1489]. TO CORNELIUS GERARD 93
vaderlandsche Geschied, 1888, pp. 392-404) ; but Molhuysen (p. 19) throws doubt on
the ascription.
Besides the works mentioned here and in Ep. 20 he wrote
1514-5. Defensio gloriae Batauinae and Elucidarium (see p. 206); published
together as Batavia by Vulcanius, Leiden, 1586; the latter from Leiden
MS. Letterk. 743.
1519. Diadema Imperatorium; written at Hemsdonck and describing the
coronation of Charles V, wrongly ascribed in Batavia, P. 99, to that of
Maximilian (Leiden MS. Vulc. 99 B).
1520. Salutatio academiae Louamiensis ad Charolum regem; on his landing at
Flushing, 1 June (Leiden MS. Vulc. 98 B).
1522. Apocalypsis super miserabili statu ecclesiae; composed at Hemsdonck on the
election of Adrian VI (Leiden MS. Vule. 66; printed by Burmann).
1523. De Patientia; written at Hemsdonck to Cornelius Hoen during the latter’s
imprisonment (Leiden MS. Vule. 66).
Vulcanius also enumerates many unknown writings in the preface to Batavia.
Cornelius had some share in publishing the Paraphrase on Valla’s Elegantiae
made by Erasmus, e. 1488 (p. 108), the manuscript of which seems to have been
in his possession. The earliest known edition of this was printed by Gymnich
at Cologne in 1529 with a letter from Cornelius Aurelius Lopsenus to John Berius,
a schoolmaster of Rotterdam, apologizing for the publication but defending it
by the precedent of Erasmus’ action with Herman’s Sylua Odarum (p. 160) ; but
it is not clear that it was through Cornelius that the book reached Gymnich. The
letter, which is written from Dordrecht, cannot be earlier than 1522, as it refers
to one from Alard of Amsterdam printed in the same volume, dated 1 Feb. 1522;
and is therefore later than 1523-4, when Cornelius was still at Hemsdonck. See
Dr. Molhuysen’s Cornelius Aurelius, reprinted from NAKG. 1902; and his publi¬
cation of the letters and poems in the Gouda MS. 1323 in NAKG. 1905-6, iv. 54-73. |
ERASMVS ROT. CORNELIO GOVDANO POETAE ATQVE THEOLOGO S$.
Tamerst nihil mihi indubitatius est, Corneli amicissime, quam me
ate non solum diligi, verum etiam amari fierique plurimi, tamen id
clarius perspicio ex tuis litteris, quas nuper ad me dedisti, satis
quidem prolixas, breuiores tamen quam quae tui meum desiderium
explere potuerint, tametsi illud non minima ex parte leuauerint. £
Nam quamuis, mi Corneli, ea, quam tuae prae se ferunt litterae,
animi in me tui integritas adeo iucunda grataque sit vt iucundius
gratiusque possit esse nihil, tamen praecipuo quodam angor dolore,
eiusmodi rerum nostrarum esse conditionem vt eam absens experiri
compellar. Mallem ego, si quoquo modo liceret, coram tecum loquendi 10
copiam esse, atque inter complexus tuos osculaque sanctissima
vicinius tui consuetudine frui. Attamen quando id quod volo non
possum, (iuxta Mitionem Terentianum) id quod possum volam, et
quoniam quod omnium optabam maxime iactu non cecidit, id quod
cecidit forte arte corrigam. 15
Et quidem ad id nihil omnium rerum aeque conferre videtur atque
tuae suauissimae litterae, quas quotiens lego (lego enim quam saepis¬
sime), tam expressam simillimamque Cornelii mei mihi referunt ima¬
ginem, vt parum, imo propemodum, nihil corporum sibi vendicare
possit absentia. Hane itaque quotiens moleste fero, ad eas ilico con- 20
fugio, illae te mihi reddunt absentem, illae me tibi coniungunt absenti,
illae me non modo consolantur, verum etiam incredibili afficiunt volu¬
13. Terentianum] Ad. 738-41.