OCR
22 LETTERS OF ERASMUS [ses Nec vlli mortalium huiusmodi lucubrationum mearum quicquam dicaui; siue quod eas victuras esse nec sperarem nec optarem, siue quod nollem quenquam inuidia degrauare, quod ego per omnem ¿vitam pro viribus caui, ne quid ex me molestiae rediret ad amicos. 3 Martinus Dorpius instigantibus quibusdam primus omnium coepit lin me velitari; cui respondimus vt amico amice, vnica epistola | patrocinantes Moriae et Nouo Testamento. Nec ob hance velitationem | discissa est nostra necessitudo, quod scirem illum non odio mei hue venisse, sed iuuenem tum ac natura facilem aliorum impulsu proro trudi. Successit huic Iacobus Faber Stapulensis, vir integer et eruditus mihique vetere iunctus amicitia. Cui sic respondimus, vt eam necessitatem fatis imputare maluerimus quam homini; nec ob eum casum, tametsi grauem, illi nostram amicitiam renunciauerimus. Nam et hodie manet incolumis inter nos beneuolentia mutua. Hic 15 mihi periit opera dierum duodecim. Nec ita multo post prosiliit Eduardus Leus, ex amico subito factus hostis, qui sic aggressus est vt plane nollet 4waypeîr, sed internitione conficere totum Erasmum ; cui respondimus tribus libellis, tametsi secunda aeditione primum omisimus, quod is tantum ad virulentias illius et plus quam muliebres 2o rixas responderet, ex quibus ad lectorem nulla redire posset vel vtilitas vel voluptas. Hic mihi perierunt dies simul scribendo et aedendo (nam omnes paginas ipse correxi) quinquaginta ; id possum docere testibus. Prorepsit deinde Iacobus Latomus, tum laureae Theologicae candidatus, quae nescio quo pacto iam annis aliquot 25 Louanii vix vlli contigit, nisi prius aedito specimine œvkobayrias. Huius libello, quoniam obliquis strophis hominis ingenium referebat, plusquam Aokwrx&s respondimus, interim et ab affectibus temperantes; quoniam spes tum erat hominem aliquando sumpturum mores aliquanto candidiores. Hic mihi periit triduum, excepto 30 tempore quo legi libellos illius, dum curru vehor. Subornarant et Atensem, eius Academiae tum Vicecancellarium, probum virum et in re Theologica nullo illic non superiorem, denique nec inhumanum et mihi satis amicum, sed ingenio iritabili. Et aderant artifices, qui quamuis placidum ingenium possent in rabiem agere, 35 certe illum impulerunt in mortem. Nec enim erat illius aetas ac valetudo par huiusmodi tragoediis sustinendis. Hunc, inquam, subornarant vt in publica schola, in actu solenni, miris strophis ac dicteriis obliquis perstringeret me, etiam haereseos notam impingens, om 2. sperarem .. . optarem 8: sperem ... optem a, 11. B: yeteri a. } 30. 8: Subornarunt a. 22. correxi] With Martens and Fro- later years ; these replies to Lee were ben it appears that Erasmus did not the first books published for him by correct his own proofs, at any rate in Hillen, at Antwerp, Apriland May 1520.