Page 81 [81]
OCR
1536] BEATUS RHENANUS TO HERMANN OF WIED 53 here, It appears from BRE. 300 and 338 that both prefaces were submitted to, and perhaps revised by, Boniface Amorbach.] REVERENDISSIMO IN CHRISTO PATRI EIDEMQVE ILLVSTRISSIMO PRINCIPI, DOMINO HERMANNO, SANCTAE COLONIENSIS ECCLESIAE ARCHIEPISCOPO, SACRI ROMANI IMPERII PER ITALIAM ARCHICANCELLARIO, PRINCIPI ELECTORI, VVESTPHALIAE ET ANGARIAE DVCI LEGATOQVE NATO AC PADELBORNENSIS ECCLESIAE ADMINISTRATORI, BEATVS RHENANVS SALVTEM D. .. Harc et alia quae tua amplitudo dexterrime gessit, haud ignorabat sagacissimus vir Erasmus Roterodamus, imo celebrandis virtutibus tuis campum destinauerat praefationem in Origenis opera, qua tibi labores suos extremos nuncupare, ceu dicere coeperam, in animo habebat. Sed priusquam hoc faceret, morbus validissimus ei 5 mortem accelerauit. Redierat Friburgo Brisigauorum Basileam anno superiori, quum vt Ecclesiastae siue operi De ratione concionandi typis Frobenianis aedundo praesens adesset, ac partem restantem illic absolueret (nam deerat ad finem aliquid), tum vt valetudinem aduersam qua Friburgi laborare coeperat, caeli mutatione discuteret. ro Neque enim discessit quasi non rediturus, quum illic vt in ditione inuictissimi Romanorum, Hungariae, Bohemiaeque Regis Ferdinandi, qui virum eius reipublicae primoribus per literas accurate commendauerat, quum primum illuc se conferret, lubentissime vixerit toto septennio, non solum optimo cuique eius academiae charus, 15 verumetiam magistratibus ciuibusque haud vulgariter amatus atque reuerentissime cultus. Sed quum ab illustrissima Hungariae Regina Maria ac aula Brabantica iterum ac iterum vocaretur, misso pridem viatico, cogitans ille de fide sua liberanda, qua reditum in inferiorem Germaniam certo foret non semel pollicitus, supellectilem suam 20 omnem Friburgo Basileam curauit auehendam, vt illinc in Brabantiam quum visum esset secundo Rheno nauigaret. Hoe molientem et aestatis tempore satis commode habentem articularis morbus, quo Friburgi conflictatus ante fuerat, sic hominem lecto sub autumnum rursus affixit, vt hune raro sit egressus, cubiculum semel tantum. 25 Et tamen in tantis membrorum cruciatibus, si quando vel minimum conquieuissent, nunquam scribere destitit. Testis est commentariolus De puritate ecclesiae, et haec Origenis recognitio. Tandem viribus paulatim deficientibus, mensem enim ferme integrum dysenteria laborauit, quum sentiret iam instare vitae finem, 30 extantibus vt semper claris Christianae patientiae et animi religiosi documentis, quis in Christum se spem omnem figere testabatur, assidue clamans, ‘0 Iesu, misericordia ; Domine libera me; Domine fac finem; Domine miserere mei,’ et Germanica hae ‘ Lieuer
