OCR
377 Hiv P ERTA SERISI A D DT AER Ur ES ib. IL 1378 cam, quam fciunt & elementarii pueri. Accipio: er- {A lin populi auribus. At quomodo in corde, cum mul go quæ fupra nos funt , intelliguntur effe in tectis, | |ti Legem avcrfarentur ? Parlas interpretatur in corde que infra, in cella vinaria. Imo apud pueros Gram-| |per fidem, in ore per confeflionem. Et hac ipfa yermaticos ; fupra , infra , procul, prope , frequentius ba, babere in ore, habere in corde, utcungue interprereferuntur ad dignitatem aut facultatem, quam ad lo-| |teris, per tropum indicant illis in proclivi effe fervaci fitum. Cum fcribit Ovidias, re fi velint, Nimirum parata gratia, quod tencbant, guamuis abjetins & infra intelligebant, meminerant, ore recitabant , ut nihil Te quoque fam, inferins quo nihil efe poteft, fupereflet ; nifi ur faétis exhiberent. Nec hic delinic num intelligit fe jacuiffe fub pedibus hominis, qui &| |nobis ftatum & opinionem probabilem, & plenam huipſe fubftratus fuerit pedibus omnium. Rurfum cum manæ voluntatis exclufa gratia, poteftatem occinere, dicimus, procul abes ab eo quem exprimere fades, lon-| | non exiftimans exoriturum quenquam, qui leéta noftra go locorum intervallo diftat ab illo? Item qui dicit,| | Diatriba deprehendat ipfius improbitatem in mentienPropins accedis ad rem, fignificat brevius effe fpatium? | B| do. Quid agas cum tali dilputatore , qui fingulis Cum legis in Euangelio, fupra omnes eft, utrum in-| | capitibus hac iterum atque iterum repetit, infigir, telligis Chriftam omnes excellere dignitate, an effe in inculcat , quo vel tedio fubmoveamur è refellendo. editiffimo loco? Hac ad Grammaticam , quam nos do-| |'Neque Deus yoluit & videri crudelis ac injuftus, & cet Lutherus. Sed donemus id quod eft, Asofen non credi mifericors ac juftus. Imo plurimis argumenti abfque tropo quidem , tamen fignificare præceptum| | declaravit nobis fummam juftitiam & cleme: illis fic exhibitum, ut fit in promtu, ut non fit élon- fam, ut his perfpeétis, crederemus eandem in ginquo petendum: quo tendit hxc oratio, nifi ur A40-| | abi nofter intelleétus non affequitur confilium diy es adimar populo omnem excufationem, fi quodipre-| | providentiæ. ceptum eft negligant fervare. In quem fenfum citat hoc Hactenus fibi videtur flrenue depulife que prolata 116. teftimonium & Pazlus ad Rom. x. fi credimus Chryfofto- funt ex Vetere Teftamento, ac promittit fe iifdem armoac Theopbylatto. Jamut hic non fit fenfus 4405, ta-| | mis depulfurum quæcunque vel prolata funt, vel promen ego jure argumentantium verba pro me torqueo:| | ferri queant ex aliis Scripturæ locis. Quibus armis? Deinde quod in promtu eft, utique proclivius et, quam| | Aliquot paradoxis , quibuscum nobis bellum eft, & id quod aliunde petendum cft, Nunc videamus inter-|C} aliquot mendaciis. Quorum unum elt, me aliud propretationem Lutheri: Moſes, inquit, reftatur ſe ſuo poluille, aliud defendere. Er fi quis: argumentis pufunttum officio, propofuiffe Legem , in qua nihil erat,| | gnans plus extorqueat ab adverſario quam propoñtum quod quifquam fervare poterar, ne quid baberent quod | effet, tanto magis jacet is qui oppugnatur, veluti fi expoftularent cum Mole, qui quod juffus erat praffitcrat, quis bellans cum: Principe ob unius arcis ditionem, fed cum Deo, qui Legemtam duram impoftiffet (40 popa-| |toto eum regno expellat: quod tamen falG (imum eft, 113.0, quam debebant fervare, ni mallent perire. Erta-| |aufquam enim ſeparo liberum arbitrium 4 gratia, Almen qui juffit fieri Legem, {ciebat illos nihil omnium terum eft, quod fingit toties, me unam probabilem x14. efficere poffe. Nec idem latebat Mofen, opinor, qui Opinionem propotuiffe, cum ut minimum tres propotot prolixis concionibus agit cum populo, tot facra- luerim, quarum nullam rejicio. Tertium, quod quomentis ac ceremoniis obftringit , haud in aliud, nifi| | ties dicitur voluntas hominis aliquid pofle, ait confeut fallat, & in foveanì illiciar, quo lapfi cognoſcant | |qui, quod fuis viribus totum pollit: perinde quafi qui fe non poffe preeftare quod exigitur. Luthervs pulchre| | puero bono ingenio nato, cui adfit idoneus præceptor, declaravit, excufatum effe 440fer, fed impudenter ad- |D|dicar, Pores in dollum viram evadere, fi velis, fentiat jicit, nullam excufationem habere populum, impu-| | illum id poffe citra præceptoris operam, citraque ftudentius etiam fingit Deum talem, quitam multapre-| | dium. Et hee totics recinit, ut 4 toties refellam , nulcipiat, exigat, inculcet, territans, minitans, interfi-) |lus fit futurus modus voluminis. Omitto hic {curriles ciens, quorum nihil omnino poflit fervari. Interim hominis jocos de acie muſcarum, deque Achille talis faum dogma nobis recinit. At hoe ipfum eft cur illi exercitus. Senferunt cA gyptit > quid pofint muicæ. reclamamus. Probationem ex Paulo, Per legem co- Et nobis domi funt fimiles facetiæ, fed nec liber, nec gnitio peccati, demonftravimus efe duram, ablurdam vacat fcurrari, etiamfi fales ifti tam infulfi non tam in & inconfiftentem. Ub, inquit,n his Mofi verbis lbe- | | me cadunt, quam in probatiffimos Ecclefix Do&ores, ri arbitrii mentio? Non dixi mentionem elfe, fed hinc & in primis Axgu/tinum , cujus auctoritate jactat fe manifefto colligi aliquid in homine pofle voluntatem, niti in hoc dogmate. Quibus autem armis fubmover quod ni adhibuerit, fua culpa damnari: fi adhibuerit , Achillem muſcarum? Matth. XXIII. Quoties Golni conper gratiam opitulantem fervari. Jam frequenter audi- | | gregare filios tuos, © noluifti ? Unde fic ratiocinabar, vimus xoxxveycy illum , verba imperandi , exigendi, E St canta fiunt neceſſitate, cur accufatur nofira volunlas, minitandi, hortandi, non ftatuere factum, aut facul- qua nella ef, juxta Lutherum? Refpondet ille, pro: tarem faciendi, fed ex his juxta fenfum communem , babilem opinionem ftatuere liberum arbitrium nibil cui Lasberas fupra detulit arbitrium interpretandi Scri- poffe fine gratia: & hic locus docet ejus omnipopturam facram , colligitur- Idem refpondimus ad ca- tentiam. Refpondeo , utramque falfum. Nam nec villum de verbis fubjunétivis, optativis , imperativis, argumenta diriguntur ad unam opinionem , nec hic & indicativis imperandi fenfa ufurpatis. Non ftatuunt} | tam agitur de confirmanda Opinione mea , quam de fa&tum aur facultatem faciendi, fed indicant effe facul- refellenda Latheri neceflitate. Id verba mea. inditatem aliquam, nifi qui præcipit, aut fultus eft, aut cant 3, Si canela, inquam , fiunt neceffirate. Si hac infanus, aut tyrannus. Jam de voluntate inferutabili, mufca excludit neceflitatem meram , quam Luther is ut fatemur alicubi locum habere , ita clare negamus | afeveravit , quamque femper exfecrati funt omnes in tot preceptis habere locum. Affeverationes nihil pére & in bonis & in malis, nonne fatis pumoramur, Scripturam & argumenta requirimus. Hoc goavit ? Nec probatur voluntas libera ac potens in loco fibi canit encomium: Ear, inquit, nance Diatri- F| omnia , quæ Prophetæ dixerunt, fed auxilio paraba, & dicat, qui fieri poſit ut homo unus privatus| |tæ gratiæ fuis viribus aliquid poſſe in bis quæ exivideat, quod tot feculorum proceres non viderant. Quid guntur. A E : autem docuit hoc dignum triumpho? Supra & infra, Verùm hic recurrit ad duos illos Deos, quo com- U procul 8 prope, effe adverbia loci. Sed tacuit frequen-| | mento fibiunice placet, quorum alterum nunc mutatifimo omnium ufu ad dignitatem, fimilitudinem aut tis vocabulis appellat incarnatum & crucifixum, altefacultatem ufurpari, quemadmodum ufurpat Apotto- rum appellat Deum reverendum , antea dixerat ado- 2 lus. Quod fi Latherus nullo pacto vult à fimplici ver-| | randum, non colendum , quafi qui adoret in fpiritu non borum ufu difcedere, quomodo populus habebat præ- colat. Siquidem Deum nominatum, quem interpreccptum in ore Mofe narrante? In ipfius magis cratore, | tatur pradicatum, docuit cundem efle cum culto, figniTom. IX. SCM ficans