Apparentque odium, feritas, clementia, maeror |
cet. |
14* Mich. Theysb. (Vad. Mus., V. p.373.)
A la chère on coĝnoist les gentz.
An ’t aenzicht kendtmen de lieden.
24* Wander, I. p. 88. Angesicht, n. 7. 11
Das Angesicht entdeckt das innere Licht.
Das Angesicht weiset’s aus.
11* Wander, I. p. 450. Bratwurst, n. 14.
Es regnet Bratwiirste.
LXXIV. |
4* De Brune, Nieuwe wijn in oude L. p. 99. |
Die pyl komt uyt zijn koker niet,
’t Is yemands, die hem hulpe biet.
p. 438.
Hy heeft dat met een quaed ghewis,
Ghesmeden in zijn eyghen smis.
Hoe dat het is, ’Tis uyt zijn smis.
p. 485.
Die pyl comt uyt uw koker niet.
9* Wander, L p. 911. Tabrik, n, 1,
Das ist aus deiner (eigenen) Fabrik.
LXXV.
2* Willem v. Hildegaersberch, LII. 62.
Menich man die houwet een roede,
Daer hi hem selven mede slaet.
10* Gilb. Cognatus, Sententiae p. 190.
Faber compedes quas fecit, ipse gestet.
Flagellum ipse paravit, quo vapularet.
15* Essai de Proverbes p. 57. Tel.
Fuste quis percutitur quem gerit.
LXX VI.
* Narrenschiff, 17. 20.
O pfening, man dù dir die ere:
Du schaffst, dasz vil dir günstig sint.
Wer pfening hat, der hat vil fründ;
Den grüszt vnd swagert yederman.
Corn. Schonaens, Com. Nehemias, Act. I.
Sc. 1. (Nehemias.)
Verum si feliciter
Nostrae se haberent res, paratissima procul
dubio
Amicorum cognatorumque copia
Suppeteret. Nunc, eheu, deserti vivimus.
Jo. Owenus, Disticha Eth. et Pol. L. II. 12.
Invenies multos, si res tibi floret, amicos:
Si fueris pauper, nullus amicus erit.
4# Camers, Hemistich. L. VI. p. 8.
Amicos efficit aurum.
» p.88 Nummis parantur amici.
6* Gilb. Cognatus, Sententiae p. 189.
Felicitas multos habet cognatos.
Felicium multi cognati.
Felicibus iam nemo non cognatus est.
27* Wander, IIL p. 89. Leute, n. 1037.
Reiche Leut haben vil freund und mage.
LXXVIII.
8# Wander, I. p. 10385. Fisch, n. 167.
Nach Fischen Nüss’, nach Fleisch Käse iss.
LXXIX.
1# Palingenius, Zod. Vit. L. II (Gemini)
y. 149.
Qui facilis credit, facilis quoque fallitur idem.
32* Ritzius, Florilegium p. 560.
Qui leviter notis nimium confidit amicis ,
Fallitur, et cordis dicitur esse levis.
Es ist gar nicht klug gethan ,
Trauen einem fremden mann.
| 35* Wander, I. p. 1707. Glauben, n. 96.
Wer leichtlich glaubt, würt leicht betrogen.
LXXX.
‘ Willem v. Hildegaersb., LXXVII 11.
Wat doghet si of archeit mede,
Dat vintmen op een clene stede,
Dat is ghedencken of versinnen,
Hoet eynden mach wat wy beghinnen.
: Bebelius, Adagia Germanica p. 135.
Finis sustentat onus.
Hoc est, Si finis bonus est, omnia se bene
habent, ut dicitur.
13 Gilb. Cognatus, Sententiae, p. 204.
Spectandus semper est finis, et rei exitus.
18* Essai de Proverbes p. 22. Fin.
Vise à ton cas si tu es fin,
Et pense tousiours à la fin.
Quicquid agas, prudenter agas et respice finem.
32* Seybold, Virid. p. 274. (Sel. Ad. p. 176.)
Laus in fine sonat, virtus in fine coronat.
Anfang ist cin gut Behagen,
Dann das End die Last musz tragen.
33* Ritzius, Florilegium p. 138.
Laus in fine sonat, virtus in fine coronat.
Ende gut, alles gut.