OCR
86 ENCOMIUM cum mutuum muli fcabunt ? Ut ne dicam interim hanc effe magnam illius laudatæ eloquentiæ partem , majorem medicina, maximam poeticæ , denique effe totius humane confuetudinis mel & condimentum. XLV. Sep falli, inquiunt, miferum eft: imo non falli, miferrimum. Nimium enim desipiunt, qui in rebus ipsis felicitatem hominis sitam effe exiftimant; ex opinionibus ea pendet. Nam rerum humanarum tanta eft obfcuritas, varietasque, ut nihil dilucide fciri possit , quemadmodum re&e di&um eft ab Academicis meis, inter philofophos quam minimum infolentibus. Aut si quid {ciri poteft, id non raro officit etiam vitæ jucunditati. Poftremo sic fculptus eft hominis animus, ut longe magis fucis , quam veris , capiatur. Cujus rei si quis experimentum expositum & obvium quærat , conciones ac templa petat, in quibus si quid ferium narratur, dormitant, ofcitant, naufeant omnes. Quod si clamator, ille , ( lapfa fum , declamator dicere volebam ) , ita, ut fepe faciunt, anilem aliquam fabellam exordiatur , expergifcuntur , eriguntur , inhiant omnes. Item si quis sit Divus fabulosior & poeticus, [ quod si exemplum requiris , finge hujus generis Georgium aut Chriftophorum, aut Barbaram ] , vi