OCR
80 LETTERS OF ERASMUS [1487 15 Quid id ego, mi Seruati, esse dixerim, duritiemne an pertinaciam, an superbiam, an contumaciam? an forte eo ingenio es, quo pertinaces esse puellae solent, vt voluptati tibi sit cruciatus meus, et sodalis tui tibi gaudia dolor risumque pariant lachrimae? Quam recte Terentianum illud tibi ingesserim ! 20 O mi, vtinam esset mihi pars aequa amoris tecum ac pariter fieret, vt hoc aut itidem tibi doleret . . . ., aut ego istud abs te factum nihili penderem. Quae, obsecro, tanta mea in te culpa, quod scelus, quae offensa, vt 25 vsque adeo mihi obuersus, vsque adeo sis inimicus? Quid certe peccauerim non video ; nisi hoc vnum peccasse voces quod est vnice amasse. Qui adeo crudelis es amanti, quid esses, oro, odienti? Tu mihi in ore, tu in pectore semper, tu vna spes, tu animae dimidium, tu vitae solatium ; te absente, dulce mihi est nihil; te praesente, 30 amarum nihil; cum laetum te videro, obliuiscor dolorum meorum : sin quid tibi acerbi acciderit, sie dii me ament, si id non mihi quam tibi ipsi dolet vehementius. Haeccine faciens tantum tuum in me commerui odium ? Sed iam, mi Seruati, non sum nescius quid responsurus sis mihi: id enim 35 quod saepenumero soles: et quid, inquies, rerum tibi vis fieri, quid a me exigis? num te odio habeo? quid inquam tibi vis? Rogas? non mihi posco sumptuosa munera; tantum is in me tuus sit animus qui erga te meus; iam me laetum reddideris. Aut si adeo auersus est animus tuus yt nullis flecti precibus queat, id ex animo 40 plane edicito. Quousque mihi illudis? quousque suspensam tenes animam ? nunc te amicum simulas, nunc rursus dissimulas ; atque ego inter haec quos non animi patior cruciatus? Itaque, sodalium dulcissime, si vllus precibus meis apud te locus superest, id vnum maximopere et oro et obsecro, vt animi tui sententiam non ambigue 45 mihi proferas, ne me diutius hoc crudeli eneces dispendio. Sed quid ego has incassum effundo querelas ? Iam scio te aurem minime praebiturum. Quid inani studio littus arare aut abluere laterem contendo? quid ego diutius hoc saxum voluo? Si itaque tu perpetuo in tua persistis sententia, vt odisse 5o quam amasse malis, odito vt lubet; ego tamen te nunquam amare non potero, Moderatius tamen id facturus sum, ne ipse me frustra excruciem, quandoquidem abs te solatii proficiscitur nihil. Vale, anime mi, et te amantem (si quid in te hominis est) redames facito. 20. esse O!, 80. amarum LB. : amicum 01 19. Terentianum] Eun. 91-4. 43. locus] Cf. Verg. Aen. 4. 319.