OCR
I109 CAVES TANIA MERE RIO MESE MEMO NIE XILO ate, Et ut funt ata i i o 5 Vas ; Š Beh def ee ae SE ita fortaffis eftfeneétus A'rim non editam. Nullus tamen adhue exttitit iniquior i | is Ecclefie. Nihil autem utilius | Azvrie cenfor, quam ifti, quorum tu recenfesjudicia. IneChriftianis, quam femper repuerafcer E “| È È et ti eee où E puerafcere,& ad prifcam en ptias appellavere quidam, alii libeilum periculofæ liber( + Quis unquam audivit ex me Romanum) {tatis impi ibui i P Roe eonenal à ae D A | atis, nemo tantam impietatem tribuit, quantam vix, ut onti gendum in ordinem,aut Cardinalesefe fub-; jai Pao En re > ais, a Porphyrtis aut Gulianis exfpectemus. Que vero pePre ari x . È tum cum Presbyteris, aut Ecclefiam opibus fuis {poliandam, aut matrimonium ejiciendum e numero facramen~ torum, aut tollendam elle confeffionem, aut Euchariſtiam domi ſumendam , aut cantus & ceremonias tollendasab Ecclefia , aut Monachorum ac Monacharum ftatholicæ ? Quod fi nihil horum neque diétum eft a me neque {eriptum,quorfum ifta tam invidiofa mihi impingis? Sed tamen in his plurima irrepferunt in yitam hominum, que corrigi fit ere Chriftianze pietatis. Eam provinciam cedo proceribus Ecclefiz , nobis ramen opinor elle fas alicubi monere, preefertim ubi Sacræ Litter faggerunt occafionem. Vide etiam atque etiam, panini Princeps, quantam hic moveas Camarinam, fi tibi res effer cum homine, cui Chriftianæ rei tranquillitas non effet charior exiftimatione propria. At hæc, inquies, docet Lutheras. Ut doceat, ex meis hortis nihil hujufmodi legit feminum , nifi pariter & Evangelium & Epiftolas ApoftoJicas & Prophetas injus voces, unde magis collegit quam ex meis. Non exiftimabam ut mihi objiceretur quod feftilentibus onuftas fruétibus, aut quas plurimorum hominum ftrages memoras? Neminem audivi tam morofum,ut diceret quemquam opcra Morie factum pilo deteriorem, Multorum judicia correéta funt, plurimorum diſcuſſa triftitia. Unde majorem in modum demiror, vel iſta tibi veniſſe in mentem, fiquidem hæc feribisex animi tui fententia, vel fi aliorum refers opinionem, tibi digna vifa, quæ chartis tuis illineres. Scatent enim, vir eruditiffime, & multis & infignibus mendaciis , non tuis quidem illis, fed tuo calamo proditis, in eorum gratiam y quibus videris iftam cantilenam canere. Siquidem mihi non canis, vel quia {cis cfle ferum, vel quia nonignoras, opinor, me ad iftiufmodi querimonias refpondifle. Primum fateor efe quædam, quæ non in aliud parata funt quam ut rifu Lectorem exhilarent. Ea nullos offendunt, nifi quofdam adeo tetricos, morofos, & a Gratiis alienos, ut jocari nec fciant ipfi, nec alios ferant.. Alioqui nullum illic vite genus damnatur, nec ulla difciplima rejicitur , fed in fingulis quid peccetur, non objurgatione tetrica, fed per lufus illecebram aperitur. Id tu tamen Hieronymum,cam alioqui trecentis locis appellem teftamentum. ld fi, utais, feciffem ad oftentationem, quid oftentationis habet hæc vox inffrumentum ¢ Nec fatis video, cur Hieronymus infirumentum alicubimaluerit , quam te/famenjum, nifi quod infrumenti vox magis explicat volumina, cum tefamentum fit voluntatis & pa&i. Eam differentiam commonttrat divus Auguffinus, nihil abhorrens ab inflrumenti vocabulo, quemadmodum nec Hieronymus. Fat hanc ipfam vocem arbitror a me mutatam , &t fi refediffet, quemadmodum refidet in aliorum libris, quid erat piaculi? An hinc etiam erant orituri tumultus? Sed atrocius eft quod dixerim Evangelii fabulam. Male fitiftisdiabolis, qui talia mendacia deferunt ad melioribus fabulis occupentur. Quis unquam legit in ſcriptis meis Evangelii fabulam? Quæ tandem eruditionis jactatio, fi fabulam dixi pro negotii actione. Emphafis vocis captata eft, non novitas. Si mihi fuppetifletalia Vox, que pariter repræfentafiet quod animofentiecbam, abftinuiflem a fabule nomine. Evangelium non abftineta fabulandi voce, & tota Ecclefia nutat, quod alicubi fabule nomen ulurparim ? Hieronymus ‘Dalila & Sampſonis hiftoriam fabulam dicere non veretur, fed longe mollius eft fabule verbum, cum refpondet Grece voci, qua eft épée hoc elt, astio negotii ,quod diverfis perfonis agitur, ſuas quaque partes implente. Veluti cum Philemon dicitur peregifle vite fabulam. Sed ad fabule calumniam abunde refpondi præter alios Bedda. Ex hoc quoque loCO, vit eximie, colligo te plane noſtra non legifle. Jam yocaturad partes noſtra Moria, que multorum, ut ais, jaéturam fecerit. Nunquam audivi muſcam mea Maria periffe, nifi quod mihi nonnihil peperit invidia, fed apud Theologos ac Pfeudomonachos, & tamen non alius liber majore cum applaufu erat exceptus, non jam dico juvenum, fed Principum & Ecclefize primatum. Quin ex amicorum litteris cognoyi, opus hoc Leoni decimo perlectum non difplicuife. Alioqui argumentum hoc nec ex ingenio meo fcripfi, nec unquam edendum putavi. Datum eft utcunque amicorum affectibus. Porro quod mei nominis interefle putas ut opus hoe penitus aboleatur ex hominum memoria, ne tu mecum facis, idque jam propemodum acciderat. Tantumenim erat de Moria Glentium, ut mihi ipfi exciderit fuiffe {eriptam. Verum iftatuacommemoratio refricansillius memoriam non patitur eam excidere mentibus hominum, Pieri non poteft, ut edita non fit, nihil {upereft, nifi ut filentio confopiatur. Hîc rurfus meum fatum in manus tuas Moria, a Dorpio, qui primus om celebritatem aufpicatus ct, refpondeo. Quanquam nut quam ita defendi Mor deret probationem cum nemo nelciat , me nec difciplinas, nec inftituta, nec artes reprehendere , fed indicaſſe, quid in quaque re peccetur. Id enim erat hujusargumenti caput, ut docerem nullum effe hominum genusa ftultitia liberum. Itaque vitia mortalium per lufum traducuntur, non homines. Placuit hoc emendandi genus P/atoni, qui in hunc ulum probavit largioresin conviviis invitatiunculas. Nec alio confilio factum videtur , quod hodieque Germani in folennibus epulis adhibent morionem quempiam dicacem, qui fingulos convivas diéteriis perfringar. Interim multi audiunt fua flagitia domeſtica» nec licet offendi, vel quia dicuntur a morione, vel quia Morianulliusnomen perftringit, nifimeum. An ille docet nil ferium, nil folidum, nil expetendum in yita efie, qui commonftrat quid in re quaque fugiendum? Imo magis hoc agit,ut quae funt expetenda cuique , felicius expetantur. Quis unquam tantum tribuit Morie lufibus, ut ex ea fibi perfuaferit, nullam effe prorfus hominis felicitatem , & ad virtutes vitæque funétiones capeffendas fegnior fit redditus? Aut tu nimium tribuis hujufmodi nugis, aut parum magnifice fentis de mortalium ingeniis. Quorfum igitur pertinent illa tua, vir egregie? Multa funt in hominum Vita que rideamus,fascor, fed nimis iniquus off buwanarum rerum allimator, qui omnia fine diforimine daphilofopharis, res humanas ex actu & potentia, hoc eſt, ex perfecto & imperfecto, fictemperatas, ut nihil efle poflit tam abfolutum, quin aliquid habeat admixtum vitii. Hoc cum ita fit, tanto magis pugnandum eftcum vitiis. Addis me nec facris ritibus, nec Religioni, ne Chrifio quidem ipfi peperciffe. Quis hunc mendaciorum acervun aufus eft ad te tantum virum deferre? Illic fuperftitiofos ritus taxo, non facros, & Religionis negotium adjuvo, dum indico fugiendam effe perfonatam Religionem: abfit autem tam deteftabilis impietas ab animo RIRE in Chriſtum, cujus nomen toto pectore veneror, quiequam dicam contumeliofe. Hoc animo fum yut maJim decies mortem oppetere, quam ullo verbo perftringere noftræ falutis principem, ac nomen illud, nobis faluriferum , Angelis adorandum, inferis tremendum. Qui\ cunque volvunt meas lucubrationes, nifi prorlusodio cæ‘ci fant, facile percipiunt, quam non impium affectum | geram erga Chriftum. Addis, ta ribi divina deridere per mittas. Hoc cum fit falfifimum tamen hujufmodi bafibus tua nititur oratio. Iftud eft, opinor, Tulizano more ldicere. Ego te, Alberte Princeps, exiltimo virum Chri| ftiana pietate præditum , quo liberius apud te proloquar ‘quod fentio :qui divina derideant facilius invenies in Zrallia apud tui ordinis homines atque adeo in illa laudatiffiTom. IX. Aaaa az ma