OCR Output

53.

* Wander, I. p. 816. Ende, n.
End gut, alles gut.

LXXXI.

1 Wanter, Lop: 499. Brot, a: 3975.
Etwas für ein Stuck Brot hingeben.

LXXXII.

%

2* Franck, IL p. 95*
Fumos vendere. Verba dare.
Du blasest sehr, aber du behelst das meel
im maul.
Glatte wort schleiffen.
Hofweirauch.

LXXXIII.
138. Franck, TL p93.

Gallus in suo sterquilinio multum potest.

mist.
Gilb. Cognatus, Adagia (inter Erasmiana
ed. Grynaeo p. 1618.)
Canis domi ferocissimus.

vestibulo ferociorem esse. Convenit cum his:
Domi leones; Gallus in suo sterquilinio plurimum
potest. Quorum explicationem qui cupiunt, Erasmi
praeceptoris nostri Chiliades adeant, et Gallos au¬
diant dicentes:
Dessus son fumier se tient le chien fier,
Autrement :
Chien sur son fumier est hardi.
» ‘n sebtentiae p. 190.
Gallus in suo sterquilinio plurimum potest.
HDi 298.
In suo quisque regno fortior (sic) est et ani¬
mosior.
21* Mich. Theysb. (Vad. Mus., V. p. 372.)
A son fumier le chien s’engresse.
Den hondt es staudt up zynen messynck.
36* Wander, IL. p. 828. Hund, n. 211. 212.
215. 216;
Der hund ist freydig auff seinem mist.
r hund ist keck in eigenen Hause.
r hund ist stoltz fiir seinem eygen Hofe.
r hund ist tapfer (stark) auf seinem Mist.
LXXXIV.
8* Wander, II p. 1386. Klein, n. 22.
Klein ist lieblich.
IL p. 17380. Kurz, n. 20:
Kurz und gut ist angenehm.

Se
© ® ©

2

495

LXXX VI.
| 10* Mich. Theysb. (Vad. Mus., V. p. 371.)
| Adviens souvent à grand personage
| n’avoir enfantz ou non pas sage.
| Machtighe lieden hebben zelden goede kinderen.
| 20* Wander, III. p. 97. Leute, n. 1269.
Weise leut haben gewonlich torecht kinder.

LXXXVII.

1* Gilb. Cognatus, Sententiae p. 202.
Qui non est hodie, cras erit vel maximus.

| XCIL.
{9* Wander, I. p. 480. Brot, n. 323.
Brot im kalten Ofen schieben.
I. p. 482. Brot, n. 366.
Er will Brot im kalten Ofen backen.

XCIII.
Hadr. Junius, Adagia (inter Erasm. ed. Gry¬
naeo p. 1662.)
Parvis parva dant dii.
Ale? rote pexpote psupe dsdotce bes.
id est, Largitur parvis usque pusilla Deus.
Versus est pentameter, ad Callimachum autorem
relatus. Ita ferme natura comparatum est, ut tenuis
conditionis homines, tenui oblata sorte, non secus
exultent, quam magna solent magnates. Artemidorus
De somniorum interpretationibus [L. IV.

”

in libro
|

in fine] “Ered oto xat Tò tuyòv Aafbvres dyarrdior xat
umepyatpoucw’ dpbéig obv xat To Kadhipayerav Eye tà
Aleì toîs puxpois pixpà dover eot.
id est, Hi namque vulgare quippiam nacti, ample¬
ctuntur illud ac supra modum gaudent: propterea
recte habet Callimachi dictum [Fragm. p. 340. Ern.]
Dat semper parvis munera parva Deus.
Proinde monet vulgi proverbium vernacula lingua,
Auream quadrigam esse ambiendam: a qua
si contingat voto excidere, rota saltem aut aureus
radius obtingere possit, desiderioque satisfacere.
17* Wander, II. p. 1587. Kranz, n. 16.
Wer nach dem Kranze strebt, bekommt doch

eine Blume daraus.
XCIV.
6* Gilb. Cognatus, Adagia (inter Erasm.

ed. Grynaeo p. 328.)

Noctu urgenda consilia.

Nox propter silentium et solitudinem maxime ad
considerandum et consultandum de rebus gravibus
| idonea est: unde et apud Plutarchum in Symposiacis
| Lacedaemoniis olim wxrepuds sbdoyos, id est, noctur¬

nus conventus, gravissimorum virorum, solennis fuisse
In summa, nihil subito statuendum, sed
Nam iuxta

|
|
|
|
| dicitur.
| consulto potius quam cito loquendum.
| Gallicum proverbium: