OCR
MORIZ. 47 nione, vulgaribufque inftitutis longe lateque difcrepet. Qua quidem ex re odium quoque confequatur neceflum eft , nimirum ob tantam vite atque animorum dissimilitudinem. Quid enim omnino geritur inter mortales non ftultitiæ plenum , idque a ftultis & apud ftultos ? Quod si quis unus universis velit obftrepere , huic ego fuaferim, ut, Timonem imitatus , in {olitudinem aliquam demigret , atque ibi {olus fua fruatur fapientia. XXVI. VERUM ut ad id, quod inftitueram , revertar, quæ vis faxeos, quernos , & agreftes illos homines in civitatem coégit, nisi adulatio ? Nihil enim aliud significat illa Amphionis & Orphei cithara. Que res plebem Romanam jam extrema molientem, in concordiam civitatis revocavit? Num oratio philofophica ? Minime. Imo ridiculus ac puerilis Apologus de ventre , reliquifque corporis membris confictus. Idem valuit Themiftoclis apologns consimilis de Vulpe & Erinacio (1). Que (1) Themiftocles populum Athenienfem , ægre ferentem avaritiam Magiftratus , hacce fabula deterruit a rebus novandis, » VULPECULA sitibunda , fole fervente , dum foffam ingreffa aquam quærit, luto inhæsit, ibique Mufcæ » totum Vulpecule corpus obsidentes , fanguinem ejus ex» Sugebant. Quod Erinacius ( un Hériffon ) folle ripam forte fortuna pretergrediens confpicatus , Vulpecule volens ſuppetias ferre , Muſcas fpinis fuis abigere parabat. Ibi » vero Wulpecula obfecrans ne Mufcas abigeret, dixit :