Feb. (y) and Nov. 1516 (3), July 1518 (6), and Feb. 1521 (9). In 1516 Erasmus
sent a copy of 8 to Badius with the suggestion that he should reprint it (Epp.
434 and 472). Badius, who held strict views about copyright (cf. Ep. 263 and
Lond. vi. 24, LB. App. 242), was at first unwilling, but ultimately issued an
abridgement of the work (e) with some explanatory notes by himself (cf. Luc.
Ind. and Badius’ preface to Peter Gilles, ‘Aduersanorum a libellis’ dated
29 Nov. 1516). His text of Erasmus’ preface was followed by Froben in editions
of Feb. 1518, Feb. 1519, and July 1521, his notes being added at the end of the
Parabolae without his name ; but in a revised edition of Aug. 1522 (0), perhaps
in consequence of representations from Erasmus, who had then returned to
Basle, Badius’ authorship of the notes was acknowledged and some slight
changes made in this preface. In the Opera of 1540, vol. i. p. 466, the text of the
preface follows e.]
ERASMVS ROTERODAMVS PETRO AEGIDIO, CELEBRATISSIMAE
CIVITATIS ANTVVERPIENSIS A LIBELLIS, S. D.
VvLGARE quidem et crassum istud amicorum genus, Petre ami¬
corum candidissime, quorum vt omnis vitae, ita. necessitudinis
quoque ratio in corporibus sita est, si quando procul seiunctos agere
contigerit, anulos, pugiunculos, pileolos atque alia id genus symbola
crebro solent inuicem missitare; videlicet ne vel consuetudinis inter¬
missione languescat beneuolentia, vel longa temporum ac locorum
intercapedine prorsus emoriatur. Nos vero, quibus animorum con¬
iunctione societateque studiorum omnis amicitiae ratio constat, cur
non potius animi xeniolis et literatis symbolis identidem alter
alterum salutemus? Non quod vllum sit periculum ne propter
interruptam vitae consuetudinem frigus aliquod obrepat, neue tantis
regionum interuallis semota corpora copulam ac nexum soluant
animorum; qui vel hoc arctius sibi conglutinari solent, quo vastiori¬
bus spaciis illa fuerint dirempta : verum vt si quid ex amicitiae fructu
detrahere videatur absentia, id huiusmodi pignoribus literariis non
sine foenore sarciamus.
Proinde nihil quidem vulgarium xeniorum ad amicum adeo non
vulgarem, sed plurimas in vno libello gemmas mitto. Cur enim
non sic appellem has ‘Opobres ex opulentissimo summorum authorum
mundo selectas? Nuper enim dum Aristotelem, Plinium ac Plu¬
tarchum locupletandis Adagiorum Chiliadibus relego, dum Anneum
Senecam a mendis, quibus ille non contaminatus erat sed prorsus
extinctus, repurgo, has obiter annotaui tibi munusculum haud qua¬
quam ingratum futuras. Sic enim augurabar, quod et te perspicerem
ad orationis elegantiam natura compositum esse, et intelligerem non
nitorem modo sed vniuersam prope sermonis dignitatem a meta¬
phoris proficisci. Nihil autem aliud est mapaßoàù, quam Cicero
collationem vocat, quam explicata metaphora. Caeterorum orna:
TIT. A LIBELLISa: AB ACTIS 8. 11. aliquod ay: aliud £.
21. Adagiorum] Cf. Ep. 269. 22. Senecam] Cf. Ep. 325.
ALLEN II D