OCR
585 586 DS) Operalegas ita alicubi videtur dorYa mitaffe , ut mireris. In ApophNBA) thegmatis, qua ex Diogene LaerO: tio yertit in Latinum, legendis defA prehendi hunc errorem: qui utpa: teat apertius , fubfcribam primum Zaertii verba Graca s deinde Erafmi converfionem & interpretationem; poftremo rationes, cur putem illum efle lapfum. Zaereses in Vita Diogenis Cynici : wc Jf Aioyuctanss dyavas eydna Forduata peagoîs Ere yes À Tis Syuayoyss ors diaxoves. Eraſmus *: Dionpfiaca certamina , que Athenis in honorem Bacchi magnis impendiis, pompague celebrabantur, appellabat magna ftultorum miracula. Labitur Erafmas primum, quod ex uno duo facit emogbiypara, fubdit enim feparatim : Oratores, qui fummo in pretio habebantur Athenis, dicebat turbe miniftros, guod ad gratiam logui cogerentur. Rurfus labitur in vertenda dictione Snueywyss, quam cum non fatis intelligeret, in priorem incidit errorem dividendi Apophthegmatis in duas partes: dyuayuyol appellantur à Gracis, qui populo prefunt. Zeſjchizs ait dyyayuyãv idem eſſe, quod searnyay: unde dyuaywyas á dexuy, ex Yt Muyo dyar, À dio. Gulius Pollux libro vin. nominat dywoeyss, gut funt nara dijo dexovtes: olim didti vaveayeos: eodem libro nominat #acdéras, qui decem erant, as gualw tm) ra diablias ro Maver Slate, rév re péoniv, à yupo Ù lu imzodeo» plav. Demofthenes in Oratione contra Adidiam, hos vocat yognyss. Ejus Orationis argumentum facile poteft locum hunc declarare Laerrii s nam cum efiet xoenyes Mavdievid@-, tribus tæ; & ludos Bacchanales, de quibus nunc meminit Laertizs, populo exhiberet; pulfatus fuir à .A4454 infolentifimo hominein medio theatri. Libani, Rhetor doctiffimus , inargumento ejus Orationis explicando de Dzonyfiacis ficait: Foro nyov of Abxvatar ra Arovuolw , Lu txolasy dirò E Qeg Awos’ èy i Taury regyiHo), 2, AVAIKO) 5 x # xopune) 27000) dinloritorlo: xabiseoay 5 yoges af Dura dina TUY HAVET 0640S 3 xasne QUA d To avgu pale magéyur r E) è yogov. Fefta celebrabant Athenienfes in honorem Bacchi, gue vocabant ab ipfius dei nomine Bacchanalia: in his autem & comici, & tragiciyetiam anledi, inter fe de praftantia, & fumma artis laude, certabant : choros conftituebant finguletrsbus qua decem erant: choragus antem (ingularum tribunm fumtus in ea re faciebat. Verum de his fatis: quivis enim aperte intelligere poteft; quam preter Laertii fenfum & dictionis fignificationem dyyayoyes Erafmus verterit, oratores. Senfus igitur Laertii elt hujufmodi: Dionyfiaca certamina ffolidis magua efe miracalas argue choragos > few prefettos horam ludorum, turba effe miniftros: etiamfi fuerit fatius interpretari čys pro tamulin & perturbatione. Adnotavi fuperius Erafmi” Roterodam: erratum quoddam in vertendis è Laerzio Diogenis Cynic? Apophthegmatis: fed cum & ea paulo pot omnia percurrifem, & cum Graco contuliflem, multo plura perperam verfa deprehendi : libuit igitur figillatim hic adferibere , ut videant eruditi, quantopere à # Tom. 1v, noftra Edit, pag. 172. Di ra À C E vero Laertiiy & Diogenis fenfu aberrarit. Si cum hee fcriberem, plus otii fuiflem naétus, adnotaffem & in alioram Apophthegmatis vertendis Era(vai errata, fed hac alio compleétemur libello. Interim fatis erit ſtudioſos litterarum monere , ne magnopere eam Apophthegmatum ament tralationem, nam, etfi multa rete converfa funt, multo tamen plura perperam exprefla vifuntur; atque hoc facile cognitu erit iis, qui Greca legerint. In xvin. Apophthegmate: ita eft fcriptum : Emyù pÀ ToT, Ù 786 randileonir, pi) raidileopey. Erafmus fic vertit: Lasdabat eos, qui ad rempublicam acceffuri, non accedevent , qui pueres alturi, non alerent. Mosddleogeiy hic fignificat fervos nutrire : & fi pueri ſervi dicuntur 5 tamen dilucidior fuifler fenfus; fi dixiffet ,, qui fer vos altari, non alerent: nam juxta illud : Zupa more Tese. Aregno eis mevilw to)v irouolama. In xix. Erafimm ait: Mlic tribuirur & hoc enigma, manm non efe porrigendas amicis complicatis digitis. Innueus, nan ſatis eſſe, fi comes nos prabeamws amici, fed comitati comitem adjungendam benignitatem :apud Laeriium fic exprimitur hoc enigma: Faye 5 À day (es feas Crlelvay, yn cuyneneguycves res denluase, Addit ex fe Erafmm, amicis: quod fi addatur, tollitur ænigmatis ambiguitas tota, & venuftas. In Graco ita legitur : Ajebat oportere manus extendere, non confufos digitosz vel, Dicebat manus effe extendendas, non confufis digitis: & dane hoc melius; fenfus poterit efc, omnia efe aperto animo & fimplici facienda, non autem fucato & fimulato. Vel non oportere effe rapacem: nam qui aliquid in vola abdunt, manum non extendunt , vel fi referas ad orationem , ficut olim Zeno 5 orationem oportere efle planam & apertam, non concifam, confufam atque ob{curam. à In xxxiv. rurfus Erafimw vertit Inuayoyor orato= vem: quod non probo. Laertius: OÎ7@ suiv ton islv o Ablwaiuv Inuaywyis. Eraſmus : Hic eft , inquit y ille Demoſthenes Athentenfiam orator. Sed fic melius: Es vobs, Ô hofpites, Athenienfam ducem ac principems vel, En qui Athenienfium aures captat, ac demulcet: nam probrum in fe habet haec demonftratio per pécoy dwxtuaow. In xxxvu. Laertius: Tso wactsxs they ahs ddxlu= Aov protvene tolv Sv ls + Hécoy eI TELS moeda ditu bales idv JT Nas cut. Eraſmus: Dicebat plurimos infanire prater digitum : nam fi guis affidue medium digitum intendat, vice indici, vnlgo habetur infanus: fi quis indicem, fanm videtur. At plurimi fant homines, gui gravins infaniantrebus fersis , quam (i digitum pro digito porrigant, © tamen valgo hi non habentur infani. Quoviam as cum acculativo junétum fape accipitur pro, apzd, vel prope ; lepidior ſenſus mihi videtur , fi dicas, Afultos ajebat infanire prope digitum medians, quod co magis probo; quia fequitur , tdv à è yaro, exilh, id eft, f quy indicem „non amplimi Ecce vicinitatem infa niæ , ficuti digitorum. Multorum infania eft occulta; fed fortaffe non minor quam ea, qua aperta OR efle