Page 53 [53]
OCR
33 EAEN SENNOMA IE. Epit. XXXIII. XXXIV. 34 An. quiebas, portentum iftud , nefcio anviderim. Fortu- |A| tremas Zndie folitudines deportandum! At imo, in- An, 1498. natus, inquam, tu Chriftiane, fi non vifurus es. Nam quam , Chriftiane , ego hominis furori maximam habeo 1498: ego quamvis Furiam , quam hoc oftentum , malim adfpi- | | gratiam, qui nifi Erafmum extrutiflet, ego beatusnon cere: ut autem) pauciffimis tibi hominis efigiem repree-| | eflem. Et ille fe hoc modo confolari folet, quod profentem. Quicquid unquam tetrum > horridum , mon- | | pitio etiam Deo in illud demonium fe dicat incidiffe , ftrofum , diftorrum , foedum, in omnium hominum ut effet 2 quo patientiam difceret , quemadmodum corporibus vidiffe meminifti, in unum fimulacrum Xanthippe olim Socratem exercuifle dicitur. Ita noftrum compinge, & habes ipfius fenis ipfiffimam imaginem,| |utvique feliciter evenit hee comcedia. Quare te deN eque enim aliquid habet monftri, fed totus ex me- Cet, Chriftiane, fratri tuo plaudere. Tum tu, Ego yeris monftris conftat : ficut in Pandoram illam pocti- To, inquicbas, tantam animo gratulationem concipio, cam omnium Deorum omnia munera collata fuiffe fe- quantam exprimere omnino nequeam, Quod fi par runt, ita in hunc omnium monftrorum monftra con- eflet affectui dicendi facultas, gratularer tibi, 6 fraflata compareant. Quem fi adfpiceres, neque hominem, ter, oratione tam magnifica, tam copioſa, ut Cicero neque pecudem, fed ipfam Eripnym ele diceres. Etne | B ipfe nunquam fit ufus, neque copiofiore , neque mate longius traham, is eft {emi-Scotus Erafmi noftricar-| | gnificentiore.. Sed balbutiem meam nofti. Quin hine nifex. Huic quum in mentem veniffet vexare literas, recta domum tendimus, Era/mum ut falutemus ? Redongum narratu fucrit, quibus artibus homo fucatiffi- éte mones, inquam , equidem nihil prius faciundum mus fimplicem & candidum pellexerit. Tumtumeye-| |cenfeo. Hic dum cgo tibi lævum latus claudere coniam præfatus , interpellans, At quidnam, inquiebas, {ti- nor, tuque viciflim mihi finiftram prehenfitas , in piti ifti veniebat in mentem, ut de literis cogitaret?| | hoc mutuo urbanitatis certamine fomno {olutus ChriQuid enim homini , qui non modo confenuifet , ve-| |/Riazzzz: meum perdidi. Erafmas , qui mecum comrum etiam in omni vitiorum cæœno confenuiffet, pra-| {muni in leéto cubabat , ubi me commotiorem fenfit, terea plumbeis præcordiis , mente jam furiata, cum! |quid habeam, rogat. Narro rem ordine. Ille accito literis? Id prorfus, inquam S quod afino cum lyra, puero literis rem ordine mandat > Ut plane intelligegraculo cum fidibus , bovi cum palæſtra , camelo res, ne fomnia quidem noftra tibi celanda cffe. Bene cum hiftrionica, aut paulo etiam minus. Nam pro-|_| vale. Parifiis, Anno 1498. clivius ego puto, vel È ſue philofophum facere, quam c ex illo literatum hominem, qui ne figuram quidem Episrona XXXIII hominis habet , mentem vero Furiarum. Sed ftul- Erafinus Rot. Chriftiano, qui Opera Auguftini fori» tum eft rogare, quid homini furioſo in mentem vene- {erat fucatius rit. Siquid fenfit, nihil aliud illi inmentem venifle pu- P i to, nifi ut literas divexaret >. & literatis hominibus, S ALVETO quantum voles. Ita me Deus amet, haud quorum ocio monftrum Invidentiflimum invidebat , exfpeétaram abs te tantum clegantie, vel potius cnegotium facefferet. O miferas, inquiebas, literas no- loquentiæ : nam elegantem futurum facile profpexi. ftras, ubi à talibus prodigiis vel nominari coeperint. Quare tu litera: voluptati mihi in primis fuerunt. Hoc tum, inquam, demum fentires, Chriftiane, fiafi- Proinde te hortor , ut ifto curfu pergas, propediem num illum adlyram confpexiffes. Sedebat homo canus 3 tui preeceptoris fimillimus evafurus, fed genusaliquod rugofus, faliva in hirtam barbam defluente, per fu- dicendi, tanquam fignum , tibi proponas, cenſeo, ne percilia fylvofadoétoremoculis illis belluinis adfpiciens, p|Varia, fuique diffimilis, nafcatur oratio. Id autem gecapite tremulo, labris liventibus , dentibus rubigino- | | nus potiffimum eligendum , ad quod te potiffimum fis, ex {purciffimis illis faucibus tartareum virus ef-| | natura compofuit : de te conje&turam fumere licet. flabat. Et quo magis mireris, in animo fibi effe dice-| | Videris ad Timonis propius quam ad Ciceronis formanı bat, facris initiari. Nonne tibi fabula videtur agi, qua} | accedere: equidem mali Ciceronis. Articum erat præyulgo cacodæmonem inducunt ; qui in morbo mona- ftantiflimum. Ab Affatico longe abes. Rhodium nihil chum ſe fieri velle fingit? Et Erafmo quidem noftro ca- eft quod petas. Panicum referre videris, vel Allobronis ie ac lachrymis , quas meretricum more inprom-| | gicum potius : quod quidem longe temperatiffimum ptu Maer, fidem fecit, & quidem facile, nimirum ho- efle conftat, videlicet ex Arabico & Iberico medio mixmini fimpliciflimo, & qui ne efle quidem hujuſmodiin| |tum, Caleno ifterim rubetam diffimulante. Verum orbe portenta potuerit fufpicati. Docuit hominemali-| | inepte hæc te doceo fus, cum tibi Minerva fit doquot menfes, ignarus fe colubrum finu fovere. Atnon| |mi. Verum is, ut eft nova quadam humanitate, dapoflunt perpetuo latere venena. Eruperunt tandem il- bit veniam, fi meam falcem in ipfius meflem mifero : læ Furia, quas ille pectore claudebat. Erafmas tum E | mittam enim fiepius. Non difplicet iftud difcendi gedemum intelligens, {e tantum officiorum ingratiflimo nus, ut ille materiam, tu verba miniftres. Idem ae nebuloni collocaffe, repente hominem cum fua men- Craffus faĉtitavit orator haud vulgaris, fed hic ex Pritereliquit. Ego,qui multum diuque illius confuctudi-| | fcis. Vidi ipfe corniculam Horatsanam, cujus te fiminem ambieram, vifus potiffimum dignus, ad quem fe- lem effe nolim. Eris autem, fi præceptoris quam fifẹ reciperet. Mifer ille tantum fuæ pecuniæ confi- millimus effe ftudueris. Quod me amas, nihil feribis dit, ut nihil minus metuat, quam ne Erafman revo-| | novi: fciebam enim antea. Denoftro certamine, Chri= care nequeat. Reliqua familia quanta eft, fenismoro-| | #iane, nihil eft quod labores: tu tanti es, nifi mihi fiffimi caput diris devovet, lachrymis repofcunt Era-| | Auguftinus mentitus eft , quod non folet. Bene vale [mum. Sollicitat Robertus vir pecuniofiflimus promif- cum tuo Dedalo. Parifiis, Anno 1498. fis. Thomas adolefcens generofiffimus blanditiis oppugnat. Pater materque familias revocant, ancillulæ Episrora XXXIV. domefticæ, puerique , profe quifque, ut remigret, orant: |F| Eraſizus Rorer. R. P. Henrico à Bergis, Epifcopo adco tum maximos tum minimos mirabili quadam mo- Cameracenfi, S. D. rum fuavitate fibi devinxerat. Jam filicernium fai ici MR STO : Ì peenitet, fed pudet hominem fortem & conftantem E» hominis conjunétiffimi dignurn immortalitate repente 4 fua rabie refipifcere. Furit, & vivit: non ingenium , quam celebratiffimum efficere cuperems fuæ modo familiæ , non ſolum univerfo mortaliumge-| |ornatiflime Praful, id ita demum fore cxiftimavi, {4 neri, fed fibi quoque ipfi invifus. Erafmus, his rebus celeberrimi tui nominis titulus Operi novo velut fax omnibus non magis permovetur , quam fî dura filex, quaedam preluceret: non quod hoc muneris tuæ præaut fier Marpefia cautes, noftree familie fefe adfcripfit. | | ftantiæ aut aptum , aut magnopere dignum judicafHic tu hominis prodigiofam ingratitudinem admira- fem, verum ut novo Autori tuis è laudibus, nonnihil tus, ò miferum , inquicbas , Erafmum , qui in illam tum gratiæ, tum auctoritatis accederet: id quod mihi Furiam inciderit, & ô peftilentem illum fenem, inex- abunde videor aflequutus. Tanto enim ardore meus Gxi= Tom. Il, C liels
