OCR
46 ENCOMIUM mum effe: providente , opinor , natura, tp malum hoc fapientiz inter mortales latiy ferpat. Itaque Ciceroni degenerem fuif filium conftat, & fapiens ille Socrates] beros habuit matri similiores quam patri, ut non omnino pessime fcripsit quidam, id eft, ftultos. XXV. SED utcunque ferendum ssi tantum ad publica munia forent yo Mpls Avpav (1), nisi ad omnem prorfus vita funGionem nihilo effent dexteriores, Ag convivium adhibe fapientem , aut trifti si lentio , aut moleftis queftiunculis obtu babit. Ad choream advoca, camelum fil tare dices. Ad publicos ludos trahe, ipb vultu populi voluptatibus obftabit , & cogetur e theatro migrare fapiens Cato, quan doquidem fupercilium non poteft ponere, Tn colloquium inciderit , repente lupus in fabula (2). Si quid emendum, si contra hendum , breviter si quid eorum agen dum, sine quibus hec quotidiana vita tran sigi non poteft, ftipitem dicas fapientem itum, non hominem. Ufque adeo neque sibi neque patria, neque ſuis ufquam uſu effe poteft, propterea quod communium rerum sit imperitus, & a populari opi 2 Afini ad lyram, i, e, inepti. 2) Proverbii inftar dium de fubito silentio , medio it fermone fato,