OCR Output

Obieétio
56» 57:

Refpon¬
$6 57

$3.

1077

1078

veftis, cingulum coriacium aut cannabeum , nodo¬
fum aut enode , latum tribus digitis aut anguffius cal-|
ceus ater aut albus, integer aut apertus; di preelcri-|
bitur inedia certis diebus ufque ad horam undecimam :
rurfus ab hac hora uſque ad duodecimam noétis full
gue interdicitur efus carnium , interdum & ia
rum, & adduntur mine gehenne, preter alias ponas. |
De hujufmodi noftris ceremoniis loquebatur ee
Delectum ciborum ac dierum difluadet noyum Tefta-|
mentum verius quam pracipit. Jejunium in novo Tefta!
mento reperimus obfervatum a Chriftianis, laudatum

memini. Nec tamen hæc co pertinent ut contemnantur |
ceremonie fi quas de veftibus, jejuniis , aut fimilibus
rebus inftituit Ecclefia , fed ut oftendatur Chriftam &
Apoftolos in rebus propius ad falutem pertinentibus
fuiffe occupatos. Cum enim nunc nimium tribuatur
ceremoniis hujufmodi 5 Ut pene in Judaifmum fimus
yelapfi, quid futurum erat, fi quid tale preefcripfiffet
Chrifius aut Paulus ¢ Itaque quoniam id temporis ob Fu¬
deorum fuperftitiofas ceremonias periclitabatur Evange¬
lium, Apoftoli a talibus præceptis abftincbant. Nonne
hæc eft præclara inquifitio?

In Apologia ad Leum » quinta refponfione , Efiæ vati¬
cinium potiſſiman nofire fides colurmnam, Ecce virgo con¬
cipiet» cus Dottores catholics tnnituntur y
Evangelifta Matthzxo affeverar. Atque fimili impadentia
in prophettam illam , vere languores noftros iple porta¬
vit, ab codem Evangeliſta Matthæo capite octavo adds¬
aum, non veretur idem aſſerere.

Hic lanta inquifitio parum fante fubjecit detorquen¬
di verbum, quod in meis fcriptis non habetur , tan¬
tum indico, quod Evangelifta verba prophetiæ nonni¬
hil deflexerit ad praefens negotium , incolumi tamen
fententia, Quod & alias factum ab Evangeliftis ac Pan¬
loypreter Hicronymun, indicatum eft frequenter & ab
alijs Orthodoxis. Nec hoc ideo vifum eft admonere,quo
convelleretur Prophets teftimonium, fed ut excludere¬
tur impia calumnia: quo nimirum animo idem fæpenu¬
mero facit Hieronymus. Ex fi dictum fuiffet , quod
Eyangelifta prophetie verba detorqueret ad commo¬
dum fuum , omiflis quibufdam quæ magis ad hiftoriam
pertinent, quam ad vaticinium »

aut verbo præteriti
temporis mutato in verbum futuri temporis quoan
flagitii è An hoc non licet Evangeliftis ? Si non licet,
cur faciunt? fi licer, quid peccat qui fatum admonet?
vel quo certius fit Lectoris judicium, vel ut excludatur
calumnia ? In priori loco, Ecce vinge concipiet y NEC detor¬
quendi DEC defledendi verbum babet Annotatio , tan¬
tum indicat guid contentiofus & impius polit objice¬
re, fed mox indicat quomodo pius pofiit illi reſponde¬
re. Cætera qui volet, petat CX
Lei notationem : nam me tam
num jam dudum tædet. i

Er in libello de ratione vere Theologiæ , fae aligo¬
riis, inquit, video plerofque Scriptura fenfus aut abfurdos |
aut pernicioſos y aut futiles, leves ant frigidos. Hæc ille. x

Nec hic dignantur indicare locum, quanquam nihi
Allegoriam appello , quo¬
ſenſu verborum Grammatico, live com¬
muni ac fimplici. Legimus Deum core ae
yam, igitur eft in loco corporeus > & habet i es. Le¬
gimus illum federe in cœlo & pedes inniti tene. Legi¬
mus profpexife e cœlo ſuper filios hominum ,igitur ha¬
bet oculos:& quedam illos fugiunt nili intendat. Legi¬
mus illum defcendilte e coelis, legimus poenituifle, legt
mus ira ac furore commotum,aliaque innumerabilia,qui¬
bus undique plena eft Scriptura Sacra,que A soe
munem fenfum intelliganturnon folum abſurda di
“ſint, verum etiam impia blafphemague. Quid autem ha¬

bent digoum Spiritu Sancto, SCHIO Rachele se
Lja, oppofitu virgultorum E n pe
liebris profavil diffimulatum a Rachele uo e ae ;
dragoræ pretio vendita, Samfon amator a a a M
delufus, Sunamitis fenio frigidum David amplexu tiuo Ca

: 10" Bregoriam? Unde miror quid
lefaciens , fi non adbibeas allegoriam MONIQUE,

malitiofarum annotatio¬

ties receditur a

A

rca EES

| Scripturarum firmitate neceſſario diétum eſt: nifi forte

ex verbis calumniam neétunt,quia dixi Sacrae Scriptures

LE oe Sacra Scriptura non habeat fenfus abfurdos.
acram Scripturam ufurpavi pro verbi ipturæ

fenfus pri È ib Bel E
nfus pro notionibus, quas ex illis auditis aut lectis con¬

cipiunt homines juxta communem fenfum.

Lotits hujufmodi » pro predtis y pro nummis jurare fortaffe 59.
non fir ingenue Chriſtiani y atque alibi frequentiſſime idem
aſſerit.

ac pejerantium plena fint omnia. Et tamen Panlys alicu¬
bi jurare videtur juxta divum Augafinum. Laboratum
eft igitur a Veteribus , quomodo poflit inter Chriftia¬
nos excufari jusjurandum. Horum aliquot opinionibus
recitatis , interdum & meam fubjicio conjecturam ,
nihil afleverans unquam , quod ifti falfo & impudenter
dicunt me frequenter facere. Verum ad banc calum¬
niam plus decies reſpondi Leis y Stunicis s & Beddis y
aliifque non alii rei quam calumniæ vacantibus. Ila
ſunt extra controverfiam , Chriflum illic præfcribere
formam perfecti Chriftianifmi, & inter perfectos Chri¬
flianos, ubi nullus alteri diffidit, aut ftruit infidias, fu¬
pervacancum {eft jusjurandum , præfertim in rebus hifce

habere quam ad jusjurandum adigi. De jure fori non il¬
lic agit Chriftus. Non damnatur a me nec bellum nec
jusjurandum , verum ubicunque bellum eft, ibi ma¬
lum eft; ubicunque jusjurandum eft, ibi malum eft ,
dicente Domino : Quod amplius eſt , a malo ef. Nec
tamen aflevero, fed ajo fortaffe , & ipfa Annotatio de¬
clarat quo fenfu hoe dictum fit. Reliqua petantur ex
his que aliis refpondimus.

Tn Annot. in Luce cap. 1v.
tio irrepht in Sacros Libros, quem in modum anttoritati
Sacra Scripture fapenumero derogat, dum dicit : Tam in
Gracis quam in Latinis Exemplaribus aliquid adjek 5
Hareticos.

Luca 1v. Annot. deplorat quod in Sacris Codicibus Refpon¬
hac occafione multa lora depravata Gnt , dum Lector
tudiofus ex alio tranferibit aliquid in alium , deindé
alius quod erat annotatum in margine aut in fpatio di¬
timente verlus, transfert in contextum. Id efle factum
frequenter indicamus. Nec tamen hinc periclitatur fides
Chriftiana , quanquam optandum erat in Libris Cano¬
nicis nihil prorfus vel additum elle vel detraétum, idque
quantum in nobis eft agimus. Quod fi quis contendat
nihil omnino per {cribas orthodoxos depravatum in Sa¬
cris Codicibus , apud eruditos nihil aliud lucrifaciet 5
quam rifum, cum & veteres Scriptores & ipla res
hoc eft derogare Sacræ Scri¬
pturæ , crimen eſt mihi cum fanétifimis probatiflimif¬
que viris commune , & mira eft feribarum poteftas, fi
poflunt abrogare Scripruris au&oritatem, Porro quod
addunt non indicatis locis, me frequenter dicere quid¬
dam additum aut fubtrađtum in Sacris Litteris ob Hæ¬
reticos, femel atque iterum tale quiddam indicavi, nihil
tamen affeverans + nec hoc pertinet ad Ecclefiam , fed
privatim ad feribas, quorum tale ftudium fuit, quale fuit
illorum, qui in hiftoria divi Andrea, pro co quod in ve¬
teribus Codicibus fcriptum erat, Verum Spiritum Santum
procedentem ex Patre & in Filio manentem , fappofuerunt
ex Patre & Filio procedente. Item quod in Symbolo,
quod hodie canitur in templis, pro co quod fcriptum
erat primum apud Gracos, gui ex Patre procedit , muta¬
runt, qui ex Patre Filtogue procedit, Nam Græci quam=
vis orthodoxi non profitebantur Spiritum Sanctum ex
[utroque procedere 5 id quod poft Romana pronuncia¬
I vit Ecclefia. Idem fastum arbitror in Symbolo Atha¬
\zefi, quod hodie canitur in hora prime precibus,
\quandoquidem nec ille, nec Chryfoformus, nec Nazian
\zenus, mec Theophylatius profitentur Spiritum ab utro¬
‘que procedere.
| Atque in his non dubito quin liceat Eccleſiæ mutare

queedam ; an idem liceat in Sacris Voluminibus , præ¬
à Tom. IT X. Yyy 2 fertim

60.

E