OCR Output

1037

1038

quæ carptim ex meis lucubrationibus recenfui, duplo¬
que pluribus que commemorari poffent, fatis fuperque
liquet me pie fentire de Perfonarum æqualitate , ut
quamvis omnem moveat lapidem , nihil aliud hic re¬
prehendere poffit calumniator vel iniquiffimus, nifi
me parum alicubi circumfpeéte loquutum effe. Quan¬
quam æquo Lectori fatis circumfpećte mihi loquutus
videor. Nam iis, qui ftudio captant anfam calumnian¬
di, nec Chriftus ipfe , nec Apottoli faris circum{pecte
loguuti funt.

In Libello de modo orandi Deum locum, unde de¬
fumpta eft heec calumnia, fequuntur hac verba: Pro¬
inde hic fermo non eo ſpeitat y ut dubitem an fit invocan¬
dus Spiritus Santtus, fed ut dittarus de invocandis Divis
indicem quam anxia fuerit majoribus religio - ſuſcipiendi
quod auttoritate manifefta Scripture traditums non elfet,pra¬
ſertim in his qua ſuperant humanum intellettum, &c. Cum
igitur docuiſſem Patrem & Filium fimiliter invocari,
yelut unius & poteftatis & naturè, moxque fatear &
Spiritum Sanétum fimiliter invocari poſſe , nonne fatis!
aperte profiteor æqualitatem trium Perſonaram? Non
enim illic vertitur in dubium de divina trium Perfona¬
rum natura, de qua maxime conſtat, fed de confuetu¬
dine Scripturarum facrarum & Ecclefie religione mo¬
netur Lector.. Habent ille {uam linguam, a qua non
facile difcedere religiofum eft. Fortaffis hic mihi fit!

res cft, qui fne Grammatica facti funt Theologi. Re¬
ligto proprie fonat venerationem cum horrore metuque |
conjunétam, unde fepulchra dicuntur religiofa, quia me-|
tus elt ea violare, & Veteres anxie en
mine appellarent Deos {uos, quibufcum agebant,co quod
metuerent ingens malum, fi quid in verbis aut ritibus fe¬
cus diétum aut faétum effet, quam oportuerat. Hæc re¬
ligio quondam adfuit Dæmonum cultoribus , multo ma¬
gis adefle debet hujufmodi reverentia fummi verique |
Dei cultoribus. Ab hac religione quantum receflerint |
qui de relationibus , inftantibus, & incircumfeffionibus,
diſputant, diſputant ? imo pronunciant, jam ante demon¬

gumentum eft religiofte mentis. Major autem fuit apud.
prifcos illos quam apud pofteriores, & paulatim decrevit!
ufque ad irreligiofam temeritatem. Quoniam autem’
precatio fummam exigit religionem , ut homo memine-,
rit fe proftratum loquicum illo fummo, omnipotenti, &
incogitabili rerum principe, vifum eft in argumento de
precando hujus rei admonere : {eripfique bonam Chri¬
{tiang Religionis cffe partem, 1 rebus divinis, quæ fu¬
perant humanum intellectum , venerari omnia nihil au¬
tem afirmare præter id quod in Sacris Litteris expreffum |
eft, Quod loquor exemplo reddam intelligibilius: Pater |
in Symbolo dicitur omnipotens, Creator cali & terra :)

retur impie, fed præter confuetudinem ſacræSeripturæ. |
Rurfus Filius dicitur smago Patris : fi quis diceret Spiri¬

tum, Santum elle Patris & Filii imaginem, nihil a
ceret impium , tamen fortaflis inreligiofe loqueretur
contra facrarum Scripturarum confuetudinem. Preeterea
iegimus Patrem per Rilium condidiffe mundum: jam fi
quis dicat Filium per Spiritum Sanctum creaffe mundum,
i aberet impietatis , fed tamen
confuetudine. Et fi credi¬

fermo, opinor, nihil h
alienus eflet a Scripturarum studi
logis;fî quis diceret tres Deos,
nas hoc nomen competere,

mus recentioribus Theol
fentiens in fingulas Perfor
quod Deus aliquando pr
non impie loqueretur,
Scripturarum. Ad hxc

fed irreligiofe preeter morem

fi quis diceret Spiritum fapien¬
tiam Patris, nihil impium diceret, & tamen ob diver
ſum Scripturæ morem offenderet. Practerea cum fit
Perfonarum trium fumma gequalitas, tametfi quis fic
baptizaret, iz nomine Sp

iritus Sanli, Filii, ac Patris,

parum religiofe faceret, quod a verboruny Eau

zum ordine recederet, etiamfi bene fentiret. Hujus go

neris innumera funt, que percenfere perlongum fit.
ciunt¬

Tec ad exemplum fufficiunt. oe si

n Quoniam n precatio fubducit animum hominis |

imaginibus ad puriflimam divinæ majeftatis contempla¬
tionem, vifum eft opportunum de religione precan¬
tis admonere, commemoratis Veterum exemplis, qui
mira reverentia tractarunt de rebus divinis. Quoties
irreligio(itatis crimen deprecatur Hilarius , de rebus
adorandis potius quam efferendis verba faéturus? Quam
religiofe exculat Athanafius, quod homufii verbo coa¬
us fit uti, cum non reperiatur in Sacris Litteris?
Quoties idem facit Auguffiaus de Trinitate? Quoties
Didymus de Spiritu Sanéto? Hac occafione feguun¬
tur illa mea verba : Er fortaffis hac bona pars eft Chri¬
hiana Religionis, in rebus divinis venerari omnia, nihil
antem affirmare prater id quod in Sacris Literis expref¬
im eft. Non loquor nifi de rebus que fuperant intel¬
leétam noftrum, ut-ante pradictum ef, Nam perpe¬
tuam Marie virginitatem credimus, licet in Libris Sa¬
cris non expreflam ; item facramenta quadam credimus
ibidem non exprefla, fed a majoribus tradita. Expref¬
fam autem intelligo, quod ¢x Sacris Litteris neceffa¬
rio confequitur. Exempli caufa Spiritum Sanétum non
jefe Filium, non habetur in Divinis Libris, fed nece
(Grio colligitur. Etenim cum Joannes & Paulus appel¬
lent Chriftum Filium unigenitum Dei, certo colligitur,
Spiritum San&um, licet e fubftantia Patris procedat,
non efe Filium. Sicut ante diximus de nomine horu¬
Ji. Si cxpreflum eft in Litteris Sacris Chrifum cle ho¬
minem , eadem opéra expreflum eft, illum habuifle
animam humanam. Hæc adverfus facrofanétam Trini¬
tatem ne tantulum quidem faciunt, fed potius adver¬
fus audaciam quorumdam affeverantium de rebus divi¬
nis, que non eft neceffe. Quaedam enim fatis eft cre¬
dere, etiamfi non queat reddi ratio. Eoque prifcæ rc¬
ligionis admonere vifum eft, quod longius æquo pro¬
greflam viderem quorumdam in inquirendo curiofi¬
tatem, in pronunciando temeritatem, ad hæc, in
templa , in quibus olim nihilrecitabatur præter Scri¬
pturam canonicam , nunc invećtos rhyrhmos & næ¬
nias, quæ doćtis quamvis ingenii feverioris rifum ex¬
cutiant: & hæc licentia ad ipfum ufque facrum per¬
rupit, in quo pro Pfalmis audimus interdum hominum
non admodum bellos verficulos, & profas non mi¬
nus fenfibus quam verborum ftruétura ridiculas. Quod
fi fine fine libet. indulgere imperitorum affeétibus, quo
tandem“ recidet Ecclefiaftici cultus majeltas ? Sa¬
tis autem impudenter hic locus adducitur ad calu¬
mniam, cum ex €o ipfo declaretur æqualitas trium Per¬
fonarum , quemadmodum fupra demonftratum elt, &
mox fequuntur hæc verba de Filio: Noz verentur Fi¬
lium Dei appellare verum Deum , & ad illum fuas preces
dirigere.

At fibi videntur miro artificio contexuiffe duo
fragmenta fermonis , alterum ex Annotatione , alte¬
rum ex Libello de modo orandi, cum utroque loco pro¬
nunciem æqualitatem trium Perfonarum. Debebant po¬
tius objicere, fi libebat calumniari, quod in codem
loco ipfe mecum pugnem, negans hoc quod paulo an¬
te affirmaffem , id quod non eft Hereticorum , fed
dementium. Sic Aufonius contexuit Centonem nuptia¬
lem ex hemittichiis Virgilianis, Si juxta meam fen¬
tentiam , quam depravare conantur, intellexiffent ex¬
prefum in Sacris Litteris, quod vel illic aperte po¬
fitum cft, vel ex pofitis evidenter ac necefario con¬
fequitur, fi ratiocinationem accepiffent, qualem ego
jam oftendi me fentire, non humanam , fed ex verbis
divinis exftantem, ne pilus quidem hic erat faciens pro
Arianis.

pria multa de Patre & Filio connettir, welut ilud, Pater *
dicitur fui principium, quod a nullo fit alio. Er ud,
Filius eft particeps divinaz effentia, Es ud , Nec ideo
adimo Filio principii vocabulum , fi in conferendo ma¬
gis attribuo Patri. Hæc ibi.

Si legerunt meam Apologiam ad Leum , cur non re- Ref
fellunt eas rationes , quibus illic excufo , quod ifti Gant
lumniantur è Si, quod magis arbitror, non legerunt,

ſed ex indice ſycophantico deſcripferunt , indigni ſunt
qul¬

on

A