Page 81 [81]
1536] BEATUS RHENANUS TO HERMANN OF WIED 53
here, It appears from BRE. 300 and 338 that both prefaces were submitted to,
and perhaps revised by, Boniface Amorbach.]
REVERENDISSIMO IN CHRISTO PATRI EIDEMQVE ILLVSTRISSIMO
PRINCIPI, DOMINO HERMANNO, SANCTAE COLONIENSIS ECCLESIAE
ARCHIEPISCOPO, SACRI ROMANI IMPERII PER ITALIAM
ARCHICANCELLARIO, PRINCIPI ELECTORI, VVESTPHALIAE ET
ANGARIAE DVCI LEGATOQVE NATO AC PADELBORNENSIS
ECCLESIAE ADMINISTRATORI, BEATVS RHENANVS SALVTEM D.
.. Harc et alia quae tua amplitudo dexterrime gessit, haud
ignorabat sagacissimus vir Erasmus Roterodamus, imo celebrandis
virtutibus tuis campum destinauerat praefationem in Origenis opera,
qua tibi labores suos extremos nuncupare, ceu dicere coeperam, in
animo habebat. Sed priusquam hoc faceret, morbus validissimus ei 5
mortem accelerauit. Redierat Friburgo Brisigauorum Basileam
anno superiori, quum vt Ecclesiastae siue operi De ratione concion¬
andi typis Frobenianis aedundo praesens adesset, ac partem restantem
illic absolueret (nam deerat ad finem aliquid), tum vt valetudinem
aduersam qua Friburgi laborare coeperat, caeli mutatione discuteret. ro
Neque enim discessit quasi non rediturus, quum illic vt in ditione
inuictissimi Romanorum, Hungariae, Bohemiaeque Regis Ferdi¬
nandi, qui virum eius reipublicae primoribus per literas accurate
commendauerat, quum primum illuc se conferret, lubentissime vixerit
toto septennio, non solum optimo cuique eius academiae charus, 15
verumetiam magistratibus ciuibusque haud vulgariter amatus atque
reuerentissime cultus. Sed quum ab illustrissima Hungariae Regina
Maria ac aula Brabantica iterum ac iterum vocaretur, misso pridem
viatico, cogitans ille de fide sua liberanda, qua reditum in inferiorem
Germaniam certo foret non semel pollicitus, supellectilem suam 20
omnem Friburgo Basileam curauit auehendam, vt illinc in Braban¬
tiam quum visum esset secundo Rheno nauigaret. Hoe molientem
et aestatis tempore satis commode habentem articularis morbus, quo
Friburgi conflictatus ante fuerat, sic hominem lecto sub autumnum
rursus affixit, vt hune raro sit egressus, cubiculum semel tantum. 25
Et tamen in tantis membrorum cruciatibus, si quando vel minimum
conquieuissent, nunquam scribere destitit. Testis est commen¬
tariolus De puritate ecclesiae, et haec Origenis recognitio.
Tandem viribus paulatim deficientibus, mensem enim ferme
integrum dysenteria laborauit, quum sentiret iam instare vitae finem, 30
extantibus vt semper claris Christianae patientiae et animi religiosi
documentis, quis in Christum se spem omnem figere testabatur,
assidue clamans, ‘0 Iesu, misericordia ; Domine libera me; Domine
fac finem; Domine miserere mei,’ et Germanica hae ‘ Lieuer