OCR
ammo diligunt, aliquando duobus verbis indicent, quid optent. = Dixi olim Presbyteros Epifcopis fuifle pares, dixi, fed dignitate, non funétione. Imo non ego dixi, fed hoc dixit Hieronymus, apud quem &cillud legis, Ep topos patres eſſe, non dominos. idem ille dixit, quod mihi impingis, Ecclefiam creviffe opibus, decrevife Virtutibus, quid dicturus fi viveret hifce temporibus? An non iftiufmodi multa referuntur in Decretis Pontificum ?*Scripfi olim Synodos indici folere ab Imperatogibus. An hoc non liquet ex Hiftoriis? Imo Aieronynsus inter argumenta Synodi legitime congregate requirit, ut ederetur nomen quid olim fieri foleat, non damno quod nune fit, & quod citendo nemini docto fuit ob{curum, etiamflipfe filuif fem, Nec adeo vetus eft quod dico. In Confanrienfi & Florentino Concilio præledit Imperator. Matrimonium ubique inter Ecclefix facramenta proprie dicta numero, fed Petrus Lombardus now numerat, Durandus dubitat , necearesmoviflet quemquam, nifi fuiflet tragicis exagitata clamoribus. Ad eam calumniam cum & Stunice, X Santtio, & Leo refponderim, tamenhocinter argumentarefers, quibus doces me detrahere facramentisan&oritatem , difimulans me toties rejecifle calumniam. QuorJum, inquis, pertinet horarias preces accuſare“ Ad hoc nihil aliud refpondeo, nifi quifquis hoc ad te detulit, infi-| gne mendacium detulit. Mihi ne per fomnium quidem unquam in mentem venit damnare preces horarias, cage {i quando per occafionem taxem quofdam, qui illis fine] mente demurmuratis fibi placent. De fecreta confeffione quoties refpondi, & mihi, perinde ac fi nihil refponderim, occinitur cadem cantilena, Quid autem periculi,| {i Euchariftia quondam aliter fumebatur quam nunc ta mitur? An id nemofeiturus erat, nifiesomonuiffem ? An non licet ex Veterum monumentis annotare, quomodo paulatim ritus Ecclefiæ venerint in hunc ftatum? Olim non femel fynaxis agebatur inter Chriftianos, & agebatur pane non confecrato in corpus Domini, ut elt probabile. Hæc & hujufmodi feire, facit ad intelle&tum veterum orthodoxorum. Nufquam ulla fyllaba taxavi ricus) præſentis Ecclefiæ. Et hic fcilicet erat augendus calumniarum numerus. Adjecifti enim fuperiori libello, quem | ad me miferas, & fieri potuit ut hoc Bedasens quifpiam infcio te admifcuerittuolibello. Aisenim: Quam erronenm) & illud, nuptias tantum laudibus efferre, ut cas celibatui & continentia pratuleris. Quis impudenter mendax hoc tuo candori fuggeflit è Ducentis locis effero continen-| tiam, citra matrimonii contumeliam. Sed horum nihil occurriffe tibi non miror, cum mea non legas. Quod fi tibi vifum eft hujufmodi criminum elenchum nobis recitare, fimplicius erat Stunice titulos omnes huc tranferibere. Certe fi tibi vacavit illius calumnias legere, de hoc profeciffe, ut mea minus læderent, cum in hoc quoque profecerit, ut liqueat illas reprehenfiones fuifle meras fycophantias. Ad id, quod calumniantur in Declamatiuncula de matrimonio , jam multis ad faftidium ufque refpondi. Verum hic iftis mos eft, ut noftris diffimulatis {ua tantum recinant, atque ita vincent fcilicet. At eBo vereor, ne clamoribus & odiis fuis co proficiant; ut hæc rerum calamitasaliquando dem igretifthuc. Tum definent ferocire. Sed Chriſti, ut ſpero , bonitas, ut olim multus nobis vertet in letiorem exitum, Tuæ certe moderationis erat, tam atrocia crimina aut non recitare,aut folidioribus argumentis evincere. Falfo delatum et & illud, me taxare cantus & ceremonias Ecclefiafticas: genus cantionum, aut harum fiduciam, aut aliud circahæc incidens vitium, alicubi taxo, nec injuria, cum idem tu facias. Æque vanum cft me taxare Monachos, vanius eft) = me taxare illorum profeffionem, nifi forte folos Monachos admoneri non vis. Ego puto magnum effe diferimen inter fcurram & Monachum. Ubi profeffionem illorum tribuerim infirmitati, non fatis memini, & fieri poteft ut hoc fub aliena perfona difputandi gratia proponatur, certe probabilis eft fententia. Firmior enim vi cit ne corrumpatur : qui includitur, ne Commercio hominum corrumpatur, infirmior videtur €o , qui verfansinter bonos ac malos {ervat integritatem fuam » quod videmus faétum ab Apoftolis. Quid autem effet piaculi, fi dixiffem Monachorum conititutiones effe infirmitatis , cum idem de Lege Mofi non impie dici queat? quam Paulus vocat pedagogum. At pædagogus non adultis adhibetur, fed pueris & infirmis. Vides ne, vir illuftris, quam hæc argumenta tam frigida non refpondeant atro| cibus illis titulis initio caufæ propofitis ? Et tameninterim inis gratiam ab E pifcopis,Cardinalibus,Sacerdotibus, Theologis,ac Monachis.Ejufdem veritatis eft quod {eribis me deteftari decreta Ecclefiaftica & fanétioneshumanas, cum toties detefter iftos, qui confuctudines & conftitutio- $ nes Veterum temere contemnunt. Scio te referre calumniasalienas , fed indignas quæ tuo, mihi crede, calamo vel }commemorentur. Periculum eft enim y ne forſitan Cxoriantur qui tam impudentium mendaciorum congeriem fufpicentur ab co profeétam, unde referuntur. Expedit admoneri populum , ne contemnant juſtas, æquas, pias Principum & Epifcoporum conftitutiones, fed neceflajrum eft eumdem admoneri, primum habendam ratiojnem Dei. Si nullæ funt conftitutiones Epifcoporum iniquæ, fupervacancæ ,ad qux ftum ipectantes potius quam ad pietatem, tamenutilis eſt admonitio, ne tales nafcans tur. Nune mundus plenus ett ifhufmodi querimoniarum, |Profpiciendum eft auétoritati Preefulum, fed interim non negligenda cura gregis. Non enim populus proper Epiſcopum, ſed Epifcopus propter populum eft. Perme yero nullus adeo didicit oppedere fuo Preefuli, ut doceam etiam malis Epifcopis obtemperandum , modo ne qua jubent reddant impios. Adeo ne vacillat Epifcoporum dignitas, & Monachorum auétoritas , ut ruitura fit, f quis illos in genere fui officii admoneat? Quanquam ego fanc non tam admoneo, quam quid in Veterum monumentis fit indico. Quin igitur exuruntur Hieronymi libelli complures, quin eraduntur e decretis Gratiani permulta, quin tolluntur e medio libri Bernardi de confideraac deftituta, verum etiam aliter quam habentur in lucubrationibus meis, ne locis quidern indicatis, unde poterat refelli calumnia. Sed homo prudens volebas mutari voces, quibus offendi poterant infirmi. Meis fcriptis, vir clariffime, non offenduntur infirmi, fed improbi quidam addi&@i mundo, cujus minima cura eft yere Relk (gionis, fed alius metuit {uo regno , alius gloriæ, alius quæítui, alius otio & luxui, alius fimul his omnibus. Sed emus excidiffe mihi queedam, que preettiterat reticuil: |fe, quid tandem utilitatis adfert ifta tua querimonia? An jut me provoces ad corum defenfionem? Optarim illic (si minus bonam effe caufam, fi compellar ad hanc apologiam, Sed fatis exulceratæ funt res hominum,etiamlus unguis vomicam hanc cxafperet. Quid minus nonnulla hujus generis fuftali ¢ libris meis pofterioribus Editionibus, non quod defendi non poflent, fed quod [tere in ſcriptis meis, quam decerpta fabjici omnium ocu(lis. Proinde unus & alter fummatum e Concilio NorczPergenfi {cripferunt ad me, rogantesne quid refponderem | Stunice. Mihi hoc fato quodam accidiffe videtur, utnullus hoftis gravius me leferit, quam amici quidam inepte |faventes, dum nihil aliud efficiunt, quam ut hoftium animos in nos exacerbent. Verum ego tota hac actione cogor frequenter caufam meam deferere, dum confulo publica tranquillitati. | Jam quo pertineat non video quod hic commemoras infantiam & gradus quibus huc ufque crevit Ecelefia, Nunquam enim mihi fuit animus EccleGe ritus ad illam infantiam revocare. Cam moribus prolapfis femper puguandum, ne nimium degenerent ab illa prifca fim plicitate.