Page 49 [49]
1523-4 | ERASMUS TO JOHN BOTZHEIM 21
gelistarum communia, adeo nunquam deerat efflagitandi lemma.
Hic labor dicatus est Anglorum regi Henrico, eius nominis octauo.
Marcum denique quidam insignis amicus suasit addendum, ne lacuna
in medio vacans inuitaret aliquem, qui suis admixtis operis in¬
tegritatem interrumperet. Hoc opus dicatum est Galliarum regi 5
Francisco, eius nominis primo. Restabant Apostolorum Acta, pars
Euangelii secundum Lucam. Ea dicauimus Clementi summo Ponti¬
fici, huius nominis septimo. Apocalypsis nullo modo recipit para¬
phrasten. Hic itaque tandem Paraphraseon finis satis felix. Nec
enim alius labor mihi minus inuidiae conflauit quam Paraphraseon. 10
Scripsimus et in Psalmos duos commentarium, quibusdam magnis
flagitationibus ad hunc laborem vocantibus. Verum hic non solum
deterret operis tum magnitudo tum difficultas, verum etiam turba
commentariorum, vt periculum sit ne prophetiam obruant citius
quam explanent. Attamen tertium Psalmum paraphrasi expli- 15
cuimus in gratiam eruditi amici Melchioris Viandali. Scripsimus
et in precationem dominicam Paraphrasim, rogatu Iodoci siue Iusti
Vuissenburgensis, Secretarii regis Poloniae. Nuper absoluimus Con¬
cionem De misericordia Domini ad preces sanctissimi praesulis D.
Christophori Episcopi Basiliensis, qui huic titulo sacellum quoddam 20
dedicarat; et eodem tempore Comparationem virginitatis et mar¬
tyrii, ad preces integerrimi viri Heliae Maccabaeitici apud Agrippinam
collegii moderatoris. Nam Concionem de puero Iesu pridem serip¬
seram rogatu Ioannis Coleti. Methodum verae theologiae iam saepius
aeditam recognouimus ac locupletauimus anno 1522, ac rursus anno 25
proximo.
Equidem gloriari consueueram quod, quum tam multa ioco serioque
scripsissem, nullum adhuc mortalium meo stilo nominatim laceras¬
sem; sed hane gloriam inuidit mihi nescio quis malus genius.
Quanquam hactenus defendi laudem innoxii stili, quod in neminem go
strinxi ferrum, nisi prouocatus odiose; neque cuiquam respondi,
nisi modestia vicerim aduersarium inferior virulentia. Nam arbitror
hoc ita liquere e scriptis meis, vt mihi tantum laudis liceat citra
iactantiae notam arrogare. Primum illud erat in votis, vt nec
impetitus a quoquam, nec impetens quenquam, incruento calamo 35
luderem perpetuo. Sed hic bis infelix fui; primum quod a multis
sum odiosissime libris aeditis impetitus, atque etiam ab his de
quibus nihil vnquam fueram male meritus; deinde ab his, quos mihi
nec pulchrum erat vincere, nec concertatores habuisse magnificum
ac ne frugiferum quidem. Itaque quoties huc necessitatis adactus 40
sum, Aaxkwrigw, rem quam possum verbis paucissimis perstringens.
to, enim add. B. 12. Verum ... 24. Coleti add. 8. 23. y: moderatori 8.
25, 6. ac rursus anno proximo add. 8. 39. concertatores habuisse 8 : certasse
cum talibus a.