EpisroLa I.
Eraſmus Roter. Cornelio Aurotino S. D.
Scripfit puer.
VPIS & agnis quanta fortito
obtigit, tecum mihi diſcordia
E eft. Heus tu, fi fapis , aut
quamprimum cum Laurentio
4meo redibis in gratiam 5 aut
x9 bellum tibi palam indiétum in¬
¥ tcllige. Rogas unde hæc ſubita
Ə turba? quafi vero exciderit,
2 quæ tu nuper in illum quam
sa À foeda , quam capitalia dixeris
convicia 5 quum hic apud nos ageres. Horrefco refe¬
rens. Os impudens ! Tun’ hominem omnium facun¬
diffimum, quem optimo jure Svade medullam quis di¬
xerit, audes corvum crocitantem appellare ? & cayilla¬
torem, non oratorem ? Qui fi fupercfet , vah! quas
illi pænas dares ? Experireris tibi cum homine nequa¬
quam edentulo rem effe. Sentires tibi provocatam ef¬
fe cornutam beftiam. Qua tela, quas invectivarum fa¬
gittas in te vibraret? nihilo te mollius acciperet, quam
infelicem Pogézm. At jam fepultum nihil metuis , ni¬
miumque meminifti, non mordere morttios. Hui!
perquam ftrenuus es , qui in eum lingua feevias , qui
referire non poffit. Tutum eft in illum quidvis , tum
dicere, tum facere. Verum (ne protinus triumphum
adornes) non ufque adeo tutum. En tibi me Lanren¬
fans injuriæ vindicem : ego illius doćtrinam , qua,
meo judicio , nulla probatior , tuendam mihi fumpfi.
Nunquam committam , ut ea cujufpiam impudentia ,
ne dicam invidentia , impune aut laceretur , aut obli¬
teretur. Has igitur literas fecialium officio funéturas
iftuc ire juffi, quo tecum expoftulent. Quas tu ut tra¬
étes vide. Nam alterutra res tibi fubeunda eft , aut
placandi feciales noftri, aut arma paranda. Cave vero
ne lenitate mea fretus, tanti facinoris impunitatem ti¬
bi promittas. Sum quidem in ine ipfum illatarum in¬
juriarum paulo negligentior : at in tuendis literatis
amicis quam fim pugnax, fi libet experiri, licet. Quod
fi videtur, Engelbertum iftum tuum, qui , ut {cribis,
ita Caftaliis aquis potus eft, ut nihil exfpuat , nihil
emungat nifi verfus , accerfendum tibi cenfeo ; & fi
qui funt illius fimiles , qualium ubique fon difficilis
copia. Neque vero mihi militum manum defuturam
putes. Non enim ad unum me, verum ad oitines bo¬
narum artium amicos ifta pertinet injuria. Omnes læ¬
fitti literatos, cum unum laderes Laurentium. Verum
ego, mi Corneli, nihil perinde odi > ut bellum civile,
eoque paceî vel iniquiflimam judico potiorem. Qua¬
re, fi tu quoque pacem quam bellum mavis , me fat
commodo uteris , modo pacis conditiones acceperis:
quas tres potiffimum tibi noftri feciales offerent , eaf¬
que non admodum difficiles, ita ut neque multas præ¬
{cribi, neque iniquas, jure queri poffis. Sed nunc com¬
ponito te, atque audi : In primis, ut fi quid male di¬
cendo peccafti, bene dicendo corrigas. Laurentium
pro corvo crocitante, Suada medullam, & Atticam mu¬
fam appellabis! deinde Lagrentianas elegatitias fic edi¬
fcas, ut cas velut ungues, digitofque tuos teneas:'po¬
ftremo,, ut codicum tuorum, quorum tibi magna copia
eft , nobis copiam facias , quibus hactenus ceu draco
Age, ride quantum libet : cave vero omnia me joca- 1489»
tui putes: nam de mittendis codicibus, ludum puta¬
ri nolim. Preterea Laurentium , quem nemo nifi bara
barüs odit , ne tibi decorum exiftimes, lingue fpicu¬
lo lacerare , cum fis ipfe literarum myftes religiofifi=
mus. Bene yale. Anno 1489.
Erafmus Roterodamas Cornelio fuo S. D.
Scripfit puer.
pews omnium , mi Cornel , tibi etiam atque An.
etiam perfuadeas velim , me animo effe in te inte- 1499:
gerrimo, quo te itidem erga me eflë non modo confi¬
do , fed jam innumeris argumentis habéo exploratifi¬
mum : ut neque, fi quid blandius diétum noftris in li¬
teris offenderis, id Grathonico potius lepori, quam ve¬
ro amori tribuas ; neque fi quid pro mea tuenda fen¬
tentia, aut quaqua ratione liberius feripferim ; meum
ih te amorem elanguiffe fufpiceris, ñe dicam interiffe.
Hee dixerim non quod jam ullis in rebus te è mea
abeſſe fententia videam , fed quod, fi quando hujufce
rei quicquain inciderit , mutue noftre benevolentia
confultuin velim. Siquidem, quod de noftro Falla fcri¬
bis, fic interpretor , ut exiftimem te non ex animo 5
adiéw mobécd exerceres, five ut mihi feribendi mate¬
riam fuppeditares. Et queinadmodum apud Platonem
Glauco, Vituperata juftitia, Socraterz ad juftitie defen¬
fionem provocat, ita, ut tu me ad Malle defenfionem
proliceres ,recenfes quam indignis conviciis ftolidifimi
barbarici myfte in virum literatiflimum debacchens
tur. Quod quidem vel hoc argumento facile colligi
poteft , quod Yallam non lectitafle modo té , verum¬
etiam imitatum fateris : idque ctiam fi tu neges , ta¬
men elegantia ftili tui, phrafifque clamitat. Quifquis
igitur ille eft, qui ut fus coeno , ita imperitia ami¬
cus, gloriofum ac praclarum exiftimat, {i ipfe rerum
omnium bonarum infcius , do&iffimos quofque invi¬
dia, odio, convicitfque proféquatur : quantopere defi¬
Piat, páucis, fi volet, audiat. In primis, fuis quem¬
que virtutibus , non aliorum opinione, metiri decet,
nec quanti illum fama, qua nihil fallaċius , fed quomo¬
do ipfe fe gerat, animadvertendum éft : alioqui cui
non ufu ventutam eft, ut fubinde yelut alius repente
fa&us, è feipfo diffideat? Hic me literatum, ille bar¬
barum : hic probum , ille improbum facit : alii glo¬
riofulus fum, alii rurfum putidulus : denique hujus o¬
culis formofus fum , illius deformis. Quem égo non
Protea vicero, aut quid tandem portenti fiatn, fi is ë¬
ro; quemcunque me libiturn eft facere populo è Imo
quemadmodum fufpectum effe debet, quicquid multi¬
tudini valde probatur ; ita yehemeitter difplicere vul¬
go, præjudiciur eft ad probitatis commendatione.
Quin fiet aliquoties, ut ejufdem hominis arbitrio; nunc
albus , nunc niger fiam. Stefichorus Helenam defor¬
mem fecit; mox orbatus oculis , eandëm ómnium fe~
cit formofiffimam ; nec interim quicquam acceffit aut
ideceffit Helene forma. Nihil igitur agunt , qui objis
ciunt, quod Laurentianum nomen apud plerofque gra:
vi flagrat invidia : nam femper huic malo virtus infi- ,
gnis fuit obnoxia. Multis non placet Lagrenzias : at
Tom. Hl. A quis