OCR
Non intelligit quod carpit. L149 confitatorem. Qui tandem evidenția infelix , quæ/A ipſe gui carpit non intelligit ? Zis, inquit 5 Monachiflitutumque illius non eſſe pictatzn, [ed hiftrionicam & ludicram q samdam arem, e medio tolleadam. Quo magis hæc exagpcrat verbis Piys, quo refpondet accura: tus, hoe magis iis gui noftra legunt ridiculus eft, non aliter quam in Kanucho Terentranza Laches irrumpens in ædes Thardrs. Sed ille ſoli Pythia movit cachinnos, hic fe toti orbi propinat deridendum. Non irafcor Pio, fed illius vicem erubefco , cujus nomine talia produntur excufis libris: illis indignor, qui homini credulo, &, ut apparet , gloria cupido, verba non intelleGta protraferant in manam. Et hic eft qui fingulas operum meorum voces & fyllabas expendit confertque ad unguem. Hic eft qui negat opuslegere meas Apologias. Arqui fi cas legiffet, non fe propinaffet ad hunc modum eruditis omnibus deridendum. Indidem decerpit hee: Cum una Chriftianorum fit Religio, dicere religiones varias non multum abeft a blafphemia. Bx hoe eft vere fcindere Chriffi tunicam inconfutilem. Nunc dicunt qui Religiofi vocantur, 70s Religiofi: & fi quis percontetur de co, qui Monachifmum profeflus non fit, ef ne Religiofus? non efi, inquiunt: hic contumeliofi in proximum, illic arrogantes. Si eft una fides, unum baptiſma, unus Spiritus, una Ecclefia, unus Deus, qui hæc velit feparare, nonne effet) C blafphemus & feindenet Chrifi tunicam inconfutilem È At hee omnia comple&itur Chriftiana Religio. Sed! per Religtones intelligunt vivendi formas , {cio 5 fed quis Veterum aufus elt dicere Religiones de confortio Chri{tianorum loquens ? Ecclefias dixit Paulus y plures fides, non dixit. Donemus ut ipli fe vocent Religiofos, quemadmodum dicunt fe mundo mortuos, cur alios negant elfe? Quanquam quid hæc faciunt ad ftatum Monachorum, cum de voce modo perperam ufurpata fit difceptatio ? Ex Epiftola ad Volziam hac detruncavit: Zils vivunt in otio & aliena liberalitate faginantur, in commune D poffidentes quod illis civra fudorem obvenit. Nihil interim dicam de vitiofis. Contuli Monachos cum civibus, fignificans non tam multum intereffe quam ifti volunt. 440nachi vivunt in otio & aliena liberalitate faginantur y ini commune pofidentes quod citra ſudurem illis obucnit, nihil enim interia dicam de vitiofis. Sed inibi fequitur, quod omifit Pius: Ifi, hoc eft, cives , quod fua pepererunt A dufria, pra fuis quifgue faculratibus impertinat egentibus. Non damno Monachos quod aliena liberalitate fplendi-| dius vivunt quam ipfi Cives , | B fed alteros cum alteris] confero, At negas, nguit, te logui de vitiofis, fateor.| Ergo de probis, non inficior, ut nunc quidem funt ho-| mines, fed probos cum probis confero. Nam fide vi-} tiofis fenfillem, non dixiffem fagizanzur, fed lafcivinnt | inguini & Veneri indulgent. Sed orant , mquit, Monachi. Verum orant & pii Laici, etiam cum non orant, dum uxorem ac liberos induftria alunt fuz, dum recte fami liam inftituunt,, dum faum fraudant genium, ut e impartiant egenis. Palem civem confero cum Monacho. Similiter civitatem bene moratam, obtemperantem Epifcopis & Magiftratibus, in qua juxta Ariftotelem mutua charitas faciat ulum rerum ommum com: munem , confero magno Monafterio. Confero , in-| quam, non æquo, neque dico nihil intereſe, fed non | adeo multum. Porro rationes, quibus nune quidam ex- > aggerant illa vota, quæ baptifmo quoque præferunt, Monachoram dogmata funt, non articuli fidei. Nec al rem faciunt que per locum communem multa comme-| morat de mirabili vita prifcorum Monachorum ,& mun-| danorum malitia, quandoquidem ut illud Monachorum genus jam olim defiit, ita mundi fatus nunc longe alius eft quam tum erat. Nulla feevit Ethnicorum perfecu-| tio, non paganico faftu paganicifque deliciis tument aulici. Citius liceat inter Laicos efle vere pium, quam) inter Monachos. Ego horum temporum Monachos, & Laicos confero, non vite genera. 4 Ex Epiftola ad Abbatem Fal i zium. citat, quæ funt in U M. 1150 competat in Abbatem. Sunt autem hujufmodi: Ze hac extemporals feripiinneula pro mea virili, ut fanttam tuum propofitum promoverem, id quod co fect maturins, quod nonnihil memerem , ne in iud fuperfitiofum Monachorum genas incideres, &e. Quid aurem piaculi eit fi amicum admoneo, ne fibi inexploratus temere femet in vitæ genus conjiciat; unde poft fruftra conetur cxplicari? Dererrer, inquit Pius, a fufcipiendo Monachifmo: Falfum eft , a pracipitando deterneo. Declarant hoc Enchiridit verba que feguuntur: Ad qued equidem ur te non adbortor , ita nec dehortor quidem. Quid igitur admoneo? Ne fe præcipitet in gregem improborum aut fuperftitioforam Monachorum , quos inibi depingo 5 cum ajo y qui partim quefiui fervientes fuo, partim ingenti zelo, fed non: (ecundum fcientiam , cireumsennt mare &* aria |dam. Er foubi naii fuzvint hominem a vitiis ad meliorem vitam jam refipifcentem, eum illico improbiſſimis hortamen= tis, minis, blanditiis in Ddonachatum conantur detradere, perinde quafi cxira cucullar Chriftianifmas non fit. Deinde ubi (crupulis meris & inextricabilibus (pinis pettus illius expleverint, ad humanas quafdam traditiunculas adfringune. Si Pius negat ufguam tales efe Monachos, illico confus tabitur exemplorum myriadibus. Sin funt heu nimium multi, reéte monui amcum ut tales fugiat, & fi placet coenobium, vere piis femet adjungat. Sequitur enim : Ta quibuſcungue vero deprependiris veram imaginem Chri{tis cum his te copula. Vides Leétor, quid fit ex locis decerptis calumniam ftruere: Adfertur ex prafatione ad Volzinm: Qualo te quid alind ef civitas, quom magnum Monafierinm< Bt rurfus: Car fie avchamus Chrift profeffionem, quam ille latiffime volust patere? Ac mos: Fam non ef quod metuant; ne noa propagetur Effenorum genus, 1m tanta ingeniorum varicrite , qua fit, ut nihil fit unquane tam abſurdum quod non éxpetaur a multis. Hic Pius, Deteflaris, inquit, injlitutum veterura folennium, cum ais, cur fic arthawus profeffionera, quara ille latiffime voluit patere? Quam male meriti fune de nomine Pi, qui tamindoétas nænias illi iuggefierunt? Num ibi deteftor inftiturum Monachorum? Imo taxo quofdam arrogantes Monachos, qui cæteros vix habent pro Chriftianis. Sic habent mea: Er tamen bi ob cultum neſcio quem tantum arrogant ſivi fanétimonia, utcateros pra fe non habeant pro Chriftranis. Cur fic arttanzas Chritti profeffionem, q1am tlle latiffime voluit patere? Hic quorumdam Monachorum faftus retunditur, non damnatur inftitutum. Nam pii Monachi fe nulli Laico præferunt, fed omnes pie viventes in Chriffo venerantur y ac ſibi preponunt. Efenas appello {uperftitiofos preter impurum coelibatum nihil habentes fanétimoniæ, at qui tales {ant maxime infidiantur adolefcentulis. Indidem refert ; Nufquam decrunt adolefcentes rerum 6 imperiti, quos in nafam illettent &c. Que hic refert, in {uperftitiofos Monachos diéta fant, qui obid indignantur oftendi quibus in rebus fita fit vera pietas, ne pauciores thynni confluant ad vivaria. Illos per ironiam placo: Si nihil quaerunt nifi turbam qualinmenague Monachovuza , femper erunt quos illiciant malis artibas. Quid hoc ad pios Monachos, qui talia deteftantur ? Sed peigit contexere fua fragmenta ab operis fuppe- 7 ditata ex Erchiridii canone quinto. Nam illi Pi non indicaverunt locum: Quod vigilias, quod jejania > quod ilentia, quod preculas , quod reliquas id genus olfervationes non pravereunt , nihil moror, in fpiritu noa credam cos ambulare, rifi videro frutkas fpiritus. Quid illis verbis in+ dico ? non ftatim cos ambulare fpiritu, gui jeju 5 us ſpiritus. Qui? gaudium, pax, &e. imo fi adfint fructus carnis, quos ibi commemoro, quid hoc fermone verius? i Attexit his, quod ex intervallo fequitur: Noz ego 8 nanc loquor de his Minachis, &c. Sed omifit quæ inibi dicuntur: Quos ipfos tamen offendi non oportet hoc fermane, qui vitia notat, non homines. Ac mox: Negue clam plurimas, qui litteris & ingenio adjutis ſpiritus myſieria degultarunt. Hæc verba declarant me non vel ob fimplicitatem, vel ob