OCR
LETTERS OF ERASMUS [1513 Sed horum fortasse mores et ingenium ingenuos amicos non recipiebant. Quanquam etiam si facillima sit natura principis planeque tua, qua nihil cogitari potest facilius, tamen fortunae 30 splendor qui turbam amicorum allectat, idem obstat quo minus queat verus amicus a fucato dignosci. Neque enim temere dictum est illud, Amicos secundae res parant, aduersae probant. Atqui quo melior est possessio syncerus amicus, hoc nimirum est pestilentior qui hoe titulo personatus obrepit. Itaque cum coticulis 35 diligenter exploremus aurum, purum sit an secus, neque desint notae quibus natiuam gemmam a factitia secernamus, nonne vehe menter absurdum sit in re tanto maioris momenti parem diligentiam non adhibere, videlicet vt assentatorem ab amico, hoc est rem omnium longe pestilentissimam ab omnium saluberrima, digno4o scamus? Verum ne cui ceu venenum gustu, sic amicum experimento magno suo malo deprehendere sit necesse, Plutarchus, author inter Graecos sine controuersia doctissimus, miram quandam rationem prodidit qua facile possit ingenuus ac syncerus amicus a personato fucatoque distingui. Iam vero quoniam in admonendis amicis velut 45 in medicando non sat est adesse fidem, verum et prudentiam adhibere conuenit, ne, dum parum apte mederi studemus erratis amici, subuertamus amicitiam, et hanc adiecit coronidem, docens qua moderatione sit admonendus amicus, si quid extiterit admonitione dignum. Tam frugiferum igitur opus in Maiestatis tuae gratiam 5o Latinitate donauimus, quo idem studium, eundem animum quem tibi olim amplissimae spei puero testati sumus, nunc Regi regum omnium florentissimo testaremur. Bene vale. 2735, To ANDREW AMMONIUS. Farrago p. 213. Cambridge.) F. p. 344: HN: Lond. viii. 19: LB. 119. 1 September (1513). [1513, because Ammonius is in the English camp in France, whither he accompanied Henry vinr on the expedition of the autumn of 1513. The signature from London is inconsistent with ll, 10, 11.] ERASMVS ROTERODAMVS AMMONIO SVO S. D. Iam dederam ad te literas, quas nunc opinor esse redditas. Sed perquam gratum mihi fuit quod in tuis ad Ioannem literis Erasmi tui feceris mentionem, et quidem tam amanter. “Yyrevà mapayyéàpata, quae quondam Sacrorum Scriniorum Magistro nuncupaui, nuper 5 Londini sunt excusa formulis non omnino inuenuste. Ioannes tuus pollicitus est se ad te missurum vnum aut alterum codicem. Si 273.6. tuus om. N. 272. 51. olim] Cf. Ep. 104. 273. 3. Tyrewà mapayyéAuara] Cf. Ep. 268.