OCR Output

1135 DESIDERII

Seneca defudabamus pene ufque ad vitæ tedium. Ve¬
rum nihil æque admiror in hujus viri {criptis , atque
guod miro itudio nihil non detorquet ad amarulentiam ,
quod mihi yidetur alieniffimum ab his moribus, quos
| eruditi litteris ſuis mihi de Pie prædicarant. Quiſquis
| enim meam legerit Reſponſionem modo integer, nonne
| abitur preter caulam hac di&a a Pio ?

Aitamen, inquit, quafi te vindicans Ac de me penam
Sumens ; plurima in me tela jecifli , penfaflique menm offi¬
cium probris ac maledithis quamplurimis y € quibas non=
wulla attingam.- Primum objicis hupiditatem ac. negligen¬
tiam, quod inte (cribens non viderim fcripta tua, fed re¬
lati aliorum fleterim male de te fentientium. Praterea va¬
nitatem & ineptias, inquiens nihil me attigiſſe > quod ab
aliis non fuerit ante pertratatum , © a te illis apprime

alum. Ad hac tarditatis ,inconftantie 4 imbecillitatis,

fas. Poflremo ut pharetram protinus excu¬
tias, malitiam , vafritiem, € y fi Deo placet > ean phre¬
neſim impingis : cnervia enim ais © prorfus diluta effe
omnia argumenta nofira , vehementioremque effe me in pro¬
logis & orationis initio , quam ipſo progreſſi > te laudare ut
magis vituperem, multa recenfere a te dita qua nanquam
feripfiftt, furioforumaque more te impetiffe volentem Lu¬
therum impetere, at urrumque volucrim vafre © malitio¬
Se 5 quemadmodum facinnt hi qui ex eadem fidelia y ut di¬
ciiur, duos dealbare parietes volunt, & cætera, Hæc ille.
Sed quid hac interpretatione incivilius? Ubi funt hæc
odiofa in mea Refponfione? Dixi illum non vidiffe feri¬
pta mea, idque verum efle fatetur ipfe: nec hinc im¬
pegi illi ftupiditatem, fed fublevavi illum,ne mea con¬
futatio ficubi videretur afperior recideret in ipfum, fed
in delatores. Quod erat odiofum illidetraxi, quod erat
favorabile reliqui. Neque enim me clam erat quibus
operis ad hæc uteretur. Verum hoc, honoris illius gra¬
tia, perpetuo diffimulavi. Scripfi pleraque ab aliis obje¬
a , & a me diluta. Quid piaculi ? Fatetur ipfe nihil
Apologiarum mearum vidiffe ſe, Vanitatis & ineptiæ
convicium nufquam eff in tota difputatione mea, fed'ipfe
fibi talia fingit, ut habeat ftomachandi materiam. Ubi
vēro tarditatis , inconftantie , imbecillitatis, & infcitiæ
reprchenfio? Ubi malitia & vafritiei? Denique ubi yo¬
co phreneticum? Imo, quod ille videtur dicere, dum a
me petit yeniam., quod concitatius afperiufve in me fit
inveCtus, 0 quod in Lzheri mentionem nemo poteft in¬
cidere, quin excandefcatac modeftia frena relaxet, aio
fimilcetfe phrenefi, quo morbo concitati quemvis vici¬
num impetunt. Si tantum in Latherum acrius inve&us
eft , cur a me petit veniam? Si per illius occafionem
in me, phreneticorum hoc eft. Verum mox eumdem
fermonem mitius interpretor dicens: Sed ego fortaffe non
afequor fenfum tuam , Xc.

Dixi illum uti argumentis dilutis, dixi in argumen¬
tando & concludendo frigidiorem efe quam in propo¬
nendo. Quid? An agenscum co, gui mihi impingit atro¬
ciflima crimina, a quibus me putabam & adhuc puto
alieniffimum, debueram dicere reus? Recte proponis,
& pulchre colligis, Alberte? Dolebam eum in Lutherum
non che melius inftraétam. Quorfam autem attinebat
virum laicum, nec juris Pontificii peritum,nec in Thco¬
logicis litteris verfatum, in deliciis & aulis detritum, tra¬
Care totam Lutheri caufam ,cum tot fint in orbe, qui id
poflent & decentius & efficacius?

Jam cum in tota mea Epiftola nullum Gt verbum in
ipfum non honorificum; cum fcholia illius fcateant ma¬
nifeftis conviciis nulla figura teĉtis, cum multo majori¬
bus fcateat reliquum opus, tamen homo fuavis ita feribit:

| Sed quid agis, Bralme sita me impetens actam acriter ver¬
i berans? mibi credas, in vanum miteris. Quamvis enim iia)
tafultes , ut patientilfimo etiam bilem excitare polis, non
| tamen efficies tua mordacitate & petulantia > ut ame ipfo
| recedens, tui fimilis oficiar. Servabomorem meum. Hæc

| Pius. Bene habet quod adjecit operi meam Epiftolam ,
| gue pro me refpondeat. Ea cum nihil habeat floma¬
chi, tamen Pizs ex ca colligit me ex ipfius admoni¬
tione tantum collegiffe offenfionis, quantum antea nun¬
quam. Ha ha ho! Et alibi dicit mihi cutem cffe tam te¬

B

C

E

F

RESPONSIO

nunc hyperbolas, quibus bis diétum plus centies tepe¬
tife dicor,- imo fexcenties & plus millies , ut jutum
redderem volumen, cum toties cadem recinat ipfe.
Omitto qua manifeſte falſa allumit pro confeflis. Ve¬
lut illud, quod adco videar favere Larhero , ut conten¬
dam argumenta omnium doctrinam illius improbantium
frivola efe & inania. Ip mea Epiftola docet me ni¬
hil aliud optaffe , quam ut Prus nervofioribus argu¬
mentis egiflet cum Luthero. Prieratem & Cajetanum dico
parum feliciter {eripfifle, non quod indoéte ; fed quod
nihil profecerint. Nam Prieras ivrifus eft ab omnibus,
Cajetanas ne le&us quidem , qui tamen acutiffime tra¬
&ayvit hoc nesotium. Dercventu loquor > non de eru¬
ditione. Sed fingat me de his pradicaffe quod ait, non
protinus omnium argumenta facio frivola & inania.
Quoties hic peceat in dialeética? ne ai

Tantum ad duos illius libros carptim dixifle fatisar¬
bitror. Veniam ad tertium.

Ait me per omnes libros meos {parfiffe aliquid vene¬

ni, hoc confilio ut cuivis Lectorum generi nocere pot
fent. Primum qua fronte hoc affirmat > qui fe fatetur
pauca admodum ex meis legile. Saltem Copiam , Pro¬
nuaciationem, X Ciceronianum debebat excipere. Enchi¬
ridion viginti quingue annis verfatum elt in manibus ho¬
minum citra cujufquam querimoniam. De mifericor¬
diis Domini’ nemo queftus eft. Ur taceam quod quæ
Pius vocat venena, fortiffima antidota funt. Que ob¬
{curant gloriam Chriſti, quæ fepeliunt veram pictatem,
ili venena non fant, nunquam enim de illis queritur:
fed qua dicuntur in paftores tyrannos , in ceremonia¬
rum fiduciam, in immodicas Sacerdotum opes, cade¬
mum venena funt, quee etiamfi vera fint vult fleri, ne
quid decedat illorum majeftati, de Chriffi majeftate {e¬
curus.
Ait lucubrationes meas tam efle redditas invifas, ut
titulo tenus mundo: cognitæ protinus rejiciantur. Cur
igitur toties excuduntur , præfertim coma Enthera=
ris potiflimum rejiciantur ? Imo Bibliopolæ narrant
nobis, nominis mei lenocinium plurimos allicere ad
emendi libidinem. Tandem poft longas querimonias
rem aggreditur, oftenfurus quod toties pollicitus eft
fe declaraturum , utrum ipfe falfarius fit, an ego men¬
dax. Pollicitus eft autem atrocia, me in multis aflenti¬
ri Zurhero, me damnare conftitutiones Ecclefix , me
detrahere majeftati Pontificie, me deridere facrofan¬
um inftitutum Monachorum, me depravare para¬
phrafibus Scripturam: poft tam fplendida promiffa
toties iterata, toties jaĉtata prodit nobis Maria, Sic
ordo , inquit, pofulat, quod ab hac fecifferm initinm. Ita¬
ne cum agitur de dogmatibus fidci, convenit ut pri¬
mas teneat Moria ? Nec ab illa fatum eft initium,
fed multo ante prodierat Enchiridion, Praefatio in Lan¬
rentianas fuper Novam Tefamentum Annotationes > præ¬
ter alia multa.

Cum opus ipfum appellem Atoriam, cum illius ge¬
nus ridicule deſcribam , cum illi addam pediflequas
tales, tamen a me poſtulat ut faciam illam omnia fa¬
pienter loquentem, perinde quafi Pauli aut Petri per¬
fonam induxerim. Loquitur, inquit, Adoria, (ed loqui¬
tur ore Erafmi. Cum Gryllus docet plus rationis ac vir¬
tutum effe in brutis animantibus quam in homine ,
nonne Plutarchi ore loquitur? Quis tamen unquam yo¬
cavit illum in jus? Sed quid dicit hæretica Morsa?

Ait diſciplinas effe repertas a Dæmonc Tenth, quod
eft apud Platonem, Hic videlicet proftrata jacent omnes
humans difciplinæ. Deus illarum mifereatur,

De Grammaticis quid dicit Aforia? Eos in tam
miferis laboribus nullo patto duraturos, nifi Z%¬
ria malorum fenfum adimeret, & moleftiam verteret
in voluptatem. Quid fupereft nifi ut Grammatici lapi¬
dent Eraſizum.

Sed hic exfpatiatur in laudes Aldi, quem, ut ait,
nimis ingrate taxo ac irrideo. De Aldo nihil aliud ba.
bet Moria quam hæc verba: Quandoquidem Aldus mens
unus plus quinquies Grammaticam dedit. Mira ixtifio! At

iple Aldus mihi fallus eft {6 noyies {cripfifle Gramma¬
tican.

bole
VARA

Mendy
cium,