OCR
33 ENCOMIUM narrantes , que ne Momus quidem impu. ne proloquutus eft. XVI. SED jam tempus eft ut, ad Ho. mericum exemplar, relictis coelitibus , yi. cissim in terram demigremus > quanquam ibi nihil letum, aut felix, nisi meo munere, difpiciamus. In primis videtis quanta providentia Natura parens, & humani ges neris opifex , illud caverit, ne ufquam deeſſet ftultitie condimentum. Etenim, cum Stoicis definitoribus nihil aliud sit fa pientia, quam duci ratione , contra ftultitia , affectuum arbitrio moveri : ne plane triftis ac tetrica efet hominum vita, Ju piter quanto plus indidit aflectuum quam rationis ! quasi femiunciam compares ad affem (1). Preterea rationem in anguftum capitis angulum relegavit , reliquum omne corpus perturbationibus reliquit. Deinde duos quasi tyrannos violentissimos uni op pofuit : iram , quæ precordiorum arcem obtinet , atque adeo ipfum vitæ fontem, cor & concupifcentiam , que ad imam ub que pubem latissimè imperium occupati Adverfus has geminas copias quantum Ve leat ratio, communis hominum vita fatis declarat ; cum illa, quod unum licet, vel ufque ad ravim (2) reclamat , & honefti A) i, e. vigesimam quartam partem ad totum. (2) ad raucedinem,