Page 37 [37]
37 PARAPHRASIS IN EvANG. MaTTHAEI. Cap. VI. 38
probum illum tentatorem , fi vigilantes eritis, & af | A| benigni, commonet vos illius improbi Satanæ, qui
fidue optimi Patris opem adverfus peffimum implo-| | nunquam non infidiatur piis, ut cos in fuam retra¬
retis. Itaque fruftra compellarit Patrem hac formu- hat tyrannidem. Proinde priufquam hac precatione 14
la, quam traditurus ſum , is qui non cit hujus con-| } Patrem compelletis , vobifcum expendite , an vere
tubernii; qui Deum nec veretur, nec amat; qui fibi | | cupiatis hoc quod petitis, & num idonei fitis, quos
vivit; qui fuæ gloriæ fervit magis quam Dei; qui| |Pater ifta precantes audiat. Sed illud in primis ex¬
mundanis opibus & regno inhiat; qui mavult affe- cutite, an cum proximis habeatis concordiam. Ta¬
qui grata animo fuo , quam quæ placita ſunt Deo; lem experiemini Patrem erga vos, quales vos pro¬
qui terrena fectatur potius , quam eterna; qui cor-| | Ximus experitur erga fe. Non agnofcet pro filio,
poralibus commodis pofthabet animi dotes 5 qui dif- cui non conyenit cum fiatre. Si remiferitis homi¬
fidium habet cum fratre; qui per luxum & volupta- nibus in vos delinquentibus, remittet & Pater ve¬
tes focorditer agit adverfus infidias Satane. Nam fter corleflis, quod in ipfum deliquiftis. Quod fi 1¢
eE formula fic habet: Pater nofter, qui nos femel infe- vos eritis duri & implacabiles erga cæteros homines,
? ~ liciter genitos ex Adam, rurfum coelo genuifti, ubi | B| nec Pater vefter condonabit vobis peccata veftra.
nobis à terrenis rebus fubvehendis regnum & here- Non vis ignofcere conferyo tuo, in quem tu vicifim
ditatem æternam parafti, ip{e in coelis agere dius, aliquando peccafti, & poitulas à Deo, ut tibi con¬
quod cum impleas omnia, nihil habes fecis aut infir-| | donet tuum admiflum, qui cum nulla tibi poteft ef
mitatis terrena, fac ut per nos, tuo beneficio puros | | fe penfatio deli@ti mutui? Habetis quantum oporteat
& integros, inter homines fiat inclytum & gloriofum| |veftram eleemofynam abeffe ab eleemofynis Phari¬
nomen tuum. Non enim eft noftra gloria, cum tui forum, & precationes yeftras 4 precibus illorum.
10 muneris fit, quicquid a nobis reéte geritur. Abolea-| | Nunc audite quantum oporteat & jejunia veftra di- 16
tur tyrannis Satana, ut in dies magis ac Magis inva- ftare ab illorum jejuniis, fi velitis effe grata Patri y, Cum auteni
leſcat regnum tuum, quod non opibus aut {utellitio,| | vobis frugifera. Nec enim jejunium Déo ce
ſed modeſtia, pudicitia, lenitare, tolerantia , fide, ca- | | dat abitinentia cibi, ſed affectus purus animi, ſoli Qe 11°?
ritate conftat, ut profligatis vitiis üna cum malis cu- | | Deo placere geftientis. Proinde vos quoties pietas
piditatibus , yim fuam exferant inter homines tue hortabitur ad jejunandum, ne velitis imitari quof¬
virtutes cocleftes ; fiatque tandem , ut quemadmodum | C| dam non jejunatores , fed jejunii fimulatores, frontis
incœlis pacata ſunt omnia, nec eft ulla creatura, quæ | | triftitia jejunii perſonam præ fe ferentes, cum re ipfa
non obediat tuis juflis , ita in terris, nemo fit, qui non hoc agant, ob quod jejunium debet adhiberi ,
non obtemperet tue fan&ifime voluntati, cunétis| | nimirum vel ob placandum Deum , vel ob corporis
(quantum patitur imbecillitas humane nature) jam caftigationem , quo liberior fit animus facris rebus ya¬
hoc meditantibus , quod perfecte continget in futu- caturus; fed: hoc fuco laudem inanem captant apud
J1 ra vita. Ale, Pater, quod genuifli; profpice nobis ne| | homines, quibus Deo contemto fabulam hanc agunt.
nos deficiat panis ille tuus do&rine coeleftis ,, ut eo | |In hoc enim ad pallorein & tiftitiam obnubilant fa¬
quotidie fumto confirmemur & adolefcamus, vegeti- cies fuas, quo vel ipfo corporis habitu conípicuum
12 que reddamur ad tua juffa perficienda. Ac ne quan- fit hominibus eos jejunare. Illud habetote certum,
do noftris deliétis offenfus , alienes animum tuum è | | nihil eft quod ob ifta benefaéta mercedem exfpectent
nobis, fed pro tua clementia ignofce nobis deliéta, à Deo: jam enim habent premium fuum, hoc affe¬
que per infirmitatem in te committimus, ut tecum cuti quod aucupabantur jejunio. Tu vero quoties je- 17
pacem habeamus ; quemadmodum & nos inter nos |p junas, diffimula magis jejunium, & undto capite lo¬
invicem condonantes , fi quid alius in alium deli-| | taque facie letitiam præ te feras, ne te fentiant ho¬
13 quit, mutuam alimus concordiam. Te propitio ni- mines jejunare. Neque putes infrugiferum eſſe jeju- x8
hil timemus, & concordia fulti firmiores ſumus ad- nium, quod latet homincs. Tibi fatis eft, quod Pa¬
verfus hoftem communem. Cui, quafumus, ne ter tuus videt, cui nihil eft occultum. Etis, qui
tuos tradas tentandos , fi fieri poteft. Novimus e- cernit in occulto, pro inani laude mortalium folidam
nim illius malitiam , novimus improbitatem & ver- mercedem reponet tibi.. Neque rurfus hæc dico,
futiam. Quod fi patieris nos incidere in tentatio- quod impium fit aliquos habere tui jejunii confcios,
nem, ut explores animi noftri conftantiam, tu, ſed quod animus debeat ab affectione laudis abhorrere.
eAmen, Pater-optime, libera nos ab illo peſſimo. Hæc vota | | Tunc nemo mortalium videt te jejunantem, quando
tua bonitas rata velit effe. Videte igitur, hæc bre- tu non in hoc jejunas, ut à quoquam videaris. Tunc
vis precatio quam multa compleétitur , ut perfe-| | folus Deus vider te jejunantem, quando jejunas hoc
étus fit oportet, quifquis hanc reéte pronunciayerit, |_| animo, ut nihilo minus libenter fis jejunaturus , etiamf
hoc eft , qui fic ore pronunciet, ut animus & affe- |E | nemo viderit mortalium. Hæc vulgus hominum non
étus refpondeat. Primum, docet yos totos non aliun-| | animadvertens, dum vifibilia quædam apud homi¬
de pendere quam è Patre ceelefti , cui debetis quod | | nes præmiola venatur, ſele fruftratur invifibili ve¬
eftis conditi ; cui debetis quod eftis à peccatis re- roque bono, quod pro recte factis largitur Deus. E Ri 3
demti ; cui debetis quicquid habetis virtutum. Pa- | dem accidit iis, qui magna follicitudine fibi conge- o
ter vocatur, ut clementem ac benignum intelligatis. runt ac recondunt opes, caſque ne perdant defodiunt
In ceelis efle dicitur , ut illuc fuftollatis animos ve- in terra; atqui hoc ipfum eit eas perdere. Qui re&e
ftros , negle&is bonis terrenis. Veltrum appellatis , erogavit divitias fuas » is demum in tuto collocavit.
ne quis fibi proprium aliquid vindicet , cum ex u- Alioqui quod defoderis nec tibi eft ufui, tincifque,
nius beneficentia proficifcatur omnibus quicquid ha- | | ærugini ,& furibus obnoxium eft, ut jam hinc ad te
bent. Et hac in parte eft Regum & fervorum æqua- nihil redeat, præter calamitofam parandi, fervandi¬
litas. Illius gloriam tantum optatis, ne quifquam in| | que follicitudinem. Tita nec anxie , nec immodice
terris ulla ex re quicquam laudis adfcribat fibi, unde |__| paranda funt vobis: & parata, aut forte objecta , fa¬
nafci folet infolentia , animigue tumor. Optatis ut F | cile {unt elargienda, fi quis egeat, aut certe in hoc
ille regnet , ut illi obtemperetur , non vobis. Il- | | difpenfaiida, ut natura neceflitati fubveniatur, non
lius enim virtutes funt , qua per yos operantur. Il- ut luxui, animive morbo ferviatur. Et tamen in hoc
lius doétrina eft , quam ex me tradetis hominibus.
Nee fatis eft in illius bonis perfiftere , nifi quotidie
proficiatis in melius, & ob hoc poftulatisab co panem
illum admirabilem ; quem quotidie vult peti, quoniam
guotidie largitur: &ab ipfo vult peti, ut memineritis
ab illo proficifci bona omnia. Denique quo magis
caveatis ne quando excidatis à caritate Patris tam
ftudium plerique mortales, omnes curas fuas confe¬
runt, quafi paupertas miferos efiiciat, divitiæ feli¬
ces. Dumque feétantur hac falfa bona, moxque
fuos dominos relictura , relinquunt externa bona,
que vere felices reddunt, & eripi non poflùnt,
Vos contra toto ftudio properantes ad optima, per- 29
fectaque, quo vere divites efficiamini, recondite yor
‘Tora PIL. Ce big