit ad fortem pauperum, & pauper erigitur ad æqualitatem divitum. Uterque habet quod glorietur: alter glorificat Chriftum, qui eam mentem infpirârit divitibus. Ze. Sed interim dives ille modeftie laudem habet. Hi. Fortaffe; fed non ideo protinus rææsivosiç fignificat modefiam. Sunt enim, qui venantes Jaudem ab hominibus multa pauperibus erogant. Quin potius uterque modeftus eft, fi modo adfit fincera pietas: dives, dum non gravatur ob Chriftum æquari pauperi ; pauper, dum ob honorem fibi habitum non infolefcit, fed Chrifto gratias agens in illo gloriatur. Ilad extra controverfiam elt; tamelyociyin Divinis Libris frequentiflimè ufurpari pro demiffione, five dejectione, que fit per afictionem, aut conditionis infirmitatem. Ita Paul. ad Phil. iii. 20. Reformabit corpus humilitatis nofiræ, tameworews. Item Pfal, ix. Vide bumilitatem de inimicis meis, rarelvooi Rurfum cxviii. Mec me confolata ef in bumilitate mea, èy tamewdoe, nimirum affliRione. Hujus generis loca funt complura, que longum fithic referre. Quemadmodum igitur uerapopinis Tamre:òs dici poflet ò TATEWOPLWY; qui modeſto fit animo, minimeque elato : ita nihil prodigii fuerit, fi quis raweivarw dicat Tawenepeoovyny 2. Nos de Scripturæ ufa loquimur. Cæterùm, qui conténdunt in cantico Marie raaelywory fonatle modefliam animis quin eadem opera fic interpretantur quod legimus Genef. xxix. /dit Dominus humilitatem meam, Tamelywoiy. Lea non jactat fuam modeltiam, fed, quòd ob deformitatem minus elfet cordi a E itatem Z < NARG ny Vertas potius Induantint, B € i Ci eain gies \ uſas in Scripturis, prout fufpicari vie Sed nunguam, cedo, Ge valet tur auétor, t