OCR
548 LETTERS OF ERASMUS [1517 delatum esse, vt ad supremam vsque dignitatem gradus sit cum lucu30 lentissimo tui nominis splendore optimarumque litterarum singulari illustratione, amicorum et clientum, quorum de grege et numero sum, perpetua iucunditate. Verum scire te cupio, Presul clementissime, quod etsi nihil mihi accidere potest iucundius quam te florentem audire, quam te meritissi35 mam foecundissimamque tuae strennuissimae agricolationis excipere messem postque tot turbulentas procellas fluctuumque agitationes portum tranquillum et quietum subiisse, nihilominus non possum non vehementer excruciari Venetam iuuentutem bonarum litterarum amore flagrantem, quam tuis nectareis epulis quotidie opipare pascere 40 solebas, ex tuis totam dependentem nutibus et tanquam alterum Demosthenem Ciceronemque colentem et adorantem, te tanto ac tali viro, nostri saeculi fulgentissimo ornamento, tam importune priuari orbarique. Reliquisti tamen Venetiis praedium omnino ferax et fertile, in quo aliquot felicissimae tuis scientissimis excultae 45 manibus insurgebant plantae, futurae aliquando inclytae reipublicae Venetae tibique vsui, fructui atque honestamento: quae tali destitutae orbataeque colono nescio an algifica sydera, nimios aestus, descendentes superne subitos imbres timere cogantur. Me miserum, qui tali ero priuatus solatio orbatusque lumine, sine quo vt cecutiam 50 deliremque erit necesse. Sed mihi non perexigua restat spes, quae nonnihil me consolatur et recreat, te scilicet superis iuuantibus Romae videre, te praesentem affari ac tua dignissima frui consuetudine et tanquam aseclam tuum numen sequi et adorare; Romam enim adire iamdiu mihi insedit animo. Nunc vero tui visendi 55 adorandique gratia titillat et ardet; et de his hactenus. Nos vero adhuc Britannicum calcamus solum, tantisperque caloabimus donec expectatissima in patriam redeundi venia ab illustrissimo Senatu nobis decernatur. Sed ardet, crede mihi, iam animus in patriam redire; non enim possum tam diu charissimorum meorum 6o dulcissimaeque patriae iucundissimo carere conspectu. Interim tamen pro virili nostra curabimus ne dies vllus Musis vacuus dilabatur. Erasmum enim saepe conuenimus, qui accersitus, vt arbitror, ab hoc diuinissimo Rege omni virtutum genere modis omnibus cumulatissimo nuperrime huc accessit; apud quem non mediocrem for65 tunam eum habiturum confido. Nosti enim eum tu, Antistes doctissime, quam sit dignissimus omnibus fortunis quae tribui 35- aß? : facundissimamque 61. agrico 6}, -lationis add. B?. 44. foelicissime B. B: sanctissimis a. 48. B: discendentes a. 52. tua aB?: luce BI, 61. vacans B. 62. accersitus] For the intention of Reich points out that the other pur making provision for Erasmus in Eng- pose of his visit had not been divulged. ‘land see Epp. 517. 60 n. and 577. Dr. 63. diuinissimo] Cf. Ep. 215. 52.