OCR
47 DSS ti De Rail | VEL REA S IMAP 48 5 re. Jam pluvia vis ingruens, illam pulfat; jam au- | A| igitur theatro congregato, ecce prodit quidam mi- Et ecce lez (a imbribus flumina , magno impetu illam quatiunt; ne jam ventorum impetus illam oppugnat; & tamen ‘tot modis pulfata, confiftic immobilis. Cur ita? quia folido nititur fundamento. Providerat hxc exoritura edificator, & ideo impofuit illam folido faxo , cujus prefidio nihil illos infultus metueret. 26 Rurfus quifquis audit fermones meos, & audit tantum, nec eos transfundit in affectus fuos, nec hos exprimit factis, fimilis et ædificatori, parum provido, qui non prævidens tempeftates venturas, ædificium {fuum collocat fuper arenam, videlicet flui27dum, minimeque fidele fundamentum. Poft irruit pluviæ vis, irruit torrentium impetus, irruit ventorum procella, domufque à fundamentis convulfa folvitur, magnoque fragore concidit. Cur ita? quia ſplendida quidem in fpeciem erat ftructura, verum nitebatur inutili fundamento. Prima fit igitur cura fundamenti. Jejunia, eleemofynz, preces , fordidus veftitus, denique miracula, funt quidem inftar fplendidi adificiis cæterum ft animus ifta gerentis fpeétat inanem hominum laudem , fi queftum, fi voluptatem ; corruent omnia, fi quando ingruerit vehemens tentationum procella, Cæterum cujus affetus fixus eft in doétrina promiffifque Euangelicis, à folo Deo premium exfpectans reéte faétorum, is adyerfus omnes malorum injurias, adverfus impio-rum atrociflimas perfecutiones , adverfus hæreticorum infidias & infultus, denique adverfus omnes machinas Satanæ, adverfus mortem ipfam, ftabit inconcuflus & infractus ufque ad diem illum, cum perfeverantia victrix malorum {fuam feret coronam. 28 Hos fermones cum finiflet Jefus , admirabantur turbe novum hoc doétrinz genus. Nihil enim hujefmodi audierant ex Scribis aut Pharifeis, qui fi quid addere folent Legi Mofaicæ, quo fe redderent admirabiles populo , dilutas quafdam conftitutiunculas folent adferre, de lavandis ante cibum manibus, de lavando corpore, fi quis à foro domum rediffet, de lavandis poculis, de decimis perfolvendis ex proventu menthæ & rute. Nihil hujufmodi docebat Jefus , fed cum miraculisteftatus effet, quid pofSet factis, talem item fefe declarabat in doétrina, cum auctoritate vetans quod Lex indulferat, & exigens quod Lex non exegerat. Lex indulferat repudium, quacunque de caufa, Jefus interdixit omne repudium, -nifi intercefferit adulterium. Lex nihil aliud vetat -quam occidere, Jefus exigebat, ut nec irafcerentur fratri, ut facile declararet fe non effe Legis interpretem tantum, fed dominum; non miniftrum, fed 29. auctorem. Poftremo vigor quidam do&rina perfeétæ, ac genuina quædam yeritatis vis afflabat docilem ac fimplicem multitudinem, nihil expertam fimile in fuis Scribis ac Pharifæis. CAPENA. Hinc lepra: Centurio: focrm: fovea: tumalátor: Somnus: tarba marg: porow in amne perit. i H::° igitur fublimia locutus in monte Jefus, non quibuslibet, fed præcipue Difcipulis ſuis, & his qui Spiritus alacritate potuerant illos confequi, rurfus demittit fefe ad humilitatem promifcuæ turbæ, quæ multos habebat fegnes, debiles, claudos, & ægrotos, qui corporalibus ctiam beneficiis alliciendi erant ad ftudium rerum cceleftium. Atque in his fanandis hoc ipfum agebatur per imaginem, quod per doétrinam agebat fanandis animi morbis. Utrague res alteri conciliabat fidem atque auétoritatem: libentius illi credimus quem amamus, & beneficiis conciliatur amor. Ác facile pondus apud nos habet illius oratio, quem confpicimus in fatis tam efle potentem, Ergo cum Jelus reliéto monte veniffet in planiciem, hinc atque hinc variæ hominum caterve ad illum confluebant, quo . miracula , 2 per cum edenda, plures haberent teftes. Numerofo raculi preebiturus occafionem, fimulque typo quodam doéturus eos, qui lepra laborarent animorum, unde & qua fide deberent remedium petere. Prodit enim quidam lepra corpus habens infectum. Ts morbus apud Judæos cum primis habebatur abominabilis, & major efle creditur, quam ut arte medicorum tolli poflit. Hujus morbi judicium veluti facri, Sacerdotibus erat delegatum , ac miris variique obfervationibus explorabant , num vera lepra corpus alicujus teneretur. Damnatis nefas erat admifceri coetibus hominum, nec fas erat inquinatum hoc morbo corpus contingere. Hic igitur damnatus 4 Sacerdotibus, certaque lepra impurus, aufus eft venire ad purificatorem omnium Jelum. Pudorem adimebat falutis amor, fiduciam addebat Jefu jam in omnes fpeétata benignitas. Spem faciebant tot aliorum exempla, qui fani domum redierant. Itaque cum provolutus ad genua Jefum adorafles : Domine, inquit, f vis, pores me mundare. Quid hic fa&urus erat {uperbus Pharifæus, aut Sacerdos Mofaicus? Abominatus fuiffet hominem impurum, ac ne colloquio quidem dignatus fuiflet. At Jefus boni paftoris imaginem exhibens , delectatus hominis fide cum tanta modeftia conjunéta, qui non aufus fit petere ut mundaretur, nifi vellet ipfe qui novit quid cuique expediat, fed tamen non dubitabat poffe, fi vellet, non ayerfatus eft impurum, fed porrećta manu tetigit eam: hac fane in parte neglecta Lege, quod ad literam attinet. Et adjecit fermonem, quo fimul & voluntatis bonitatem, & potentiæ fuæ magnitudinem declararet: Quandoquidem, inquit, credis me poffe fi velim, volo, mundus effo. Simulque cum diéto mutata cute reliquit eum morbus, tefte populo. Sub hæc Jefus, quo major effet fides mi- 4 raculo, fimulque eriperetur anfa Sacerdotibus calumniandi, quod fibi vindicaret auctoritatem: judicandi de lepra, & ad fe trahere cuperet lucrum, quod ex mundatis à lepra foleat ad ipfos redire, „dicit illi: Vide interim ne cui te prædices effe purum à lepra. Neque enim tuum eft judicare de teipfo, nec ego mihi fumo quod eft Sacerdotum. Prius igitur adito Sacerdotem, illique temet oftende, & fi te pronunciaverit efe mundum, qui antea pronunciaverat efle leprofum , tum offeras munus, quod Mofes juft offerri ab his, quibus contigifer à lepra mundari , ne poft & te calumnientur, qui te turbæ admi{cueris, & me, qui non potuerim veram præftare fanitatem. Munus enim ab illis acceptum. velut à puro redarguet illos, fi poft coeperint odio mei caJumniari quod factum eft, Etenim fi leprofus antea non eras, cur te fummoyerunt a caftris? Si nunc purus non es, cur abs te ceperunt munus folenne Ww pulum, quantum leprofo profuiffet fua fides, quamque nullo negotio yerbo morbum omnem abftuliffet, ut eadem fide audirent doétrinam ipfius, qua fanarentur à morbis animorum. i Ergo poftquam Judzos facto docuiffet , finceritate 5 Centurione docet, ne Gentibus quidem effe preclufam, fi modo fides adfit Euangelio digna. Cum enim ingrefjus efet Capernaum , id oppidum eft haud procul à ftagno Genezareth, in confinio Zabulon & Neptalim, adiit illum Centurio quidam, quod hominum genus duobus nominibus exfecrabantur Judzi; primum, quod fere ſint incircumcifi, & à Lege Mofaica alieni, deinde quod vitæ genus infame fit vulgo. At nec hunc averfatus eft optimus Jefus, qui venerat fanandis omnibus. Rogat hunc Centu- 6 rio, dicens: Domine, eft mihi famulus domi, quem unice carum habeo, veluti fdum & utilem minifteriis. Zs jam totus inutilis /effo affixus eff parabfi, & non ſolum mihi non poteft efle ufui, fedætiam graviter diferuciatar iple morbo feviffimo , jam morti