Page 52 [52]
OCR
5 Veniebat in mentem tuus ille animus plus quam fraternus. Jam follicitus eram quid ageres, quid valeres, fatin falvæ res: quod complufculis menfibus nihil ate nunciaretur. Et ecce de improvifo fisobvius, tanquam ociofe deambulans, vultu quidem nitido, & cute bene curata. Jam hoc primum faufta tua valetudinis omen accipio, mi Chriffrane. Itate totum Morpheus ille eftinxerat, ut ne tu quidem ipfe tui tam fis fimilis, quam imago illa. Ac me quidem confpecto , familiarius tuo quodam more vifus es fubridere : Alterum id mihi eft ‘omen, te reéte valere. Deinde geftientes accurrimus utrique, confalutamus. Ibi ego fufis pra gaudio lacrymis: Tene, inquam, teneo mea voluptas, mi frater animo maxime defiderate meo ? Quid fit? quis te nobis vel Deus, vel cafus obtulit ? vigilans ne te video, an imagine fallaci deludor® Tumtu: Ego quidem, 6 animæ dimidium meæ, cætera perbelle valui: fed quod jucundiffimo tuo conyiétu carerem, plus quam dimidiatus mihi vivere videbar , meliore anime mea portione diftraéta. At ego, neutiquam tibi concedam, inquam, ut tu mei, quam ego tui defiderium tulerim, impatientius tuleris. Sed age, doce, quidnam repente accidit, quod tam immenfum iter remenfus Parzffos repetere volueris. Nam ut plurimum è nobis defiderabaris, ita nihil minus, quam tuum confpeétum fperabamus. Audies, inquiebas , neque enim me pudebit, ut res habet, fateri. Ubi ad illa Mercurialia mea negotia rediflem , mirum eft diétu , quam mihi cæœperim difplicere, tibi invidere, mihi irafci, quod fanétiffimo Mufarum contubernio reliéto , ad profanas illas curas revertiffem. Mene fic defipuiffe, utullumlucrum tanti habuerim, cui fan&iffima ftudia pofthaberem ? ‘Tum quidem mellita illa Erafmż oratio animo obyerfabatur , qua me his ipfis in vincis tanquam in alium hominem transformabat, multa in hujus quæftus fordes & incommoda differens , quum bonas literas ita cum omni genere rerum conferebat, ut cum nullis omnino conferendas oftenderet : folas illas effe proprias hominis opes; neque dari à fortuna, neque eripi poffe; ufu augeri, non minui; meliores fieri, non deteB D ri, non fenefcere cum forma & Viribus corporis ; non contingereignavis, ut honores; tionayocare hominem | à virtute, {ed inftruere; cas folas tranquillare animum | noſtrum , femper parata efle prafidia: demum fine | his ne homines quidem nos effe. Sed quidego perftrin- | go qua ille vix duabus horis peroravit? His ego inflammatus 5 itane fiet, inquam ? Henricus literarum tanto melioribus mercibus ditatur, & ego profanisimmerfus negotiis, bene cceptaturpiter relinquam? Quid multa? victus invidia, abrupi me, & omnibus relictis huc advolavi, ne diutius efem a veftro contubernio alienus. Nunc tuæ facilitatis erit, transfugam in veftra caftra recipere, pofthac certum militem futurum. Tum ego nimio miratus opere, per Deum immortalem, inquam , quid narras? Itane invidia tua te nobis reftituit, imo te tibi? O fauftam felicemque invidiam ! Verum fi nunc te quam fis fortunatus doceam, credo tibiipfi incipies invidere. Hic tu, quin tu igitur feftinas iftud exponere? Quid obticuifti? At ego vix tandem, inquam, 6 mi Chriffiane, Care leves loguuntur , ingentes ftupent. Quicquid eft in cœlo fyderum , quicquid Deorum, omnia tuum Henricum benigno vultu refpiciunt. Prorfus Deorum vitam adepti fumus, fi modo bono hoc perpetuo liceat frui. Ibi tu magis.accenfus audiendi cupiditate, gratulor,ita me Mufe ament, frater. Verum, ut vere tibi poffim gratulari, quæfo, rem paucis expedias. Atque ego, fummum, inquam, bonum, fi quod eft in hac vita fummum bonum, fuperum numiE F ne mihi contigit, quod ne optare quidem unquam fum aufus. Jam divinas, opinor, quid ego fim affecutus. Quid enim vel magis ex voto, vel ex ufu potuit obtingere, ERASMI 32 omnium tum eruditiffimum , tum amiciffimum, £r4- An. fimum, inquam, illum diu mifere petitum: deinde ha- 149% beo, poffideoque folus, potior proprio, fruor affidue, totus toto, noctes diefque. Quid quæris? Heliconem ipſum intra cubiculi mei parietes teneo. Quid et in Mufarum choro vivete, fi hoc non eft? Omnia apud nos tum ſeria, tum ludicra, otia, negotia literis condiuntur. Inter prandendum de literis garritur , cœnæ literariis condimentis lautæ funt. Jnter deambulandum de literis nugamur, ne leyiores quidem lufus nofri à literis ſunt alieni : de literis confabulantes foe perreéti a literis diem aufpicamur. Ludere mihi videor, non ftudere, & tamen nune demum ftudere me fentio. Verum, ne folitudinem noftram contemnas, multi quotidie nobifcum pranfitant ac coenitant, quan= quam ipfi fatis multi fumus, qui Gratiarum numerum reprafentemus: vetum ita libet quotidie adhibere compotores varios. Quos , inquies ? Ne tu iftos cogites, qui calices exficcant: veteres illos amicos noftros nofti commodiffimos, quifumptum nonadferunt, voluptatem adducunt, de probatis auctoribus loquor. Convivium inituri , quem inquimus , pas ad ¡convivium invocabimus? Quid fi adhibeatur A74cr0bim? adhibeatur, fed bellaria fua, non Somnium ads ferat. Aut certe vocetur Arim Gellins, Macrobio lautior hofpes, qui multam ctiam in noétem nos fuis candidifimis illis Woétsbus detineat. Quid fi Apuleium citemus Philofophum quidem illum, fed fronte neutiquam tetrica? Si Poetas malumus, veniat Catullus , aut Martialis: aut fi recentiores juvat audire , vocetur Cams= panus, homo lepori jocifque natus. Accumbat Poli= Han politiflimi vir ingenii. ‘Tetricos illos in compotationem non adhibemus , fed in colloquium. An quicquam tu credis vel conviviis noftris effe lautius, vel convivis commodius ? Nam alios quidem conyivas, non fumptu folum noftro, verum etiam follicitudine necefle eft accipere. Hi cœnam ex trifti hilarem,, ex tenui opiparam , ex parum condita conditiflimam efficiunt. Et tantum abeft, ut noftro damno veniant, ut fumptibus aliquid etiam detrahant, lautitiis addant. Adde commoditatem, atque urbanitatem. Vocati non gravantur , juffi venire prafto {unt , invoca= ti fefe non ingerunt, nemincm mordent , nemini obwectant, injufli tacent, juffi loquuntur, ut volumus que volumus, quoad volumus, quantum volumus: Nihil corum, qua liberius inter vina folent effutiri, fub dium rapiunt: fuos animos candide communicant; noftra arcana fumma cum fide continent. Quum loquun= tur, nihil barbarum, nihil infulfum, nihil ineruditum efferunt. Aliquid narrant, aut quod antiquitate deleétet, aut quod novitate placeat, aut elegantia fit politum, aut utilitate commendetur. Hec tanta bona, quum mihi, ne fperanti quidem, contigerint: quid? num tibi videor fatis fortunatus? hic tu: Videris, ine quiebas, omnino, vel ipfa fortuna fortunatior, Henrice. Verum quis tam propitius Deus, frater, te tanto beavit hofpite? Longa eft, inquam, 6 Chriftisne, injuria, longæ ambages. Vereor autem ut hic folidus ad narrandum dies fuppetat, fed tamen accingar rem in pauca conferre. Nofti ne fenium quoddam nomine N, Tu vero vocabuli inufitata barbarie offenfus , quum exclamaffes, cujus dæmonis id nomen effet: Define, inquam, yox hæc tibi parum barbara videatur, fi ho~ minis barbariem , omni barbarie barbarioris , vel ex parte cognofceres. Hic quum univerfam ætatem fuam omni fcelerum genere ftrenue exercuiflet, ita ut jame nullum negue latronem, neque impoftorem metueret » quibus artibus ad id magiftratus adfcenderat, ut Parifits, Regis fui nomine , proditoris partibus fungeretur, quod huic numero nemo fit admodum idoneus, qui non idem proditor fit maximus, quanquam nullius facino= ris ille rudis eflet, hanc tamen laudem fibi proprie vindicabat, ut hujus appellationis antonomafiam quandam ſibi deberi putaret. ‘Tum tu fabhafitans, Atqui, inq * , guie
