1089
moniis negligunt ea quee propius ad rem pertinent. Id
quoniam in primis facit ad finceritatem Chriftiane Re¬
ligionis , a peenitet fecifle, nec facere cum opus ef
definam. E : enim ceremoniarum genus, quod homi¬
nes fibi pro fuo quifque affectu fingunt, quibus & ipfis!
mirum quantum tribuant quidam. Nec ufquam teftor|
me facere quod ifti prædicant ; fed nufquam fere non)
teitor hoc menon facere. Bella criminatio! |
Contra DeLectuM Cisorum, ci Ec¬
CLESIZ JEJUNIA.
Objestio Mi fparfim in fuis Operibus aduerfus ciborum dele¬
92,
de ciborum deleéta, quod fe fecife aperte teſlatur in Ca¬
taloga fuorum Operum, © in Libro de inrerdiéto eſu
cavnium: Interdittores cibaram , inquit, damnant Apo¬
Jolice Linera , videlicet ubi Apoftolus dict : Prohiben¬
tes cibos, quos Deus creavit ad yefcendum, & prolii¬
bentes nubere.
In co ipfo Libro multa prædicantur de laude jejunii
Chriftianis, quemadmodum & de pudicitia. Tantum
ibi difputo, an ut nunc funt mores hominum expediat
tollere non jejunia, fed jejaniorum obligationes , exi-)
ftimans futurum, ut alia ratione plures haberemus vere|
jejumantes, quam nune habemus urcunque jejunantes, &
Jevius peccarent qui non jejunant , & minus affligeren=
tur quibus non funt indiéta jejunia. Hoc propono tan¬
tum excutiendum Epifcopis, damnáns interim cos &
exfecrans , qui conftitutiones aut confuetudines ab Ec-|
clelia receptas vel negligunt, vel irrident. Iraque ma¬
nifefte vanitatis eft, quod objiciunt.
Giborum dele&um compluribus in locis deteftatur
Paulus, & Petrus in Concilio Hicrofolymitano in totum
fuftulit omnem delectum ciborum , & ante hos ipfe Do¬
minus docuit iis quæ intrant per os non inquinari homi¬
nem: Hæc cum verifima fint, negari non poffunt. Nec
ideo damno Patrum conftitutiones ex affectu pio profe¬
Gas, fi præfens temporum ratio poſtular aliquot conſti¬
tutionum immutationem , quod antehac non raro factum
vidimus ab Ecclefia, idque in rebus aliquanto graviori¬
bus, quam eft ciborum aut inediarum præfcriptio.
Giborum deleétus, quem damnat Paulus, etiam hodie
damnandus eft in Chriftianis : quifquis enim fic abftinet
~ a carnibus, quafi cibus reddat hominem immundum, aut
fic velcitur pifcibus , quafi pifces adferant munditiem »
rem Judaïcam ac fuperftitiofam facit. Et ideo Apottoli
net hac re nihil praefcripferunt, imo potius docuerunt
fur l
indifferentiam , ne per occalionem pertraberentur im¬
fi hodie periculum idem
becilles in Judaifmam. Quod | e periculum id
urget, fortaflis expediret ab hujufmodi preeferiptiomibus
abftinere, fed ita, ut quod decederet ceremoniis , acere¬
{ceret pictati. Et tamen hujus rei judicium omne defe¬
ro Bpifcopis: Super his refpondimus Bedde.
atrimonium cælibatui in Encomio matrimo¬
n Colloquio, Proci & Puellæ:
Primum omnium, in declamatione non {peétatur rei
Reſtor veritas, fed ingenii dicendique facultas. Deinde in prio¬
ma re declamationis parte 5 nihilo magis debet declamator
præftare rationes omnes quas adfert oma Theologus
argumenta quæ dicuntur ante oppofitum. Præterea non
Gmpliciter ibi precfertur coelibatut matrimonium ; fed
oftenditur illi qui cum agitur utilius. Dubium autem
non eft, quin aliquibus utilius fit matrimonium quam
profefiio coelibatus. Ad hee coelibatus illic non fonat
vitam caftam ac virgincam » fed folutam a conjugio,
ctiamfi fit impudica. Denique fi Rhetorices exercita¬
menta fictaque themata yocantur ad queeftionem fidei,
examinetur & declamatio de lande ebrietatis, & apologi,
fimiliaque ludicra. Quanquam in eadem E
mea, virginitas tribuitur Angelis 5 conjugium homini¬
bus. Mirum vero fi procus fuadet matrimonium puel¬
jæ, guam adamat. Coelibes ubique en abunde
multi funt ,, pudice viventium immane que Epa ae
Verum hae de re pridem relpondimus Joanni Atenfi 5
puper etiam Fadoco Glitoveo.
1090
Conmrra ScHonAsticos DocroRESs,
Lira id quod in multis locis oblique damnat Theolo¬
XS glata Scholalticam, în Enchiridion Chrifus, inguit y
interdixit fuis, ne ſinereat ſe Miagifiros vel Dominos nomt¬
[ares unde indotte o ambisiofe Adagifiri valgo fe pertnite
tunt appellare,
In fophifticain ‘Theologiam & quæftiones inutiles
|- (TER aliquid dico , quod admonitu dignifimum GIO
Scholatticam Theologiam nufquam damno,fed trequen¬
ter approbo, Libri mei teftes funto. Sed quid iftos pu¬
\der? Chriflam id vetwifle veriflimum eft, ac merito no¬
_ \tandi funt & hodie, qui fic amant vocari Rabini, quales,
bius gloriantur ac tument hoc titulo, quam olim Scri¬
bæ & Pháriſæi. Quod ſupercilium , quod meritum, quág
buccas, quem typhum videmus in quibuſdam?ut procul
etiam agnoſcas clatum Rabinum. Quid hoc adverfus
|piosae probos Doétores Scholafticos? qui tameh ipli re¬
léte facerenc, f titulum illum non folum ambitiofum,
[verum etiam ineptum, nee alis tribuerent , & fibi pro¬
|hiberent tribui.
Contra INDULGENTIAS.
Cy ae ee: apud Erafmum fiat Indulgentia, facile bi
nofe poterit, qui ejus Opera legeris. In Enchiridio °%
tamen fic dicit: Epifcopi volunt Chriftianos ita credere fuas
Tadulgentias valere, ac jfi Paulus, Andreas, & Jacobus
dediffent,
Nemo dubitat quin Epifcopus de poenis Ecclefalti=
ca cenfura inflictis poffit ſuis aliquid remittere , fi videa¬
tur id expedire faluti, vel gregis, vel ejus cui indiéta eft
fatisfactio, Porro quantum Indulgentia valeant apud ine
feros, opinor iplum etiam Romanum Pontificem dubi¬
tare, Quanquam a me nufquam hujufmodi condonatio¬
nes fimpliciter damnatee funt, fed admoniti potius qui
his fuperftitiofe fiduat. Et quanguam in adminiftratione
facramentorum cadem eft poteltas Epifcoporum, quæ
fuit Apoſtolorum , tamen non tenemur idern ponderis
tribuere ditis Epifcoporum , quod tribuimus fcriptis
Apoftolorum, de quibus dubitare nefas eft. Quanquam
locum non indicant, nec vacat omnia di@quirere, Alioqui
non dubito quin ipfe locus habeat quod excludat ca¬
lumniam,
Contra Sanélorum vencrationes s facrasreliquias, imagi¬
nts, peregrinationes ad pia loca multa dicit in Colloquiis, °”
qua propter prolixitatem corum pratermittimus. :
Adyerfus fuperftitionem, qua fecus quam oportet q
dam colunt Divos,ac venerantur corum reliquias, ado- fo
rant imagines, & in horum honorem Jonginquas & inu¬
tiles peregrinationes fulcipiunt, nec interim ftudent San¬
torum vitam æmulari, fed potius fub religionis umbra
feeleratiores funt, fæpe loquor in feriptis meis ,fed infra
rei dignitatem. Qui docet verum Divorum cultum, &
pro hominibus & pro Divis loquitur , etiamfi quid ob id
decedat aliquorum quæftui.
Conrra Jus ın Bonis TEMPORALIBUS:
N Enchiridio Can. 6. Proprictatcm Chrifiana charitas °
non novit. Et ibidem: Ta credebas , inguit, folis Mona¬
chis interdictam eſſe proprietatem y & indiltam pauperta=
tem? errafli utrumque ad omnes Chriftianos pertinet.
Omnibus Chriftianis {eripfit Paulus, ut qus emunt fint Refpon¬
tanquam non pofjidentes, © qui utuntur hoc mundo, fint tan-S0 97:
quam non usentes. Si Arsfloteles vult inter cives omnia cf¬
{e communia quod ad ufum attinet, multo magis id de¬
cet inter Chriftianos, ut charitas faciat communia, non
quod fas fit cuiquam aliena fibi vindicare, fed quod alie¬
num occupat, qui fratri egenti non opitulatur cum pof¬
fit. Hunc non punit lex humana, fed punit lex divina.
Quoties hoc admonent Orthodoxi pii, Chriftianum dif
penfatorem effe rerum fuarum verius quam dominum ,
& omnia jure divino eſſe communia , nominatim Argu
finus cum aliis aliquot locis, tum Epiftola xLvor.
Hee co pertinent ut benigniores fint homines ad
communicandum proximo, non ad ufurpanda aliena.
Verba mea fic habent ; Dives es, memineris difpenfatorens
eſſe te, non dominum, 26 follicitus vide quomodo rers com=
munem tračtes. Er paulo polt: Lex te punit, f quid alieni
Tom, TX. Die ſuſtule=