OCR
568 LETTERS OF ERASMUS [gig sese qui omnia norunt, essem longe libentissime ex proximo, parent 85 qui recta monenti. Et spero me ita dueturum vitam vt meo et charissimi patrui honori non desim ; cuius in me charitatem merito plusquam paternam appellasti. Neque enim posset me tam arcto amore complecti, etsi mihi bis pater esset; cui etiam ego plus me debere profiteor quam patruo et patri beneficentissimis simul. De go eruditione illud ego in primis optarem fieri, si posset, vt Graecam illam éykuk\orudelar absoluerem ; quod si id per immensa non licuerit negocia, certe, vt consulis, melioribus me dedam disciplinis, atque iis ad quas meapte sponte et natura feror, ad mansuetiores Musas, ad elegantiam sermonis Latini, nonnihil etiam Graeci, ad eam philo95 sophiam quam in ciuitates domosque inuexit Socrates (ethicen appellant), quae mihi ad gerendam rempublicam multo commodissima semper visa est. Tuuat iam verba quaedam tua recensere: ‘Sed quo rapior, oblitus epistolam scribere me, et scribere Principi tam excellenti?’ Oblitus i 100 certe es, mi dulcissime Erasme, te scribere ei, cui si literas dares tota Iliade longiores, nondum ipsum legendo tua satiares, non auferres f dulcedinem tuarum rerum, augeres potius semper. Quod vero de famulitio loqueris, non opus est eiusmodi verbis tu agas mecum. Socium te appella meorum studiorum, aut melius te praeceptorem, 103 me discipulum. Porro quod de Gulielmis dicis, gaudeo mihi nomen tibi amicum contigisse, neque vero me pudebit vnquam clarissimum et omni virtutum numero consumatum Gulielmum Varamum, archiepiscopum Cantuariensem, socium quauis in re habere, non illustrem et strennuum principem Monteiouium ; quos tu ita passim rro commendas, de quorum virtutibus ego tam multa a plerisque accepi, vt adduci non possim quin existimem summos illos esse viros atque excelsos. Quid loquar de Gulielmo Budaeo, amoribus atque deliciis Musarum et Graecarum et Latinarum? cuius laudandi nunquam Viues meus finem facit ; cuius Budaei studia, monumenta, ingenium, 115 eruditionem, linguam, mores colo, suspicio, veneror, admiror, adoro. Inter hos malim multo me annumeres quam inter quosuis alios opulentissimos principes horum dissimiles. Vale, mi Erasme, et loquacitati nostrae ignosce ; simul quum fuerit ocium, rescribe. Quoniam existimaui te haud facile meum chara 120 cterem lecturum, idcirco vsus sum amanuensi. Louanii, [Anno m.p.xvut]. È gt. F Corrig. : éyruk\wmadear E. absoluerim 7. 107. consummatum H, 116. H: malim me annumeres quam multo E. 121. Louanii, Anno m.D.xvII add, H. gr. éyevrrotardetav] Cf. Quint. Inst. 1. 10, 1. TANA