Page 655 [655]
980 | 605
933980. To MARTIN LUTHER.
Mosellani Oratio, f°. D*. Louvain.
E. p. 136: F. p. 286: HN: Lond. vi. 4: LB. 427. 30 May 1519.
[For the sources see Ep. 948. The text of a is so much the better that I have
printed the letter almost exactly as it stands there; placing the occasional
modifications that are made in E in the notes, This letter was also printed
with that of 19 Oct. 1519 to the Abp. of Mainz, in an undated edition at
Cologne; but the text there invariably follows E, and may therefore be
presumed to have been printed from it.
The date is confirmed by the mention of Luther’s Commentaries (1. 53 n.).]
ERASMVS ROTE. D. MARTINO LVTERIO.
S.P., frater in Christo charissime. Epistola tua mihi fuit gratissima,
et ingenii arguciam prae se ferens et animum spirans Christianum.
Nullo sermone consequi queam quas tragoedias hic excitarint tui
libelli. Ne adhuc quidem ex animis illorum euelli potest falsissima
suspicio, qua putant tuas lucubrationes meis auxiliis esse scriptas,
meque huius factionis, vt vocant, vexilliferum esse. Existimabant
sibi datam ansam qua et bonas literas opprimerent—quas capitaliter
oderunt, velut offecturas maiestati theologicae, quam multo pluris
faciunt quam Christum—simulque me, quem arbitrantur ad excitanda
studia nonnihil afferre momenti. Tota res vociferationibus est acta,
temeritate, strophis, obtrectationibus, sycophantiis; vt ni praesens
haec spectassem, immo sensissem, nulli vnquam authori fuerim
crediturus sic insanite theologos. Pestem fatalem esse diceres. Et
tamen huius mali virus a paucis ortum in plures serpsit, adeo vt
magna pars huius Academiae non infrequentis eius morbi contagio
lymphata ferretur. í
Testatus sum te mihi ignotissimum esse, libros tuos nondum esse
lectos; proinde nec improbare quicquam nec: probare. Tantum
admonui ne libris tuis nondum lectis ad populum tam odiose voci¬
ferarentur: id ipsorum referre quorum iudicium oporteret esse
grauissimum. Quin et illud perpenderent, an expediret ea traduci
apud plebem promiscuam quae rectius libris editis refellerentur aut
inter eruditos disputarentur, praesertim cum vno ore vita authoris
praedicaretur. Nihil profectum est: hucusque insaniunt obliquis,
G
IO
conuenit! quoties illi ex temere concepta suspiciuneula nouos tumul¬
tus excitarunt! Et ii theologi sibi videntur. Theologi sunt hic
aulicis inuisi: quod ipsum mihi quoque imputant. Episcopos omnes
TITI Ds a: RP. E ciom: H. LYTHERIO : LVTHERO E. 4. illorum a :
istorum E. euelli a : reuelli E. 6. quidam post Existimabant add. E.
7: et E: vta. 8. multo a: multi F. 15. eius Z : huius a. 27. ii
a: hiv E: hiN. cum huiusmodi factis post ii add. E. Theologi sunt a: Est
hoc hominum genus E. 28. inuisi a : fore inuisum E.
17. Testatus sum] Ep. 939. 66. 23. vita] Cf. Ep. 939. 69-71.