Page 655 [655]
OCR
980 | 605 933980. To MARTIN LUTHER. Mosellani Oratio, f°. D*. Louvain. E. p. 136: F. p. 286: HN: Lond. vi. 4: LB. 427. 30 May 1519. [For the sources see Ep. 948. The text of a is so much the better that I have printed the letter almost exactly as it stands there; placing the occasional modifications that are made in E in the notes, This letter was also printed with that of 19 Oct. 1519 to the Abp. of Mainz, in an undated edition at Cologne; but the text there invariably follows E, and may therefore be presumed to have been printed from it. The date is confirmed by the mention of Luther’s Commentaries (1. 53 n.).] ERASMVS ROTE. D. MARTINO LVTERIO. S.P., frater in Christo charissime. Epistola tua mihi fuit gratissima, et ingenii arguciam prae se ferens et animum spirans Christianum. Nullo sermone consequi queam quas tragoedias hic excitarint tui libelli. Ne adhuc quidem ex animis illorum euelli potest falsissima suspicio, qua putant tuas lucubrationes meis auxiliis esse scriptas, meque huius factionis, vt vocant, vexilliferum esse. Existimabant sibi datam ansam qua et bonas literas opprimerent—quas capitaliter oderunt, velut offecturas maiestati theologicae, quam multo pluris faciunt quam Christum—simulque me, quem arbitrantur ad excitanda studia nonnihil afferre momenti. Tota res vociferationibus est acta, temeritate, strophis, obtrectationibus, sycophantiis; vt ni praesens haec spectassem, immo sensissem, nulli vnquam authori fuerim crediturus sic insanite theologos. Pestem fatalem esse diceres. Et tamen huius mali virus a paucis ortum in plures serpsit, adeo vt magna pars huius Academiae non infrequentis eius morbi contagio lymphata ferretur. í Testatus sum te mihi ignotissimum esse, libros tuos nondum esse lectos; proinde nec improbare quicquam nec: probare. Tantum admonui ne libris tuis nondum lectis ad populum tam odiose vociferarentur: id ipsorum referre quorum iudicium oporteret esse grauissimum. Quin et illud perpenderent, an expediret ea traduci apud plebem promiscuam quae rectius libris editis refellerentur aut inter eruditos disputarentur, praesertim cum vno ore vita authoris praedicaretur. Nihil profectum est: hucusque insaniunt obliquis, G IO conuenit! quoties illi ex temere concepta suspiciuneula nouos tumultus excitarunt! Et ii theologi sibi videntur. Theologi sunt hic aulicis inuisi: quod ipsum mihi quoque imputant. Episcopos omnes TITI Ds a: RP. E ciom: H. LYTHERIO : LVTHERO E. 4. illorum a : istorum E. euelli a : reuelli E. 6. quidam post Existimabant add. E. 7: et E: vta. 8. multo a: multi F. 15. eius Z : huius a. 27. ii a: hiv E: hiN. cum huiusmodi factis post ii add. E. Theologi sunt a: Est hoc hominum genus E. 28. inuisi a : fore inuisum E. 17. Testatus sum] Ep. 939. 66. 23. vita] Cf. Ep. 939. 69-71.
