Erasmus was certainly at work on Jerome in 1513; though from Ep, 269 it is
plain that Badius wished him to take up his work in 1512. The allusion to
Colet’s trouble (1. 44) becomes intelligible in reference to Ep. 278. 1, if 1513
is adopted. Finally it is known from Ep. 282. 47. that in July r513 Erasmus
was certainly in Cambridge ; in July 1512 his movements cannot he traced,
The gap in Erasmus’ correspondence at this period may be attributed to
illness. In the summer of 1513 it was reported in Paris that he had died before
June t (MHE. ii. 24); and in August his death was publicly announced at
Basle by Beatus Rhenanus in the preface to Paulus Cortesius in Sententias (BRE, 35),
and by Froben in the preface to the Adagia. The falseness of the rumour was
known in Paris in October (MHE. ii. 24 ; cf. ibid. 22); but nevertheless the
report was still believed in Vienna on 5 Jan. 1514, when Spiegel wrote the preface
(£°. r*) to his edition of Isocrates de regno gubernando, Vienna, Alantsee, 13 Feb.
1514. From similarity of language it is plain that the news had reached him
through Froben’s preface. See also LB. App. ro. ]
ERASMVS ROTERODAMYS COLETO VNICO PATRONO SYO 8, D,
A» epistolam ioco scriptam respondes serio. Non decebat fortasse
cum tanto patrono iocari. Sed tamen mihi tum libebat cum amico
tam singulari Atticis salibus ludere, magis humanitatis tuae memori
quam magnitudinis. Tuae facilitatis erit nostram ineptiam boni
5 consulere.
Scribis me tibi debere, etiamsi nolim. Omnino, mi Colete, durum
est, vt inquit Seneca, debere cui nolis; at ego neminem noui mor¬
talium cui libentius debeam quam tibi. Et is semper in me fuit
animus tuus vt, etiam si nihil accessisset officiorum, tamen debiturus
1o tibi plurimum fuerim ; tantum autem accessit et officiorum et bene¬
ficiorum vt, si non agnoscam, sim vnus omnium ingratissimus. De
tenuitate tua prorsus et credo et doleo ; sed mea tenuitas grauius me
premens coegit vt tuae tenuitati negocium facesserem. Quod quam
fecerim inuitus vel hinc potes colligere, quod iam olim abs te pro¬
15 missum tam sero petii. Excidisse tibi promissum haud miror
quippe homini tot occupato negociis. At in orto tuo cum incideret
de Copia sermo, et indicassem mihi esse in animo vt nuncuparem
puerile opus Principi nostro puero, rogabas vt nouum opus nouae
scholae tuae dicarem. Respondi subridens scholam tuam esse
20 pauperculam, mihi opus esse qui aliquantulum daret in manum,
Arridebas. Deinde cum multos titulos adduxissem sumptuum,
nonnihil contatus negabas te posse suppeditare quantum meae res
postularent, verum quindecim angelatos lubenter daturum. Idque
cum alacri vultu repeteres, rogabam num satis esse videretur.
25 Respondebas etiam alacrius hoc certe te libenter impensurum. Tum
ego ‘Et ipse’ inquam ‘libenter accipiam.”
Ex hac commemoratione fortasse res redibit in memoriam tuam.
Possem et aliis argumentis astruere, nisi tu mihi tua sponte iam
fidem haberes. Sunt omnino quidam, iique amici (nam cum
14. iam EN? : tam N°. abs te add. H. 16. horto N.